Terwijl N-VA voorzitter De Wever dit weekend de lippen stijf op elkaar hield en inhoudelijk niet verder inging op de ontstane commotie rond de uitspraken van Gwendolyn Rutten, deed zijn partijgenoot Theo Francken dit wel bij VTM Nieuws zondagmiddag: “Niet verstandig en ook niet gebruikelijk”. Francken zei ook te betwijfelen of zij haar partij en haar opvolger daarmee een dienst had bewezen.

Voor Francken was het Rutten-incident alvast een mooie aanleiding om nog eens aan te schuiven bij Danny Verstraeten, die meteen wilde weten op welke manier de N-VA Rutten “rijkelijk wou belonen”. Francken ging er niet op in en stelde dat Rutten vooral het punt wou maken dat het niet kan dat N-VA met Vlaams Belang heeft gesproken. “Ik deel die mening absoluut niet. Het Vlaams Belang heeft de verkiezingen gewonnen”, ging hij onverstoorbaar verder. “Vlaams Belang heeft de verkiezingen gewonnen, en Bart De Wever heeft gesprekken gevoerd met alle partijen. Dus ook met het Vlaams Belang.”

Toen Verstraeten alsnog aandrong, verwees Francken de vraag elegant door naar zijn partijvoorzitter, die zich dit weekend inhoudelijk qua commentaar beperkte tot de oneliner dat “zijn gras afrijden belangrijker was dan te reageren op Rutten”.

(Lees verder onder de tweet.)

Rutten bewijst nieuwe partijvoorzitter géén dienst

Francken maakte van de gelegenheid handig gebruik om net zoals hij ook al deed vlak na de verkiezingen, nogmaals te benadrukken dat zijn partij op een correcte manier met alle partijen heeft gesproken “en dat wij niet een partij zijn die zeggen: ‘Kijk de grote winnaar van de verkiezingen, Vlaams Belang, wij gaan die opnieuw uitsluiten, die tellen voor ons niet mee’”. Volgens Francken is er nu een regering met CD&V en Open Vld op Vlaams niveau “met het meest Vlaamse regeerakkoord ooit”.

Dat Rutten uit de onderhandelingen praat vind Francken niet verstandig: “Ik vind dat niet wijs en ze had dat beter niet gedaan denk ik. Ik weet niet of ze daar haar partij en haar partijvoorzitter een dienst mee bewijst, maar dat is niet voor mijn rekening.” Met die uitspraak bleef Francken opmerkelijk vriendelijk voor de nieuwe Open Vld-voorzitter, Egbert Lachaert, die inmiddels zaterdag via één tweet meteen de puntjes op de i had gezet en vooral de brokken probeerde te lijmen die Rutten vrijdag had gemaakt: “Op een ogenblik dat mensen hun job verliezen, bedrijven failliet gaan, hebben we nood aan een regering die een stevig herstelbeleid kan voeren. Daar werken we constructief aan verder.” Tot slot van zijn tweet had hij ook nog een goeie tip: “kijk vooruit wat je samen kan doen. The past is past.”

Francken laat deur open voor Vlaams Belang

Verstraeten probeerde nog wel even dieper in te gaan door te vragen “waarom N-VA een regering wou vormen met het Vlaams Belang”. Francken herhaalde echter “dat je respect moet hebben voor de verkiezingsuitslag. En ik vind dat je dat gesprek had moeten aangaan”.

Voor de linkervleugel van N-VA had hij de boodschap dat de toon in elk geval juist moest zijn: “Want als dat een toon is van discriminatie, een toon is van bejegening van bepaalde mensen en bepaalde bevolkingsgroepen op een negatieve manier, ja dan zal dat ook zonder ons zijn. Wij staan voor een inclusief Vlaams-Nationalisme. Voor een inclusief Vlaanderen. Maar als zij willen werken aan een verhaal van Vlaamse natievorming, waarbij rechten en plichten centraal staan en we ook wel eens kunnen praten over de plichten en niet alleen over de rechten.”

Voor wie nog twijfelde voegde hij er aan toe: “Ja dan staat de deur open. En ik denk, in die zin dat dat is wat Bart De Wever heeft afgetoetst met Tom Van Grieken in de zomer. En de mensen die zeggen ‘dat was maar een schijnoperatie’, dat is dus duidelijk niet waar. Dat was wel degelijk een ernstig verhaal, maar dat is nu niet gelukt omdat de andere partijen blijven nee zeggen.” En dankzij de démarche van Rutten kon Francken de mislukking van de onderhandelingen met VB opnieuw enkel bij de coalitiepartners CD&V en Open Vld leggen.

“Geen lessen te krijgen van PS”

Alsof het toeval ermee gemoeid was verscheen zondag ook een interview met Rudi Demotte in De Zondag. Met dat interview lijkt de PS vooral een boodschap richting Vlaanderen te willen sturen dat een regering zonder PS onmogelijk is en dat nieuwe verkiezingen nog het enige alternatief leken. 

