Federaal fractieleider van Groen, Kristof Calvo gebruikt de keiharde ‘njet’ van PS-voorzitter Paul Magnette om te pleiten voor een “progressieve coalitie”. “In Mechelen, Leuven en Gent halen zulke coalities mooie resultaten”, stelt de Groen-kopman tegenover De Tijd.

PS-topman Magnette maakte gisteren duidelijk dat wat hem betreft er niets van het paars-gele verhaal in huis komt. Het gevolg? Koninklijk opdrachthouder Koen Geens (CD&V) vertrok naar de vorst en werd van zijn opdracht ontheven. Maandag consulteert de vorst opnieuw de partijvoorzitters over de impasse.

Voor Calvo ligt een oplossing evenwel voor de hand, met name “een progressieve regering […] van liberalen, socialisten, groenen en christendemocraten”. “Anders dan een regering van de N-VA en de PS heeft zo’n progressieve coalitie geen echte kans gekregen. Groen verdient intussen de fair-playprijs van de formatie. We hebben ons altijd constructief opgesteld en alle informateurs hun werk laten doen. Maar het wordt nu toch tijd dat een progressieve regering een kans krijgt”, stelt de groene kopman tegenover De Tijd.

Een poging van toenmalig informateur Magnette om paars-groen op de been te brengen veroorzaakte evenwel een conflict binnen de liberalen, waar de rechtervleugel de PS-nota veel te links vond. “Voor sommigen was het toen nog te vroeg om in een progressieve coalitie te stappen. Nu over verkiezingen wordt gespeculeerd, kunnen we dat niet meer zeggen. In Mechelen, Leuven en Gent halen zulke coalities mooie resultaten”, klinkt het bij Calvo.

Ethische zaken: enerzijds begrip, anderzijds stemmen volgens hun persoonlijke overtuiging”

De christendemocraten krijgen het niet warm van het voorstel van Calvo. Zo blijft CD&V-voorzitter Joachim Coens hameren op de betrokkenheid van de grootste Vlaamse partij, N-VA – zeker na de ‘njet’ van Magnette. Een ander heikel punt voor de christendemocraten? De ethische ideeën van quasi alle andere toekomstige coalitiepartners. Enerzijds stelt Calvo dat men in een regering “respect [moet] opbrengen voor elkaar en niet zomaar standpunten [mag] doordrukken”. “Maar”, zo voegt hij er tegenover De Tijd aan toe, “dat is geen pleidooi voor een status quo”. “In fundamentele dossiers moeten volksvertegenwoordigers kunnen stemmen volgens hun persoonlijke overtuiging”, aldus Calvo.