De linkse koers die Open Vld-voorzitster Gwendolyn Rutten en haar partijtop varen blijft zich wraken. De meest recente verkiezingsnederlaag van in mei droeg aan bij aan het ongenoegen bij de meer rechtse – veelal buitenstedelijke – basis, maar ook Ruttens geflirt met een linkse paarsgroene formatie – met Rutten mogelijk als premier – lijkt voor wrevel te zorgen. Dat schrijft althans Lokers schepen Stefan Walgraeve (Open Vld) in een open brief naar nationaal partijvoorzitter Gwendolyn Rutten

Wat volgt is de integrale open brief van de hand van Walgraeve:

“Precies één week geleden kregen alle Open Vld -leden een mail van u in de bus waarbij de “dagelijkse negatieve commentaren van N-VA’ers” werden aangehaald om de vraag van Bart Somers (“wil N-VA überhaupt wel in een federale regering”) van afgelopen weekend te rechtvaardigen. Onder het mom dat we ons geen stilstand kunnen permitteren, dat we passen voor een blokkering, dat we passen voor een splitsing van ons land en dat elk project op de inhoud beoordeeld moet worden was uw mail een wel heel doorzichtige poging om ook in de geesten van de liberale partijleden het paars-groen project van Paul Magnette te laten rijpen. Op het einde van de mail werden we gevraagd om te reageren per telefoon, via mail, … Dat deed ik ook, maar tot op heden: geen enkele reactie. En dus zie ik mij genoodzaakt de bezorgdheden die ik u kenbaar maakte publiek te maken via deze open brief.
Het ongenoegen over de communicatie van vorige week is bijzonder groot (en is er uiteraard niet op verminderd nu is uitgelekt dat er een ‘geheim’ overleg over paarsgroen is geweest afgelopen weekend). Een heel aantal bestuursleden, ‘gewone’ leden, sympathisanten en bezorgde burgers trok de afgelopen dagen aan de alarmbel. Ik weet dat voor iedereen goed doen niét gaat. Ik weet dat er uiteraard, en niet in het minst, verantwoordelijkheden voor de huidige situatie bij de N-VA liggen. Maar wanneer steeds meer mensen zeggen dat én de V én de L én de D in onze naam nog nauwelijks ergens voor staan, dan doet dat pijn. Nu meer dan ooit zouden we immers die drie kernwaarden, die vervat zitten in de naam die onze partij sinds 1992 draagt, juist moeten uitdragen.
De liberale partij, in het bijzonder onze liberale afdeling in Lokeren, is mij te dierbaar om niét te reageren op de evoluties zoals ze zich vandaag voordoen…
De uitspraken van Bart Somers en uw mail lijken haaks te staan op die drie kernwaarden: besturen met een Vlaamse minderheid in een door socialisten en groenen gedomineerde federale regering is noch Vlaams, noch Liberaal noch Democratisch. En zelfs wanneer de N-VA niét bereid zou zijn paars-geel te vormen, dan nog is het uiteraard bijzonder onverstandig om publiek te gaan verklaren dat je als partij bereid bent iets anders te doen dan datgene wat je eigenlijk wil…
Hoewel ik, en samen met mij velen die zich bevrijd voelden van jaren CVP-dominantie, begin de jaren 2000 bijzonder gecharmeerd was door paars(-groen) geloof ik oprecht dat zo’n regering op dit moment niet de meest geschikte constellatie is: het kan natuurlijk opnieuw bevrijdend zijn om in een aantal ethische dossiers nieuwe stappen vooruit te kunnen zetten, maar we moeten eerlijk zijn, daar waar het eind jaren 90, begin jaren 2000 bijzonder grote én noodzakelijke ethische dossiers betrof, gaat het nu toch over veel beperktere aangelegenheden die we niet in belang mogen overschatten en die vooral bijzonder ondergeschikt zijn aan datgene waar het vandaag écht om gaat: het op peil houden van onze economie en het waken over onze begroting. En ook dat is een fundamenteel probleem onder paars-groen: tegengestelde standpunten verzoenen gaat budgettair natuurlijk relatief makkelijk in gunstige financiële omstandigheden (zoals begin jaren 2000), maar daar zitten we vandaag niet in.
Ik lees en hoor dezer dagen in onze afdeling, maar ook op straat en in verschillende mails en berichten die ik krijg, dezelfde bezorgdheden als diegene die ik hiervoor kort heb samengevat, maar het lijkt er op dat ‘onze’ partijtop toch (groten)deels doof blijft voor deze bezorgdheden… We worden altijd gesust met de stelling dat wij, de ‘gewone’ leden, ‘het laatste woord’ hebben, waarmee dan verwezen wordt naar een ledencongres dat – meestal inderhaast – bijeen zal worden geroepen eens er een regeerakkoord is.
Maar misschien zou het democratischer zijn mochten wij, de ‘gewone’ leden, eens op voorhand bevraagd worden over waar onze voorkeur naar uitgaat, en wat de te volgen pistes zijn indien die voorkeur niét gerealiseerd kan worden. Want ik ben natuurlijk ook niet blind: het kan uiteraard bijzonder goed zijn dat de N-VA in de feiten niet in een federale regering wil, en ook dat is uiteraard hun goed recht, maar misschien moeten wij dan ook maar eerst eens voor onszelf uitmaken of wij dan überhaupt de depanneurs van een rood-groene coalitie met lichtblauwe toetsen willen zijn, dan wel of wij in dat geval aangeven dat de bal misschien toch maar, democratisch lijkt mij, terug in het kamp van de kiezer moet worden gelegd waarbij elke partij dan bijzonder duidelijk zal moeten maken aan diezelfde kiezer welke richting men uit wil met dit land en welke coalities aanvaardbaar zijn.
Een bezorgde groet vanuit Lokeren, nog altijd een afdeling met 800 liberale leden. Of dat na een eventuele toetreding tot een roodgroene regering met Vlaamse minderheid nog Open Vld -leden zullen zijn? Daar durf ik mijn hand niet voor in het vuur steken.
Stefan Walgraeve
Schepen van financiën, industriële ontwikkeling en ICT stad Lokeren
Gewezen voorzitter Open Vld Lokeren
Politiek secretaris Open Vld Lokeren”

