Bart De Wever (N-VA) en Paul Magnette (PS) zetten de Groenen en liberalen even in de wachtkamer. Donderdagavond vergaderden ze met de voorzitters van sp.a, CD&V en het cdH. Drie partijen die al bevestigden te willen onderhandelen over een regering op basis van het ‘herenakkoord’ dat de Vlaams-nationalisten en de Franstalige socialisten sloten. Dat schrijft de Tijd.

Voorlopig doen N-VA-voorzitter Bart De Wever en zijn PS-collega Paul Magnette geen poging meer tot een doorbraak in de formatie te komen met de Groenen en de liberalen. Zaterdag moet het preformateursduo wel verslag uitbrengen bij koning Filip. Maar dat zal gebeuren enkel op basis van overeenstemming tussen de partijen van de “bubbel van vijf”. 

Hoewel er een zogenaamde ‘grand deal’ bestaat tussen de N-VA en de PS zit de formatie muurvast. De ‘bubbel van vijf’ beschikt voorlopig maar over 70 van de 150 kamerzetels. Dat zijn er dus zes te weinig. Bij de liberalen noch Georges-Louis Bouchez (MR), noch Egbert Lachaert (Open VLD) al verteerd hoe De Wever probeerde de liberale tandem uit elkaar te spelen.

Nollet niet geïnteresseerd in “de voorkamer van het confederalisme”

Door MR-voorman Georges-­Louis Bouchez weg te zetten als totaal onbetrouwbaar bekwam De Wever het tegenovergestelde waar hij op uit was. Met als resultaat dat de liberale familie hechter lijkt dan ooit tevoren.

Ook de piste met Groen en Ecolo bracht niet wat De Wever ervan gehoopt had. In plaats van extra druk te creëren op de liberalen, verketterden de ecologisten de staatshervorming die als een moeizaam compromis door Magnette en De Wever uitgetekend werd. Met één scherp zinnetje sloeg Ecolo-voorzitter Jean-Marc Nollet alle hoop aan diggelen. “De voorkamer van het confederalisme”, zo noemde hij het compromis op tafel lag. Het ontbreekt De Wever dus zowel aan steun uit liberale hoek als uit groene hoek. Geen van die partijen loopt warm voor de staatshervorming die N-VA van de PS kon afdwingen.

De puzzel ligt dus moeilijk. Het sociaal-­economische evenwicht naar rechts opschuiven om de liberalen terwille te zijn kan niet voor PS. De Wever heeft sowieso geen enkele bewegingsruimte om het beperkte institutionele luik dat op tafe ligt nog af te zwakken om de groenen te behagen.

Een minderheidskabinet als uitweg?

Gezien de patstelling koos De Wever er dan maar voor om zowel groenen als liberalen in het ongewisse te laten. Zo voeren De Wever en Magnette de druk op beiden fors op.

Er is namelijk nog een ander alternatief dat een uitweg biedt, zoals een minderheidskabinet met de partijen die wél meewillen. Als vijf Kamerleden zich onthouden, kan een regering Magnette of De Wever I geïnstalleerd worden.  Die kan dan in het parlement afhankelijk van het politiek thema haar programma proberen te realiseren met steun van nu eens de linker- dan weer de rechterzijde. Een ongewone oplossing, dat wel. Maar de huidige situatie nog langer in stand houden met een restregering Wilmès die geen regeerprogramma heeft is voor veel onderhandelaars geen optie meer.