Vlaanderen is een economische topregio met een zeer lage werkloosheid. In die mate zelfs dat er een stevige arbeidsmarktkrapte is. Dit wil zeggen dat er meer jobs aangeboden worden dan men kan invullen. In die context hinken allochtonen opvallend achterop. Vlaanderen telde eind december 53.667 allochtone werkzoekenden, goed voor 30 procent van alle werklozen. Dat brengt De Tijd.

De werkloosheid in Vlaanderen blijft dalen. De algemene werkloosheid daalde van 229.697 eind 2014 naar 178.963 eind 2019. De daling is ook zichtbaar bij alle studieniveaus en zowel voor de kortdurende als langdurige werkloosheid. De daling van het aantal werkloze allochtonen is veel minder sterk: van 58.187 naar 53.667. Daardoor is het aandeel van de allochtonen in de werkloosheidscijfers gestegen van 25 procent eind 2014 naar 30 procent eind 2019.

Volgens arbeidsmarktspecialist prof. dr. Stijn Baert is er een probleem bij de vraagzijde. Werkgevers zouden mensen met een vreemde naam minder kansen geven. Daarom zou hij graag praktijktests op sectorniveau zien. Toch geeft hij ook toe dat de ongunstige beoordelingen wegvallen wanneer allochtonen zelf een inspanning leveren. “Hoogopgeleide allochtonen en allochtonen met ervaring hebben betere kansen“, zo zegt hij aan De Tijd.

Vrouwen zoeken niet

Verder stelt hij ook een culturele verklaring vast voor de hogere werkloosheidscijfers onder allochtonen. “De cijfers maskeren een groot verschil tussen allochtone mannen en vrouwen. Die laatste groep scoort zeer slecht. Volgens een recent rapport van de Hoge Raad voor de Werkgelegenheid zoekt minder dan de helft van de allochtone vrouwen werk.” Daarenboven bestaat de werkloosheidsval nog steeds. Het verschil tussen werken en niet-werken is voor gezinnen met veel kinderen nog altijd miniem. 

Het grote probleem is volgens Baert ons migratiebeleid. “Dat is niet gericht op het aantrekken van de profielen die nodig zijn op de arbeidsmarkt. Andere Europese landen die werk maken van economische migratie, trekken meer mensen aan die in hun economie passen en kunnen ook betere werkloosheidscijfers onder allochtonen voorleggen. Het gaat om allochtonen die minder belast zijn met hun culturele achtergrond en ervoor willen gaan.