Jean-Marie Dedecker heeft de laatste dagen niet veel goeds te zeggen over België. Hij maakte reeds al wat zeer opmerkelijke uitspraken. Zo begrijpt hij bijvoorbeeld de Vlaamse obsessie voor virologen niet. “Ik begrijp de aanbidding van de virologen niet. We zijn wereldkampioen in het aantal doden,” klinkt het bij hem. “De virologen hebben de macht overgenomen en de politiekers doen in hun broek van schrik.” Het exit-beleid van premier Wilmès noemt hij “wispelturig en dwaas” omdat je “niet mag dansen op een trouwfeest maar wel met vierhonderd op een vliegtuig mag zitten.” Premier Wilmès zelf noemde hij dan weer een takkewijf. In een interview met ‘de Zondag’ geeft hij opnieuw kritiek op het hele Belgische bestaan. “De Vlaamse onafhankelijkheid was nooit mijn ideaal, maar het is een noodzaak geworden. Ik ben tot dat inzicht gekomen,” zegt hij.

“Er moeten nieuwe verkiezingen komen”

De regeringsformatie sleept al een tijd aan. Alhoewel we momenteel regering-Wilmès hebben, is dit een tijdelijke regering die volmachten gekregen heeft. Die volmachten lopen binnenkort ten einde, dus de tijd tikt. De zogenaamde drie koningen, bestaande uit Egbert Lachaert (Open Vld), Joachim Coens (CD&V) en Georges-Louis Bouchez (MR), werken momenteel aan hun zogenaamde Arizonacoalitie. Dit zou een samenwerking zijn tussen de christendemocraten, liberalen, Vlaams-nationalisten (met name N-VA) en socialisten.

Het is echter een moeilijke coalitievorming die keer op keer weer onder druk kwam (en komt) te staan. Het nieuwe voorstel om de abortuswet te versoepelen is daar een goed voorbeeld van. Door de spanningen tussen CD&V en MR kwam bijna zeker een einde aan deze hypothetische coalitie. Jean-Marie Dedecker gelooft er ook niet meer in. “Er moeten nieuwe verkiezingen komen. Er is geen alternatief meer. Ik voorspel u: ze gaan ons aan+ het lijntje houden tot het einde van de zomer. Daarna begint het parlementaire jaar weer en moeten ze kleur bekennen. Een ideale datum zou zondag 8 november zijn. Dan kunnen we op 11 november de wapenstilstand tekenen en op 15 november, koningsdag, de boedelscheiding”

“Onafhankelijkheid is een noodzaak”

En op de vraag of Vlaanderen onafhankelijk moet worden, reageert hij ook duidelijk: “Dat was nooit mijn ideaal. Maar het is noodzaak geworden. Ik ben tot dat inzicht gekomen.” Hij vindt dat Vlaanderen zelf een sociaaleconomisch beleid moet kunnen bepalen omdat de ideologische tegenstellingen tussen Vlaanderen en Wallonië te groot zijn. Daardoor is het land onbestuurbaar volgens hem.

Hij stelt zich echter wel kritisch op tegenover de Vlaamse onafhankelijkheid. “Dan wacht het Vlaamse walhalla? Neen, zeker niet. Ik heb ook kritiek op Vlaanderen. Je zal mij niet horen zeggen: “wat we zelf doen, doen we beter’. Vlaanderen lijdt net zoals België aan reglementitis. Vlaanderen is net zoals België een ambtenarenstaat geworden.” Hij verwijt van velen ook een zogenaamd ‘korte broeken-flamingantisme’ waar hij tegen is. Voor hem heeft de onafhankelijkheid niets met romantiek te maken, met de Vlaamse vlag of een Vlaamse leeuw. “Dit heeft alles met beleid te maken. We krijgen niets meer klaar in België. Zelfs Pierre Wunsch, de gouverneur van de Nationale Bank, spreekt over een communistisch Wallonië. Al zeventig jaar hangen de Walen aan het Vlaamse infuus. Het is genoeg geweest”

Volgens Jean-Marie Dedecker moet N-VA voor onafhankelijkheid gaan

Ten slotte heeft hij nog kritiek op de N-VA. Vlaams Belang wil namelijk volledige onafhankelijkheid, een Vlaamse staat op eigen benen. N-VA heeft een iets minder radicale vorm van Vlaams-nationalisme en kiest voor een confederatie. Momenteel is België een federale staat. Een federatie betekent dat de nationale, of ‘federale’, regering eigenlijk alle macht heeft. Die regering beslist dan welke bevoegdheden de deelstaten krijgen. Een confederatie draait die logica om. De deelstaten krijgen alle macht en beslissen onderling welke bevoegdheden naar een hoger niveau gaan. “Het is vanuit sociaaleconomisch oogpunt een noodzaak geworden om dit land te splitsen. De verkiezingen moeten daarom over het voortbestaan van België gaan. Dan moet ook N-VA weer voluit voor onafhankelijkheid durven gaan. Dat is artikel één van de partijstatuten, hé. Ik pleit voor een volledige scheiding naar het model van Tsjechoslowakije. Alleen als dat echt niet lukt, kan het confederalisme een tussenoplossing zijn,” besluit hij.