Binnen Open Vld broeit een split tussen links urbaan en rechts ruraal

Het is niet de eerste open brief die een lokale Open Vld-mandataris schrijft naar Rutten. De burgemeester van Moorslede, Ward Vergote (Open Vld), schreef begin juni een gelijkaardige boodschap: “Wie vertegenwoordigen we nog? En wie heeft er nog belang bij om op ons te stemmen? Ik weet het niet meer. Er is verbreed om extra kiezers aan te spreken, maar het resultaat is het omgekeerde”, klonk het toen. “De gevolgen van het uitvindsel van voormalig VLD-voorzitter, Bart Somers, om socialistische en groene stemmen aan te trekken, moeten wij, echte liberalen, met lede ogen aanzien. Open Vld is ver van enkel nog de ‘Partij voor Vrijheid en Vooruitgang’, de partij voor mensen die willen werken […].”

De brieven symboliseren de steeds duidelijkere tweespalt tussen een landelijke Open Vld die buiten de centrumsteden actief is en het oude VLD-verhaal nog aanhangt, en deze van de nieuwe generatie stedelijke, kosmopolitische, progressieve liberalen. Die besturen in Mechelen met enthousiasme samen met Groen, hangen in hippe bars rond in paarsgroen Gent en maken deel uit van het linkse bestuur in Brussel met de PS.

Een ‘van gedacht veranderde’ Guy Verhofstadt zette deze transformatie richting links in, figuren als Bart Somers maakten de transitie af en vandaag zorgen tal van toppers zoals Gents burgemeester Matthias De Clercq en Rutten zelf voor het cementeren van dit progressieve status quo. De lokale dissidente uitdagers voelen zich echter gesterkt door Kamerlid en mogelijke kandidaat-partijvoorzitter Egbert Lachaert en Kamerlid en Kortrijks burgemeester Vincent Van Quickenborne. Wordt zeker vervolgd.

Lees ook:

Paarsgroene premier Rutten (Open Vld) wordt waarschijnlijker

Inhoud niet beschikbaar.
Accepteer cookies door op Accepteren in de banner te klikken