In de nasleep van de recente islamitische terreuraanslagen in Frankrijk begon de Franse staat met een campagne tegen geradicaliseerde moslims. Sommige linkse, Engelstalige media konden het niet laten om kritiek te uiten op het slachtoffer en op de Franse pogingen om het extremisme te bestrijden. 

De ‘Financial Times’ kopte: “Macrons oorlog tegen islamitisch separatisme verdeelt Frankrijk alleen maar verder.” Na kritiek van de Franse regering werd het artikel verwijderd. Politico Europe sprak eind oktober dan weer van “De gevaarlijke Franse religie van secularisme”. Ook dit artikel werd verwijderd na een storm van kritiek.

De New York Times vroeg zich in een opiniestuk af of “Frankrijk moslimterrorisme aanstookt door te proberen het te voorkomen.” Diezelfde krant was ook verantwoordelijk voor de inmiddels legendarische Orwelliaanse tweet over de onthoofding van de Franse leerkracht Samuel Paty: “Franse politie schiet en dood man na een fatale mesaanval op straat.” 

Vorige week belde president Macron in eigen persoon naar de New York Times om zijn visie duidelijk te maken. Hij liet weten bezorgd te zijn over het feit dat media in landen die de verlichtingswaarden zouden moeten delen het islamitisch geweld in zijn ogen “legitimeren” door hun kritiek op het Franse beleid rond secuilarisme. De columnist van de New York Times reageerde hier naar eigen zeggen op door de mediakritiek van Macron te vergelijken met die van de Amerikaanse president Trump. 

Ook het Parijse blad ‘Marianne’ gaf al kritiek op de Amerikaanse afkeuring van het nogal militante Franse secularisme. Het lijkt erop dat de ideeën over de invulling van pluralisme en multiculturalisme dus divergeren tussen continentaal Europa en de Angelsaksische wereld, en dat de Franse lekenstaat zich opmaakt voor een nieuw en repressiever hoofdstuk in de bestrijding van islamitisch terrorisme.