De stad Gent heeft tientallen affiches uitgehangen aan de ingang van moskeeën in Gent. Ze informeren over de Lage Emissiezone (LEZ). Naast het Nederlands worden er ook Arabisch en Turks gebruikt. Dat is erg omstreden. Het Vlaams Belang diende al klacht in hiertegen bij de Vaste Commissie voor Taaltoezicht (VCT). Vandaag volgt de N-VA. Dat laat de partij weten via een persbericht.

N-VA-fractieleider Anneleen Van Bossuyt zegt dat die communicatie voor haar partij niet kan. Ze plaatst het punt bij hoogdringendheid op de gemeenteraadsagenda van vanavond. 

Van Bossuyt: “In mijn ogen is dit een duidelijke schending van de taalwetgeving. Uit eerdere adviezen van de VCT blijkt dat anderstalige communicatie alleen kan wanneer die specifiek is gericht op nieuwkomers, mensen die nog niet lang in ons land zijn. Maar door de affiches op te hangen aan de Gentse moskeeën richt het stadsbestuur zich tot een veel te brede groep: de meeste mensen in kwestie wonen hier al jaren en zijn hier vaak zelfs geboren.”

De Turkse en Arabische affiches bij een moskee in Gent. Foto: SCEPTR.
De Turkse en Arabische affiches bij een moskee in Gent. Foto: SCEPTR.

Taalbeleid Gent

Ze klaagt het breder taalbeleid van de stad aan, die kiest voor vreemde talen op school, in de klas, bij de dienstverlening van de politie en in publiekszaken.

In het kapittel over meertalige dienstverlening in de recente beleidsnota Publiekzaken van schepen Bracke (Open Vld) luidt het: “We zetten meertalige Gentinfo-operatoren in om anderstaligen makkelijker aansluiting te laten vinden met onze dienstverlening. Iets wat de N-VA niet kan smaken. 

Migranten niet bij gebaat

Gentenaars met een migratieachtergrond zijn hier finaal niet bij gebaat en zitten hier ook niet op te wachten,” weet raadslid Van Bossuyt . “Ik heb al gehoord dat men de aanpak van het stadsbestuur ronduit neerbuigend vindt: ‘jullie zullen het wel niet begrijpen in het Nederlands, dus we zullen jullie een beetje extra helpen’. Het stadsbestuur blijft hen behandelen als ‘anders’, als niet volledig deel van onze gemeenschap.”

Van Bossuyt besluit: “Alle energie en middelen die men besteedt aan anderstalige communicatie met mensen die hier al lang wonen, zou men beter investeren in een omvattend Actieplan Nederlands.”