Gents burgemeester Mathias De Clercq pleit als eerste Open Vld’er openlijk voor een federale paars-groene coalitie. Het dreigt de polarisatie binnen de partij te vergroten. “Ik besef dat deze visie is als vloeken in de kerk. Maar zwijgen is geen optie meer”, schrijft De Clercq in een opinie in De Standaard. De burgemeester staat – als poulain van de paarsgroene ex-premier Guy Verhofstadt en diens broer en filosoof Dirk Verhofstadt – bekend als uithangbord van de linkerzijde binnen de partij.

De links-rechts-tegenstelling wordt opgedreven binnen Open Vld. Nadat liberale kopstukken vicepremier Alexander De Croo en Kamerlid Egbert Lachaert een paarsgroene coalitie eerder categoriek hadden afgewezen, breekt ‘poster boy’ van de linkerzijde in Open Vld Mathias De Clercq een lans voor zo’n coalitie. In zijn opiniestuk in De Standaard stelt hij zelf dat ‘vloeken in de kerk’ is. Na de mislukking van de opdracht van preformateurs Rudy Demotte (PS) en Geert Bourgeois (N-VA) en de aanstelling van PS-hardliner Paul Magnette als formateur, lijkt N-VA dus de geslagen hond.

De Clercq gooit olie op vuur in Open Vld en distantieert zich van liberalen die “blijven geloven dat er geen andere optie is en dat de N-VA absoluut in de regering moet zitten”

“In plaats van paars-groen als ‘onmogelijk’, ‘onwenselijk’ en ‘laatste optie’ te bestempelen, zouden socialisten, liberalen en groenen deze mogelijkheid moeten aangrijpen voor een complete ‘change of mind’. Paars-groen: niet van moeten, maar uit overtuiging”, aldus De Clercq – die zelf een paarsgroene coalitie leidt in Gent aangevuld met een wiskundig onnodige CD&V. De Clercq distantieert zich ook uitdrukkelijk van zijn partijgenoten “blijven geloven dat er geen andere optie is en dat de N-VA absoluut in de regering moet zitten”.

Een ‘statement’ dat kan tellen, gezien de reeds hoge polarisering in de partij. Dat wordt ook geschetst door de huidige radiostilte die nu heerst binnen de partij. Dit ook vanwege partijvoorzitter Gwendolyn Rutten, die wel zou ingelicht zijn over de opinie voor publicatie. Er wordt nu echter louter gecommuniceerd dat men dit ‘binnenshuis’ wil oplossen.

Wie wel reageerde op de opinie is De Clercq zelf. Op Radio 1 omschrijft hij een paarsgele coalitie als één van “machteloosheid, wantrouwen en gekibbel”, want “N-VA en PS willen gewoon niet werken met elkaar. Dat is een doodlopend straatje en dat heeft lang genoeg geduurd.” De Clercq meent echter de oplossing te kennen en verwijst daarbij naar zijn eigen Gent: “Het swingt in Gent, paars-groen, er worden keuzes gemaakt, dus het kán.”

Paarsgroen plus CD&V er eerder uit opportunisme dan ‘uit overtuiging’ in Gent

De burgemeester verzwijgt echter dat de electorale (en communautaire) situatie geheel anders is in Gent, met een veel kleinere N-VA. Die kleine N-VA is er trouwens de mathematische reden waarom De Clercq nu een paarsgroene coalitie leidt. Eerder wilde hij de paarsgroene coalitie van oud-burgemeester Daniël Termont (sp.a) vervangen met een schepencollege met CD&V en… N-VA. De lokale verkiezingen van 2018 maakten dat plan echter onmogelijk. Hij gebruikte de CD&V echter wel om de sjerp af te dwingen van mobiliteitschepen Filip Watteeuw (Groen).

Sinds het verlies van Open Vld tijdens de afgelopen federale en Vlaamse verkiezingen in mei van dit jaar, is er een openlijk conflict binnen de partij tussen het linksliberale establishment rond onder meer voorzitter Rutten, Vlaams integratieminister Bart Somers en De Clercq zelf enerzijds, en de rechtsliberale uitdagers anderzijds rond Kamerlid Egbert Lachaert en Kortrijks burgemeester Vincent Van Quickenborne.