In de Oudenaardse deelgemeente Eine is enige ophef ontstaan nadat een junior-gemeenteraadslid van Groen de folkloristische ‘Fietelstoet’ heeft gehekeld. “Het is een achterlijke praktijk”, want sommige mensen verkleden zich dan als Afrikaan, of Mexicaan of Chinees. En volgens de ecologiste is dat geheel onaanvaardbaar. Er lijkt een heuse ‘zwartepietenrel’ in de maak, zo schrijft ook Het Laatste Nieuws.

Aansteker van de rel is Maud Wybraeke (22), een gemeenteraadslid in Oudenaarde voor Groen. Ze raakte naar naar eigen zeggen gechoqueerd door een optreden van fietelgroep ‘De Pilsjaars’. Zij speelden in een sketch rond een Einse dame die terugkeerde van een reis naar Afrika enkele Afrikanen, mét donkere schmink. De studente studente Arabistiek en Politicologie gewaagt van een “achterlijke praktijk”.

En “als het over Mexicanen gaat, moeten we dan native Mexicanen zoeken om die rol te spelen?”

”Ik voel mij ethisch verplicht niet zomaar voorbij te laten gaan dat blanken in een carnavalsstoet zich voordoen als zwarte, ebola-verspreidende wilden met Afrikaanse kledij, tandenkettingen en rokjes van stro en dan nog Afrikaanse namen gegeven worden”, zo liet Wybraeke boos weten op Facebook. En deze “toneelgroep [krijgt dan] de eerste prijs van het Oudenaardse stadsbestuur […] uitgereikt door nota bene de voormalige schepen voor Gelijke Kansen John Adam (Open Vld, red.).”

In de rest van Oudenaarde begrijpen ze de ophef alleszins niet. “De Fietel is al 166 jaar een traditie in Eine en nu zou die opeens stigmatiserend en neokolonialistisch zijn. Komaan zeg”, vertelt gemeenteraadslid Kathy De Rycke (N-VA) in Het Laatste Nieuws. “Het is toch ook onwerkbaar om zwarte personages alleen door zwarte mensen te laten vertolken. Als het over Mexicanen gaat, moeten we native Mexicanen zoeken om die rol te spelen? Dat is echt wel sterk bij de haren getrokken. Daar kunnen we toch niet in meegaan?” In 2017 werden ook al eens enkele orthodoxe joden uitgebeeld.

Groen fluit gemeenteraadslid terug

Ook de rest van de partij van Wybraeke, Groen, floot de twintiger reeds terug. “Het standpunt van Maud is niet dat van onze partij”, vertelt Vlaams Parlementslid en lokaal Groen-kopstuk Elisabeth Meuleman. “In onze partij zijn er minstens evenveel mensen die vinden dat het wél kan dat er in een stoet op een ludieke manier met alles en iedereen wordt gelachen en gespot. Als politici moeten wij ons daar niet mee bemoeien. We moeten ook zorgen dat de slinger ook niet overslaat in de andere richting.” Wybraeke zelf was niet telefonisch bereikbaar voor commentaar.

Een en ander rond de verontwaardiging heeft te maken met de Angelsaksische wereld en de Verenigde Staten in het bijzonder. In de vroege twintigste eeuw – toen in Amerika zwarten (velen van hen nazaten van ex-slaven) voor een groot deel gesegregeerd leefden van de blanke populatie – zouden blanke acteurs ‘blackface’ of zwarte schmink aandoen om een zwart personage te spelen in toneelstukken en de vroege filmindustrie. In Europa kent men geen dergelijke geschiedenis met slavernij en segregatie, en dus ook veel minder de verontwaardiging rond ‘blackface’. Maar sinds enkele jaren worden de Amerikaanse gevoeligheden meer en meer geprojecteerd naar de Europese samenlevingen, ook bij ons.

Inhoud niet beschikbaar.
Accepteer cookies door op Accepteren in de banner te klikken