Toen Verstraeten de kwestie voorlegde aan Francken relativeerde die meteen: “Ja maar kijk, ‘dé Franstaligen’ bestaan niet. Wat de PS daarover zegt, zij hebben zelf een regering proberen te maken met de PTB. Dus met de communisten, dat is allemaal geen probleem? Ze zijn met veel ‘grandeur’ en met alle mogelijke toeters en bellen ontvangen. Dat die nu ons verwijten omdat wij hetzelfde doen met Vlaams Belang, omdat Vlaams Belang de verkiezingen heeft gewonnen.”

“Waar moet ik dan een les van krijgen? Ik neem die lessen niet. Ik hoef daar helemaal geen lessen van te krijgen. Ik weet heel goed wie wij zijn als N-VA, wij zijn een partij die voor een inclusief nationalisme staat, een inclusief Vlaanderen. En dat is een verhaal dat gaat over burgerschap, over identiteit. Maar dat is een verhaal dat ook wel degelijk mensen die hier nieuw toekomen in dit land warm ontvangt, alle kansen geeft, maar ook zegt: ‘kijk je moet die kansen ook grijpen'”, aldus Francken. “Dat is ons verhaal. En dat zal altijd de rode lijn zijn van het verhaal waar ik mij in engageer en onze partij zich in engageert.”

Verstraeten informeerde voorts ook hoe het nu loopt met de regeringsvorming, na de politieke heisa, maar ook hier bleef Francken rustig bij: “Goed, ik denk dat dat goed loopt. Ik heb heel veel vertrouwen in Bart De Wever, die zich als een staatsman gedraagt en vooral heel fel probeert een oplossing te vinden.”

Pleidooi voor ‘Deense aanpak’

Of het een mogelijkheid was om Conner Rousseau los te weken van de PS en voord e N-VA om mee te doen met de zogenaamde ‘drie koningen’, zoals het trio partijvoorzitters, Coens, Bouchez en Lachaert inmiddels in de wandelgangen genoemd wordt. Voor Theo Francken lijkt het in elk geval een zeer realistisch scenario, maar hij legde de bal onmiddellijk in het kamp van de Vlaamse socialisten: “Dat is nu de opdracht van die drie koningen en die zullen een nota wel neerleggen en dan zullen we dat wel bekijken. Maar dat is een beslissing die Conner Rousseau moet nemen als voorzitter van die partij.” Voor Francken moet de N-VA alvast verantwoordelijkheid durven nemen.

Francken maakte van de gelegenheid handig gebruik om een opening te creëren richting sp.a: “Ik heb altijd gezegd dat ik voor een soort van Deense aanpak ben. Ik denk dat het heel belangrijk is dat we naar een soort van verhaal gaan waarbij we zeggen: ‘kijk dat sociale is een belangrijk verhaal, dat warme, dat inclusieve dat moeten we benadrukken, maar anderzijds moeten we zeker rond veiligheid en migratie ook duidelijke lijnen durven trekken. Dat is wat gebeurt in Denemarken, dat is wat gebeurt in Scandinavische landen. En dat is een verhaal waar ik zelf, persoonlijk, heel sterk in geloof en dus is dat voor mij zeker iets waar ik persoonlijk zou kunnen achter staan.”

Vlaamse Regering als pasmunt?

Het ontlokte Verstraeten de vraag of er zoals reeds gesuggereerd door diverse waarnemers mogelijk een intrede komt van sp.a in de Vlaamse Regering, in ruil voor het lossen van de PS op federaal niveau? Francken zelf lijkt de piste genegen te zijn en wijst het idee alvast niet af: “Als dat puntje bij paaltje datgene is, wat nodig is om er voor te zorgen dat we echt een sterk beleid krijgen, een relancebeleid om onze economie terug op de sporen te krijgen. Daarvoor hebben we een nieuwe regering nodig, een deftige, volwaardige, sterke regering op federaal niveau.”

Tot slot van zijn betoog voegt hij er nog letterlijk aan toe: “Als dat de pasmunt is [..] dan zal Bart De Wever dat wel bespreken met de partijvoorzitters. En dan zullen we dat intern in onze partij bekijken. Dat is evident. Ik neem aan dat ook Jan Jambon als minister-president daar zeker betrokken in zal worden, want hij leidt die regering. Dat zien we dan wel. Zover zijn we zeker nog niet. Maar het moet wel snel gaan”

De boemerang van Rutten

Daarmee lijkt het er meer en meer op dat de poging van Rutten, om stokken in de wielen te steken, weleens met een sisser zou kunnen aflopen en als een boemerang in het gezicht van haar partij dreigt terug te keren. Dankzij haar ‘bekentenis’ biedt ze de N-VA van Bart De Wever enerzijds een mooie gelegenheid om aan de rechtervleugel te ‘bewijzen’ dat het zijn partij wel degelijk menens was om Vlaams Belang aan boord van de Vlaamse Regering te halen. Anderzijds brengt ze de jonge s.pa-voorzitter Rousseau die, omwille van het probleem van de PS al in een zetel zat, vandaag nog in een sterkere positie door publiek de tweedracht in haar partij bloot te leggen. 

En zo riskeert het bommetje dat Rutten vrijdag, al dan niet bewust, dropte in de onderhandelingen als een boemerang terug in haar richting te vliegen.