Thilo Sarrazin was van 2002 tot 2009 schepen van financiën van Berlijn voor de SPD (Sozialdemokratische Partei Deutschlands, de Duitse socialistische partij nvdr.). Hij staat al lang bekend als een buitenbeentje in de partij. Dit door zijn intellectuele aanvallen op belangrijke ‘heilige huisjes’ van links, zoals uitkeringen en immigratie. Met de bestseller Duitsland schaft zich af in 2010 opende hij de publieke discussie over de kosten-baten analyse van massale immigratie. De combinatie van sociaal-democratie en toch harde kritiek op bepaalde linkse ideeën maakte hem echter niet populair bij de partijleiding.

Verleden donderdag heeft de nationale arbitragecommissie van de SPD  dan ook beslist dat Sarrazin uit de partij mag gezet worden wegens “gedrag dat de partij schade toebrengt“, zo bericht Die Zeit. Aanleiding was het in 2018 door Sarrazin uitgebrachte boek “Vijandelijke Overname: hoe de islam de vooruitgang afremt en de samenleving bedreigt.” Hierin stelt hij onder andere dat de stijgende geboorteaantallen van religieuze moslims de open samenleving, democratie en welstand van Duitsland in gevaar brengen, en dat integratie nauwelijks mogelijk is.

Commissie weigert inhoudelijke discussie

Sarrazin beweert dat de commissie elke inhoudelijke discussie uit de weg gaat. Ze weigerde om concrete citaten uit het boek te benoemen die de aanklacht (racisme) zouden aantonen. Hij beweert dat zijn boek in een neutrale toon geschreven is, ondanks het feit dat het onaangename feiten presenteert. 

De secretaris-generaal van de SPD beweert echter dat er toch aanwijzingen waren die de uitsluiting uit de partij noodzakelijk maakten. De auteur gaat nu in beroep tegen de beslissing en blijft daardoor voorlopig lid van de SPD. Sarrazin zelf beweert dat hij de SPD enkel voor meer schade wil behoeden: “Als dit zo verdergaat – dat ideologie belangrijker dan waarheid is – gaat de SPD er op lange termijn werkelijk aan.”

De voormalige minister ging verder: “Ik zou zeker niet van de SPD zijn uitgesloten als ik een kritisch boek had geschreven, niet over de islam maar over de katholieke kerk.” Zijn boek is een non-fictieboek geschreven volgens wetenschappelijke normen. “Niemand is beledigd. Het argument is niet verkeerd. Ik verspreid feiten, analyseer feiten en relaties.”