Het Internationaal Monetair Fonds waarschuwde in april voor de ergste economische recessie sinds de jaren ’30. De wereldeconomie zal krimpen met 3% volgens het IMF. Ook in België zijn de economische gevolgen van de coronacrisis voelbaar. Voor de coronacrisis was de Belgische staatsschuld alvast zeer groot, namelijk 460 miljard euro in 2018. Dat is een schuldgraad van 100% van ons BBP. In 2017 was dat nog 101.8%. Paul Magnette wil toch 30 tot 50 miljard euro extra uitgeven, om de economie een ‘elektroshock’ te geven. In een interview met De Tijd zegt hij dat “de extra schuld die we nu aangaan, we zullen uitwissen door versneld weer aan te knopen met groei”.

Samen met de voorzitter van sp.a, Conner Rousseau, probeert Paul Magnette de federale coalitiegesprekken opnieuw op te starten. Dit gaat hand in hand met zijn plan om dus 30 tot 50 miljard euro extra in de economie te steken. Zijn redenering is dat andere landen ook meer doen.

“Tot nu is maar 0.7 procent van het bruto binnenlands product (bbp) gegaan naar extra steunmaatregelen voor de economie. Frankrijk en Nederland doen drie keer zoveel, Duitsland zelfs tien keer. We moeten volgen of de recessie dreigt hier zwaarder te zijn en langer te duren dan in de buurlanden. Vergeet ook niet dat in die landen de grootste concurrenten van onze bedrijven zitten,” aldus Paul Magnette in De Tijd.

Volgens dezelfde cijfers van 2018 zijn de schuldengraden van die landen dan ook alvast een stuk minder. Duitsland heeft een schuldengraad van 61.9% van het totale BBP, Frankrijk doet het net iets beter dan België met 98.4% en Nederland heeft een staatsschuld van 52.4% tegenover de 100% van België.

Paul Magnette wil extra maatregelen

Toch vindt hij het niet erg om de schuldenberg opnieuw te vergroten. “Bij een lange recessie zal het ons meer kosten dan als we vandaag veel lenen. Het land dat niet kiest voor extra schuld, zal meer betalen. Bovendien heeft een hele reeks maatregelen geen kosten voor de staat, het is tijdelijke schuld”

Maar wat zijn die “hele reeks maatregelen” precies? Ten eerste wil hij een structureel plan voor maximaal jobbehoud, met tijdelijke werkloosheid, brugkredieten, belastinguitstel bij de fiscus en bankgaranties. Hij wil specifieke sectorplannen voor de horeca, eventbusiness, cultuur en de bouw. Hij wil investeringen om de productiviteit te verhogen, zoals versnelde digitalisering in een hele reeks sectoren. Ten slotte wil hij directe koopkrachtpremies om binnenlandse consumptie te stimuleren.

Om koopkracht te stimuleren of te verhogen, wil hij het systeem van tijdelijke werkloosheid aanpassen zodat mensen geen extra factuur krijgen van de belastingen. Hij wil een brutopremie van 1.000 euro voor mensen die nu werken aan de coronafrontlinie. Voor alle mensen onder de armoedegrens, wil hij 200 euro extra per maand. Daarnaast wil hij maaltijdcheques voor de horeca en cultuurvouchers.

Het volledige interview over onder andere de federale onderhandelingen, kunt u hier lezen.