Tijdens het investituurdebat kwam het tot een harde confrontatie tussen kersvers premier Alexander De Croo (Open Vld) en N-VA-Kamerlid Theo Francken, over de “onrealistische bedragen” in het luik fraudebestrijding van de voorlopige begrotingstabel. Volgens de premier gaf de N-VA’er een foute interpretatie van de cijfers. Verschillende economen geven Francken nu echter gelijk: het was De Croo die de tabel verkeerd interpreteerde. Dat is budgettair gesjoemel. Een paars déjà vu gevoel.”

Opmerkelijk tafereel tijdens het investituurdebat, dat plaatsvond in het Europees Parlement. N-VA-Kamerlid Theo Francken (N-VA) verwees naar de “onrealistische bedragen” die de regering wenst te halen uit de strijd tegen fiscale en sociale fraude. De N-VA’er maakte gewag van een totaalbedrag van 2,3 miljard euro. In de voorlopige begrotingstabel staat te lezen dat men op die manier 200 miljoen euro in 2021, 400 miljoen euro in 2022, 700 miljoen euro in 2023 en 1 miljard euro in 2024 wenst te vergaren. Samengeteld: 2,3 miljard euro.

(Lees verder onder de tweet.)

De Croo: “Is dit hier een kleutertuin?”

Niets van aan, aldus premier Alexander De Croo (Open Vld), die verbaal uithaalde naar Francken: “Is dit hier een kleutertuin? Moet ik ervaren politici en ex-regeringsleden echt uitleggen dat je die bedragen niet cumulatief mag optellen?” Op sociale media werd uitvoerig naar de passage verwezen door liberale sympathisanten. 

Volgens De Croo waren de cijfers uit de tabel cumulatief, dus met de opbrengsten van de vorige jaren meegerekend. Maar dat blijkt niet te kloppen. Iets wat later op de avond ook door De Croo zelf erkend werd.

(Lees verder onder de tweet.)

Alain Mouton: “Dit is budgettair gesjoemel”

“Uit andere regels in de begrotingstabel blijkt dat het wel degelijk niet om cumulatieve, maar eenmalige jaarlijkse bedragen gaat. Hoe verklaar je anders dat regel 27 in 2024 nul euro bedraagt”, zegt Peter Vandermeersch, begrotingsadviseur van Vlaams minister van Financiën Matthias Diependaele (N-VA), tegen onze redactie.

Trends-redacteur Alain Mouton maakt op Twitter gewag van een “paars déjà vu gevoel”. “De ene lijn is cumulatief gemaakt. De andere niet. Dat is budgettair gesjoemel. Een paars déjà vu gevoel. Zal niet het laatste zijn”, zegt Mouton.

(Lees verder onder de tweet.)

Ivan Van de Cloot: “Op vier jaar tijd inderdaad 2,3 miljard”

Francken krijgt ook bijval van econoom Ivan Van de Cloot: “Als men in jaar één effectief 200 miljoen int, in jaar twee effectief 400, in jaar drie effectief 700 en in jaar vier effectief één miljard, dan mag men die uiteraard sommeren en zeggen dat dat op vier jaar tijd 2,3 miljard is. Zolang men niet zegt dat dit dan 2,3 miljard ‘op jaarbasis is’.”

Van de Cloot wijst er ook op dat de regering ambieert “elk jaar meer inspanningen” te doen, wat de oplopende bedragen in de tabel verklaart. Hij wijst er tegelijkertijd op dat dit niet verward moet worden met ‘cumulatieve bedragen’, wat wil zeggen dat men de cijfers van de voorgaande jaren meegerekend worden in de cijfers van het daaropvolgende jaar.

Vandermeersch: “Bedrag is erg onrealistische schets”

Los van de bestaande verwarring over cumulatieve, dan wel oplopende bedragen, vindt Vandermeersch dat de cijfers rond fraudebestrijding “een erg onrealistische schets zijn”. “Het is erg onduidelijk hoe ze aan zulke hoge bedragen willen komen”, besluit hij.