De afgelopen weken ontstond er een kloof tussen Noord- en Zuid-Europa. Hierbij stonden vooral Nederland en Italië tegenover elkaar. Zuid-Europese landen vroegen om meer financiële hulp van de EU. Nederland hield hierbij de hand op de knip. Nederland lijkt nu welwillender te zijn. Maar wat dat dat concreet betekent blijft onduidelijk.

“We hadden vorige week beter naar voren moeten brengen dat we willen helpen. Voor Rutte en mij geldt: wij hadden dat anders moeten zeggen,” zo meent de Nederlandse minister van Financiën Wopke Hoekstra (CDA). Volgens Hoekstra heeft Nederland de afgelopen weken te weinig solidariteit getoond. Nederland zou immers best bereid zijn haar steentje bij te dragen aan de Zuid-Europese coronacrisis.

Onduidelijkheid

De twee belangrijkste discussiepunten zijn de zogeheten ‘eurobonds’ en het Europese Stabiliteitsmechanisme (ESM). ‘Eurobonds’ zijn obligaties die gezamenlijk door de eurolanden worden uitgegeven. Hierdoor dalen de rentekosten voor de zuidelijke landen. Zij kunnen zo immers meeliften op het Noorden. Het Stabiliteitsmechanisme is een permanent financieel noodfonds. Hier kunnen staten een lening afsluiten tegen bepaalde voorwaarden. Op het moment zit er 410 miljard euro in de pot.

Dat Nederland zowel de ‘eurobonds’ als het Mechanisme tegenhield viel zwaar. Vanuit Italië kwam dan ook een storm van kritiek. Naast een gebrek aan solidariteit werd Nederland ook van andere zaken beschuldigd. Zo zou Nederland geen hulp bieden in de migratiecrisis. Daarbij is Nederland volgens de Italianen een ‘belastingparadijs’.

(Artikel gaat verder onder de tweet)

Minister Hoekstra zegt nu: “Er is nu een acuut probleem wat betreft volksgezondheid en daarin moet je schouder aan schouder staan. Hiervoor is al 37 miljard euro vrijgemaakt in Europa en dat mag best nog meer worden.” Desondanks blijft Nederland tegen het gebruik van de Eurobonds. Voor het gebruik van het ESM blijft Nederland strenge eisen stellen. Het is daarom onduidelijk wat er precies is veranderd.

Kritiek

(Artikel gaat verder onder de tweet)

Nadat Hoekstra zijn uitspraak deed volgde ontstond er een strijd op Twitter. Zo beschuldigen veel mensen Hoekstra van een te strenge houding. Ook binnen het eigen kabinet is er onenigheid over de harde lijn van de minister. Aan de andere kant vinden mensen juist de halve excuses te ver gaan. Zij betreuren dat Hoekstra van zijn harde lijn lijkt af te stappen.