Vanavond is het zover, Nieuwjaarsnacht!. “La nuit de Saint Sylvestre”, zoals ze dat hier in Brussel noemen. Traditiegetrouw is er in elke stad en elk dorp veel feestgedruis, lekker eten en veel drinken. Iedereen wuift het oude jaar uit en wil het nieuwe inzetten met vuurwerk en bubbels. 

Wat eveneens een traditie is is dat onze hoofdstad wordt omgetoverd tot een halve oorlogszone. Brussel heeft dan meer weg van het Sarajevo in de beginjaren ‘90 of het Mosoel van enkele jaren geleden. De lokale Brusselse “jongeren” beleven hun nacht van het jaar. Voor velen staat de pret bij het afsluiten van het oude jaar gelijk aan het leegroven van winkels, het in de fik steken van auto’s en het voeren van een guerrilla-oorlog mij en mijn collega’s. 

De meeste handelaars die hun winkels morgen niet uitgebrand willen terugvinden op 1 januari namen al lang de nodige voorzorgsmaatregelen. Zij hebben de ramen en deuren van hun zaak alvast zorgvuldig dicht getimmerd.

Wie kan vermijden om zijn voertuig in de Brusselse straten achter te laten zorgt voor een veilige oplossing. Enkel de ‘arme sukkelaars’ zonder garage of de waaghalzen die een stevige brandverzekering hebben genomen op hun voertuig laten hun voertuig onbewaakt achter.

Eerste opdracht, patrouilles in de migrantenwijken

Zelf heb ik als agent de eer en het genoegen gehad om vaak van de partij te mogen zijn op deze hoogdag. In de sectie Openbare orde (OO), als lid van een arrestatieteam of als lid van een informatieteam.

Als vrijwilliger meestal. Want, onafgezien van het feit dat ik het schandalig vind wat er die nacht allemaal onbestraft kan gebeuren, is de sfeer tussen de collega’s zelden zo goed. Iedereen maakt zich klaar en staat op scherp. Gevechtsuniform aan, helmen in de voertuigen, schilden en matrakken klaar. Er is dan een groot gevoel van samenhorigheid, van eenheid tussen de collega’s.

Eerste opdracht, patrouilles in de migrantenwijken. Meestal vanaf het moment dat de “jongeren” wakker zijn, dat is meestal zo rond 16 uur. Dat is al het eerste moment waarop ze beginnen vuurwerk af te schieten. In het beste geval doen ze dat in de lucht, maar soms gebeurt het ook in de richting van toevallige voorbijgangers. 

Vanaf 19.00 komen de eerste meldingen binnen dat de “kapoenen” zijn begonnen met “vuurkestook”. Houten paletten die ergens achter gebleven zijn, maar ook even goed de vuilbakken van de gemeente en soms al wel eens een eerste auto.

“De meer dan duizend kilo vuurwerk die er gevonden zijn, voorspellen niet veel goeds”

Politiepatrouilles begeleiden de opgeroepen brandweer steevast omdat die zelf verwelkomd worden ontvangen met vuurwerk en kasseistenen. Het hoeven niet altijd molotovcocktails te zijn, weet u. Maar laat me eerlijk zijn, vaak maakt de aanwezigheid van een politieploeg weinig verschil. En krijgen we dezelfde ‘warme’ ontvangst.

Vanaf dan is het meestal tot een uur of drie ‘s nachts volle ambiance. Politievoertuigen rijden af en aan blauwe zwaailichten aan. En het grootste deel van de tijd ook met de sirenes aan, want vanavond is élke opdracht dringend.

Afwachten hoe het vanavond zal zijn, met een avondklok die ingaat om 22.00 uur. Maar de meer dan duizend kilo vuurwerk en explosieven die er gevonden zijn, voorspellen niet veel goeds.

De volgende ochtend, de eerste dag van het nieuwe jaar, wacht er voor enkele bewoners en eigenaars van winkels een eerste ‘verrassing’ van het nieuwe jaar. Wanneer ze hun uitgebrand voertuig of hun leeggeroofde winkel terug aantreffen.

Maar niet getreurd, onze nationale pers zal het zoals elk jaar netjes minimaliseren. Ze zullen het hebben over “een onrustige nacht in Brussel”. De lokale Brusselse politieke bobo’s zullen het zoals het jaar voorheen hebben over “fait-divers”. Ze hebben het over enkele ongeregeldheden en het afsteken van vuurpijltjes.

“Als ‘cobra’s’ naast of op je voertuig ontploffen, klinkt dat verschrikkelijk”

Laat mij u verzekeren dat die onschuldige vuurpijltjes de laatste jaren zijn vervangen door halve mortieren. En de dingen die we als kind ‘piratjes’ noemden hebben vandaag meer weg van kleine handgranaten.

Eén van de favorieten van onze “Brusselse jeugd” zijn de zogeheten “shells”. Dat zijn tubes van 10 tot 30 of meer centimeter hoog. Ze hebben een doorsnede van 3 tot 8 cm die een reeks van fosforballen afschieten tot op een hoogte van 50 meter of meer.

