De Russische president Vladimir Poetin heeft nogmaals Azerbeidzjan, Armenië en de Republiek Artsach aan tafel geroepen om te onderhandelen. Ook deze keer heeft het Kremlin een vredesakkoord bereikt. Het staakt-het-vuren gaat verder dan de vorige pogingen om het bloedvergieten te stoppen. Daarnaast stuurt Poetin een vredesmacht naar Nagorno-Karabach om het verdrag af te dwingen. Dat meldt RIA.

Toen gisteren een Russische helikopter neergeschoten werd, gaf Azerbeidzjan snel zijn fout toe. Wat de reactie van Rusland zou zijn, was afwachten. Rusland zit namelijk al de hele oorlog in een uiterst ongemakkelijke positie. Enerzijds zit Armenië in de Collectieve Veiligheidsverdragorganisatie, waardoor de Russen eigenlijk de Armenen zouden moeten helpen. Anderzijds wordt Azerbeidzjan gesteund door Turkije, een NAVO-land. Een confrontatie met Azerbeidzjan zou dus eigenlijk snel kunnen escaleren. Poetin nodigde de Azeri’s en Armenen opnieuw uit op gesprek en er werd een nieuw verdrag gesloten.

(Lees verder onder de tweet)

Wat staat er in het verdrag over Nagorno-Karabach?

Ten eerste moet al het geweld stoppen vanaf vandaag. Het staakt-het-vuren ging in om middernacht Moskoutijd. Er werden echter enkele zeer controversiële beslissingen genomen. Zo moet Armenië bijvoorbeeld de Kalbajarregio tegen 15 november teruggegeven aan Azerbeidzjan. De Laçin-corridor volgt op 1 december. Die twee gebieden verbinden Armenië en Nagorno-Karabach. Azerbeidzjan heeft lang geprobeerd om de Laçin-corridor in te nemen tijdens de oorlog. Toen dat niet lukte, viseerde het Azerbeidzjaanse leger Shushi, door hen gekend als Shusha.

Daarnaast stuurt Rusland grondtroepen naar het gebied. De Russische vredesmacht moet het verdrag afdwingen. Vorige verdragen werden namelijk bijna onmiddellijk gebroken. De Russische aanwezigheid moet dit vermijden. Hoe lang ze daar zullen zijn, is onduidelijk. In principe is hun aanwezigheid beperkt tot 5 jaar, maar die kan worden verlengd met extra periodes van 5 jaar indien het Kremlin dat nodig acht. Daarnaast moeten de Russische soldaten het veiligheidsgevoel bewaren. Veel Armenen waren namelijk bang voor vervolging of zelfs een nieuwe Armeense Genocide.

In de komende drie jaar moeten de Armenen en Azeri’s een plan vastleggen om meer infrastructuur te bouwen tussen Nagorno-Karabach en Armenië. Er komt bijvoorbeeld een verkeersroute langs de Laçin-corridor, wat een grote onderneming zal worden. De Laçin-corridor is namelijk een bergpas aan de grens tussen Armenië en Azerbeidzjan. Het Russische leger zal deze infrastructuur ook beschermen in de toekomst.

Vluchtelingen moeten onder toezicht van de Hoge Commissaris voor Vluchtelingen van de Verenigde Naties terugkeren. Daarnaast moeten alle economische activiteiten kunnen worden hernomen en alle blokkades aan transportverbindingen moeten worden opgeheven. Ten slotte moet Armenië verzekeren dat er transport mogelijk is tussen Azerbeidzjan en Nachitsjevan. Nachitsjevan is een Azerbeidzjaanse exclave in het zuiden van Armenië.

Protesten in Armenië

het Armeense volk was alvast niet blij met dit verdrag. Het gebouw van de Armeense regering werd bestorm door manifestanten en overal braken protesten uit. De Armeense premier noemde het verdrag al een “uiterst moeilijke beslissing” en velen gaan er niet mee akkoord.