In een weekendinterview met De Zondag heeft expert in internationale relaties Jonathan Holslag geen goed woord over voor Europa: “De Europese elite is één grote angsthazenkolonie. Daardoor loopt de unie op de klippen.” Hij is ook scherp voor de Belgische politiek. De discussies rond kolonialisme omschrijft hij als “simplistisch omgaan met de geschiedenis”. De reacties er op zijn dan ook “haast even simplistisch als het racisme dat terecht wordt aangeklaagd”.

Ook voor Holslag is kolonialisme “een zwarte bladzijde in onze geschiedenis is”. En dat de maatschappij daarmee wil in het reine komen vindt hij goed. Maar Holslag stelt vast: “kolonialisme was evenzeer een universeel gegeven”.

Hoewel Holslag zichzelf beschouwt als “rabiaat voorstander van een sterk Europa” stoort hij zich aan de huidige politieke elite “die zichzelf graag op de borst klopt met kleine realisaties, maar er niet in slaagt om de kern van de problemen aan te pakken”.

(Lees verder onder de Tweet)

Ook het recent afgesloten, en door de regering goedgekeurde, Europese akkoord over de begroting moet het ontgelden: “Men trekt de geldkraan open. Hoera. Maar men mankeert de moed om dat te koppelen aan bijvoorbeeld een stevig handelsbeleid. Dat is dweilen met de kraan open.”

Holslag: “We sluiten deals met dictators zoals Erdogan”

Hij wil ook een andere strategie inzake asiel en migratie: “Wij sluiten deals met dictators zoals de Turkse president Erdogan, we kopen hen eigenlijk om én maken hen op die manier sterker.” Daarom stoort hij zich vooral aan “kortetermijnpolitiek die op lange termijn nefast is”.

Veel vertrouwen in onze Europese politici heeft hij niet: De internationale politiek: dat is eten of gegeten worden. […] Wie zijn macht wil behouden en zijn waarden wil verdedigen, moet de concurrentie durven aangaan met externe rivalen.”

En daarin ontbreekt het volgens Holslag Europa aan het nodige lef: Europa ligt in een soort coma, en de leiders doen er alles aan om dat zo te houden. De Europese elite is één grote angsthazenkolonie.”

Holslag is er van overtuigd dat “de Unie daardoor geleidelijk op de klippen loopt”. Hij ziet zijn stelling ondersteund onder meer door de komst van de Brexit. En tenslotte omwille van de matige steun onder de bevolking: “Onze leiders ontbreken moed en daadkracht en ik zie weinig aanwijzingen dat dat op korte termijn zal veranderen.”