De overwegend allochtone feestvierders schieten deze projectielen niet in de lucht. Neen, die richten ze op politiecombi’s. Dit vuurwerk is mooi en feestelijk en een streling voor het oog, als je het gebruikt waarvoor het dient.

Maar als je zoals ik en mijn collega’s in een politieauto zit die door zo’n 50 tot 80 projectielen wordt geraakt, geeft dat nog een apart en indrukwekkender gevoel. De “cobra’s” hebben intussen de zogenaamde “trekbommetjes” uit mijn jeugd vervangen. Als die naast of op je voertuig ontploffen klinkt dat verschrikkelijk.

Iedereen in de combi heeft last van zijn oren, en probeert de oren dicht te knijpen. En dan kom je er nog goed vanaf. Want de laatste jaren tracht het ergste krapuul die tuigen in politievoertuigen te gooien wanneer we ergens aankomen en uitstappen. Laat het duidelijk zijn dat zij doelbewust proberen om politiemensen te verwonden en te kwetsen. Tot op heden is dat gelukkig nog niet gelukt. Ik kruis mijn vingers dat dat ook dit jaar zo blijft.

“Met ‘eengemaakt commando’ had ik voor de eerste keer in jaren niet het gevoel dat we heel de tijd achter de feiten moesten aanlopen” 

Vorig jaar was het de eerste keer dat iemand van de politietop het gevaar inzag. En vooral, erkende dat het een probleem was van alle zes de Brusselse zones en dat het probleem misschien beter samen werd aangepakt.

Onder bevel van de zone Brussel-Hoofdstad is er toen een interzonaal plan uitgewerkt. En zo werkten alle politiekorpsen samen onder één commando. Ook is er toen geopteerd om in plaats van de mensen te laten beginnen met hun dienst nadat de eerste auto’s al zijn uitgebrand, om het terrein al vroeger in te nemen. De rellen en brandstichtingen zijn evengoed door gegaan, maar voor de eerste keer in jaren had ik tenminste het gevoel dat we als politieagenten niet heel de tijd achter de feiten moesten aanlopen.

Wat zal 31 december 2020 brengen? In elke stad vreest men dat het dit jaar uit de hand kan lopen. Wegens de coronamaatregelen en de coronamoeheid. Maar vooral omdat het uitgangsverbod zal blijven gelden. De kans is zeer groot dat de “jongeren”, dit naar gewoonte, als excuus zullen aangrijpen om toch nog eens het varken te kunnen uithangen.

Zolang politici de feiten en de realiteiten blijven verbloemen en minimaliseren, en zolang justitie van oordeel blijft dat iedereen recht heeft op een “zoveelste” nieuwe kans zal de miserie blijven duren. Als je als overheid uitstraalt dat geweld tegen veiligheidspersoneel eigenlijk niet zo heel erg is,  dan hoeven de Brusselse “jongeren” niks te vrezen. 

“Zij menen dat elke kans op een fatsoenlijke toekomst hen wordt afgenomen door een blanke discriminerende maatschappij”

Naast de Belgische justitie en de Brusselse politiek die hen geen haarbreed in de weg legt,  worden ze bovendien telkens als “helden” opgevoerd door hun eigen gemeenschap. Ze vinden het normaal dat “kansarme jongeren”, die dagelijks met racisme te maken krijgen geen andere optie hebben dan in een slachtofferrol te kruipen. Zij menen dat elke kans op een fatsoenlijke toekomst hen wordt afgenomen door een blanke discriminerende maatschappij, en zij zijn er van overtuigd dat ze het recht hebben zich te verzetten tegen zoveel onrecht.

Ik hou dus mijn hart vast voor wat er allemaal kan gebeuren. Ik ben bang dat het alleen een kwestie van tijd is, vooraleer het iemand zal lukken om een explosief in een politievoertuig voertuig te gooien en daarbij agenten te verwonden of zelfs erger. Het is alleen een kwestie van tijd tot ze een winkel in brand steken waarvan de bewoners die boven de winkel wonen zwaar gewond zullen worden of erger.

Maar het is ook een kwestie van tijd vooraleer er een politieman, uit angst, uit zelfverdediging, zijn wapen trekt en in een reflex zal vuren op “jongeren” die hen met vuurpijlen beschieten. En eerlijk gezegd, zal ik weinig tranen laten voor de amokmaker die daarbij door een politiekogel wordt verwond. Wel denk ik aan de miserie die die collega zal ondervinden als er een hoop  pro-deo advocaten zich komen aanbieden om de “arme jongere”, die volledig onschuldig is neergeschoten door de ‘agressieve moordlustige politieman’, te verdedigen.

1 REACTIE

  1. Kansarme sukkelaars ? pardon ! Ze worden binnen hun kliek van Islamietische stoottroepen als helden aanzien. Het vuile Westen bij de Ouma inlijven en de Islamietische rechtsorde hier laten domineren is hun enige doel. 40 jaar geleden pochte men in Irak tegen me : ‘Jullie zijn vrouwen, jullie laten je rollen en zijt te laf om je te verdedigen. De Islam zal overheersen.’ … je moet er met hun normen op reageren, ze naar hún paradijs versassen, er helden van maken, dát waarderen ze.