Ter progressieve zijde hoopt men (nog steeds) op een zogenaamde Vivaldi-coalitie, dit is een samenwerking tussen socialisten, liberalen, groenen en Vlaamse christendemocraten. CD&V evenwel wil de N-VA (vooralsnog) niet lossen en blijft paars-geel bepleiten. Het francofone DéFi presenteert bij monde van voorzitter François De Smet evenwel twee alternatieven: paars-groen plus DéFi en paars-groen plus cdH. 

Doordat Emir Kir door de PS uit de partij werd gezet werd paars-groen mathematisch onmogelijk. De progressieve coalitie beschikt immers niet meer over een meerderheid. Het francofone DéFI, dat over twee zetels beschikt, zou paars-groen evenwel willen komen depanneren. Het probleem? De meerderheid blijft ontzettend krap, iets wat enkele (donkerblauwe) Open Vld-Kamerleden de mogelijkheid geeft om te rebelleren, al is het natuurlijk mogelijk – maar politiek onwaarschijnlijk – dat de marxisten van de PVDA/PTB de progressieve formatie in dat geval ondersteunen.

Een ander alternatief van De Smet? Een kleine Vivaldi. In plaats van DéFI zouden de Franstalige christendemocraten van het cdH regeringsverantwoordelijkheid opnemen. Hoewel de partij over vijf zetels beschikt en paars-groen kan depanneren, verklaarde het cdH eerder om na de tegenvallende verkiezingen aan de kant te blijven staan.

Tevens zou in een dergelijke situatie het aandeel Nederlandstalige volksvertegenwoordigers uiterst miniem zijn. Tegenover de 51 Franstalige zetels (19 voor de PS, 14 voor de MR, 13 voor Ecolo en 5 voor het cdH) staan amper 29 (12 van Open Vld, 9 van sp.a en 8 van Groen) Nederlandstalige zetels. Nochtans bestaat de Kamer van Volksvertegenwoordigers in principe uit 88 Nederlandstaligen en 62 Franstaligen. Wel dient er te worden opgemerkt dat de Franstalige vertegenwoordiging in de regering-Michel, numeriek, nog beperkter was.

Premierschap als troostprijs

DéFI-voorzitter De Smet voorziet evenwel in een compensatie, namelijk het premierschap. “Als één taalgroep zwaar in de minderheid is, krijgt die als compensatie de teugels van de regering. Iedereen gaat er van uit dat de volgende premier Nederlandstalig zal zijn”, citeert BELGA de DéFI-topman. Nochtans kan deze ‘compensatie’ kritisch worden bekeken. De invloed van een premier is immers onder meer afhankelijk van het aantal zetels waarover hij of zij beschikt, een reden waarom Charles Michel (MR) in het verleden in de Waalse publieke opinie vaak als een ‘handpop’ van N-VA-voorzitter Bart De Wever werd bekeken.