Volgens Decenniumdoelen (DCD), een platform van allerlei linkse organisaties, is het vijf voor twaalf. ‘Deze regering is blijkbaar vergeten dat alle armoedecijfers in het rood staan’, luidt het via BELGA. Volgens de nieuwst aangehaalde cijfers leeft ongeveer 10,4 procent van de bevolking in armoede, ofwel zo’n 680.000 Vlamingen. De cijfers zijn echter niet zo nieuw, maar al gekend van in juni. Het dient bovendien gezegd te worden dat ‘armoede’ relatief te begrijpen valt. Als arm wordt immers beschouwd iemand die minder dan 60% van het mediaan-inkomen verdient in België. Dat komt neer op ongeveer 1.200 EUR.

Decenniumdoelen – een koepelgroep van vakbonden, armoedeorganisaties, mutualiteiten en dergelijke meer – trekt aan de alarmbel. 680.000 Vlamingen leven in armoede, ongeveer 1 op 10. Tevens blijven de wachtlijsten voor sociale woningen groeien – reeds 154.000 wachtenden – en breken de voedselbanken records. Al 160.000 mensen vroegen een voedselpakket aan. Verder stijgt het aantal leefloners tot 41.000. Kind & Gezin liet dan weer weten dan 1 op 7 kinderen jongeren dan drie jaar opgroeit in kansarmoede.

Jos Geysels, ex-Agalev-politicus en thans voorzitter van Decenniumdoelen, stelt aan de hand van hun ‘twaalfde Armoedebarometer’ dat de Vlaamse regering alle bovenstaande knipperende lichten negeert. “Er is amper beleid voor eenoudergezinnen, voor huurders, mensen met een migratieachtergrond of werklozen, integendeel, er zijn meer bestraffende en structurele maatregelen.”

Geysels verwijt Vlaamse regering om armoede te willen toedekken

Volgens Geysels is het regeerakkoord van minister-president Jan Jambon (N-VA) vooral een opsomming van maatregelen om de eigen verantwoordelijkheid te verbergen. Zo zijn er geen duidelijke targets, klink het. “Toen er wel nog doelstellingen in stonden konden wij aan het einde van de rit zeggen, ’beste mensen van de regering, jullie hebben deze doelstellingen niet gehaald, maar dit keer zijn die er dus simpelweg uit gehaald. Wie geen doelen heeft, hoeft die ook niet te halen”, sakkert Geysels verder. En bovendien zouden de huidige slechte cijfers worden gemaskeerd. “Zo heeft men het nu over reële armoede en verwijst men naar de referentiebudgetten. Wachtlijsten voor de woningbouw gaat men dan weer ‘uitzuiveren’.”

Het dient echter gezegd te worden dat er wel degelijk een verschil bestaat tussen reële armoede en relatieve armoede. Als men immers in Vlaanderen spreekt over armoede, bedoelt men dat in relatie tot wat andere inwoners verdienen. Iemand met hetzelfde inkomen is dus ‘arm’ in Vlaanderen, maar bijvoorbeeld niet in Spanje. Of, als bijvoorbeeld de rijke toplaag toeneemt terwijl de rest krimpt, maar evenveel geld blijft behouden, neemt het aantal ‘armen’ wel toe, ook al behoudt men evenveel inkomen. In 2018 lag de armoedegrens voor een alleenstaande op 1.187 EUR (60% van het nationale mediaan inkomen na sociale lasten; 1.978 EUR). Voor een gezin met 2 volwassenen en 2 kinderen lag de grens op 2.493 euro per maand.

In Europese context scoort Vlaanderen trouwens zeer goed. Enkel Tsjechië kent minder armen. Tot slot zijn de armoedecijfers die worden aangehaald door Decenniumdoelen ook niet nieuw, maar al van juni dit jaar gekend.

Inhoud niet beschikbaar.
Accepteer cookies door op Accepteren in de banner te klikken

Inhoud niet beschikbaar.
Accepteer cookies door op Accepteren in de banner te klikken