Antisemitisme is de voorbije jaren aan een forse opmars bezig in Europa. Frankrijk rapporteerde vorig jaar (opnieuw) een stijging van 74% antisemitisch geweld, in Duitsland was dat 60%. Ook ons land scoort slecht. Dit terwijl ons continent overspoeld wordt door honderdduizenden islamitische migranten. Toeval, of toch niet? Een analyse. 

De enige echte Winston Churchill – twee ambtstermijnen Prime Minister van het Verenigd Koninkrijk – noemde Mein Kampf, het boek van Adolf Hitler zoals u ongetwijfeld weet, de nieuwe Koran. Churchill zag vele gelijkenissen tussen het nazisme en de islam, en hij is niet de enige. De vergelijking tussen beide ideologieën wordt door niet-linkse experten, zoals bijvoorbeeld Wim Van Rooy, wel vaker gemaakt. Ze hebben dan ook verschillende eigenschappen met elkaar gemeen, één van die eigenschappen is antisemitisme. 

Het is niet voor niks dat Mein Kampf bijzonder populair is in Arabische boekhandels. Maar waar komt dat antisemitisme in de islam eigenlijk vandaan? Een eerste en belangrijke oorzaak is het heilige boek van de islam, de Koran. Bijna een derde van de hele Koran gaat over joden. Er wordt in de Koran onder meer verteld dat joden de profeet Mohammed verschillende keren zouden hebben proberen vergiftigen en het waarschuwt moslims om joden te wantrouwen. Daarnaast is er ook het alom bekende Israëlisch-Palestijns conflict dat al enkele decennia aan de gang is en het antisemitisme binnen de islamitische wereld aanwakkert en versterkt. Het is een religieuze oorlog enkele duizenden kilometers hiervandaan, maar door middel van massamigratie wel geïmporteerd binnen de Europese grenzen. 

Ook in België

Sinds 2008 zit antisemitisme in de lift in België. Het JOP (Jeugdonderzoeksplatform, een initiatief van de Vlaamse overheid) hield onder leiding van Mark Elchardus, socioloog en hoogleraar aan de Vrije Universiteit Brussel, een enquête naar antisemitisch gedachtengoed onder moslimjongeren. De resultaten van dat onderzoek zijn op z’n zachtst gezegd verontrustend te noemen. Er werden stellingen voorgelegd waarbij men geheel, gedeeltelijk of niet akkoord kon gaan. De stelling ‘joden zijn evenveel te vertrouwen als niet-joden’ bijvoorbeeld kon op de instemming rekenen van slechts twee op de tien moslims. Bijna tweederde vindt dat je joden het best kunt mijden en 75% vindt dat joden aanzetten tot oorlog.

Uiteindelijk werd maar liefst 50% van de jonge moslims omschreven als antisemiet. Een groot verschil met niet moslims, zo klinkt het in de conclusie van het onderzoek. “De mate van antisemitisme verschilt hemelsbreed tussen moslims en niet-moslims.” Socioloog Mark Elchardus noemt de cijfers zeer verontrustend, maar “erger is nog dat die anti-Joodse gevoelens niets te maken hebben met een laag opleidingsniveau of sociale achterstelling. Het antisemitisme bij die leerlingen is theologisch geïnspireerd en er is een rechtstreeks verband tussen moslim-zijn en antisemitische gevoelens koesteren.”

(lees verder onder de tweet)

Niet enkel in theorie

Islamitisch antisemitisme is niet alleen in cijfers, maar ook in de praktijk zichtbaar. Denk maar aan de terroristische aanslag in het Joods Museum in Brussel in 2015. De teruggekeerde Syriëstrijder Mehdi Nemmouche trok met een AK-47 naar het museum en schoot er vier mensen dood. Zijn motief: antisemitisme. Ook bijvoorbeeld de terreuraanslag in het Duitse Halle had een antisemitisch motief.

Naast bloederige terroristische aanslagen zijn er ook subtielere maar veel frequentere uitingen van antisemitisme in de vorm van dagelijkse aanvallen op joden in Europese landen. Die namen vorig jaar voor het zoveelste jaar op rij toe in Frankrijk, dit keer met 74%, en in Duitsland met 60%. Het gaat zelfs zo ver dat zelfs Duits bondskanselier Angela Merkel zich bezorgd uitsprak over “het nieuwe antisemitisme van Arabische vluchtelingen”. Joden worden in Duitsland zelfs gewaarschuwd om in steden geen keppeltje te dragen in het openbaar, omdat ze anders een te hoog risico lopen om aangevallen te worden. En dat in een land met een pijnlijke antisemitische geschiedenis. Duits iconisch modeontwerper Karl Lagerfeld verwoordde het als volgt: “Je kan niet, zelfs als er tientallen jaren tussen liggen, miljoenen joden vermoorden, om vervolgens miljoenen van hun ergste vijanden binnen te halen.”

Selectieve aandacht

Dit antisemitisch geweld lijkt heel wat minder aandacht te krijgen dan ander religieus geweld, bijvoorbeeld jegens moslims. Wanneer in Henegouwen een moslima wordt aangevallen door twee imbecielen die haar hoofddoek aftrekken, staat ons land in rep en roer (terecht overigens, ik keur racistisch geweld in elk geval ten stelligste af) en worden allerhande  speciale taskforces opgezet en nationale plannen ‘antiracisme’ gelanceerd. Wanneer joden geen keppeltje meer kunnen dragen door de dreiging van islamitisch antisemitisme en in tal van Europese landen dagelijks slachtoffer worden van antisemitisch geweld door moslims, lijkt niemand dat een probleem te vinden en volgt er een oorverdovende stilte.