Een persoon verkozen voor het Europees Parlement verwerft de status als lid van het instituut vanaf de officiële bekendmaking van de resultaten van de verkiezingen. Die geniet vanaf dan de rechten die bij het statuut horen, waaronder parlementaire onschendbaarheid.” Dat is een uitspraak van het Europees Hof van Justitie en maakte ze vanochtend bekend via een persbericht. Dit betekent dat de gevangenhouding van de Catalaanse politici in Spanje illegaal is.

De uitspraak komt er na een prejudiciële vraag over de immuniteit die Oriol Junqueras zou genieten als Europees Parlementslid. De voormalige Catalaanse vicepremier Oriol Junqueras is door het Spaanse Hooggerechtshof tot dertien jaar cel veroordeeld voor zijn rol in het Catalaanse onafhankelijkheidsreferendum van 2017. Ook zijn toenmalige collega’s kregen zware straffen.

Junqueras deed echter vanuit de gevangenis mee aan de Europese verkiezingen op 26 mei en hij raakte verkozen. Het Europees Hof heeft nu duidelijk gesteld dat Junqueras vanaf de bekendmaking van de resultaten onschendbaar was. Hij had volgens het Hof dus moeten kunnen zetelen. Het opheffen van de immuniteit is een aangelegenheid die enkel het Europees Parlement aangaat. Ook de advocaat-generaal van het Hof had die bevoegdheid eerder al bij het parlement gelegd, en niet bij de Spaanse overheid.

Positief voor Puigdemont en co

Ook voor andere Catalaanse politici kan deze uitspraak positieve gevolgen hebben. Carles Puigdemont en Toni Comín zijn immers eveneens verkozen in het Europees Parlement. Om officieel te kunnen zetelen, dienen ze volgens de Spaanse wet eerst trouw te zweren aan de Grondwet, in Madrid. Ze leven echter in ballingschap, in België, omdat ze in Spanje snel aangehouden en opgesloten zouden worden.

Spanje vaardigde een aanhoudingsbevel uit tegen hen en vroeg België al meerdere malen om ze uit te leveren. Een Belgische rechtbank moet daar nog over beslissen. Maar nu de Catalaanse politici immuun zijn verklaard, zou het Europees Parlement zich daar eerst over moeten uitspreken.

Eerder schoof Europa die hete aardappel altijd ver voor zich uit. Ze noemde het een “interne Spaanse kwestie”, opvallend, aangezien de EU zich doorgaans graag moeit met interne kwesties.