Huidig Belgisch premier Charles Michel (MR) wil begin november – binnen een week – afscheid nemen van de Wetstraat 16. Een maand later neemt hij immers het voorzitterschap van de Europese Raad op zich. Federaal minister van Begroting, Sophie Wilmès (MR), ligt volgens De Tijd in poleposition om Michel op te volgen aan het hoofd van de huidige minderheidsregering. 

‘Na de hervormingen de leegloop’, lijkt wel het adagium van de huidige, ontslagnemende, regering. Met de voordracht van Didier Reynders als Eurocommissaris eind augustus nam immers al de derde vicepremier afscheid van de Zweedse coalitie. Eerder vertrokken Kris Peeters (CD&V) en Jan Jambon (N-VA). Premier Michel vertrekt dan weer volgende week. Later neemt hij het (prestigieuze) voorzitterschap van de Europese Raad op zich. 

Door het vertrek van Michel komen de vicepremiers, als logische opvolgers, in zicht. Het ‘probleem’? MR-vicepremier Reynders vertrekt eveneens binnenkort naar de Europese Unie. Bij de liberalen van de Open Vld kan men zich dan weer vinden in een MR-kandidaat. De reden? De Franstalige liberalen zijn, na het vertrek van de N-VA, de grootste partij.

Slecht parcours op begroting

De christendemocraten houden volgens De Tijd evenwel nog een slag om de arm. “In de meerderheid moeten we nu bekijken hoe de federale regering verder gaat”, klinkt het bij een woordvoerder. Immers, de liberalen ontvingen al heel wat topjobs. Zo kreeg Reynders het Belgische Eurocommissariaat, werd Patrick Dewael Kamervoorzitter en Sabine Laruelle voorzitter van de Senaat. 

Mocht de MR toch de Zestien behouden, dan gaat de post allicht naar Wilmès, weet De Tijd. Al kan het wel zijn dat Reynders zich, voor enkele weken, daar wil nestelen. Veel plezier zal de toekomstige premier evenwel niet beleven aan zijn/haar functie. Zo heeft de huidige regering – met 38 op 150 zetels in de Kamer – nog niet eens het begin van een meerderheid.

Bij de (eventuele) benoeming van Wilmès vallen evenwel vragen te stellen. Zo boekte de minister op haar bevoegdheidsdomein, begroting, allerminst successen. Eerder resulteerde haar uitgesproken francofoon profiel al voor scepsis. Als provincieraadslid in Vlaams-Brabant voor het rabiaat francofone Union Francophone en als schepen voor de francofiele lijst IC-GB in de Vlaamse Randgemeente Sint-Genesius-Rode ontpopte zij zich tot een harde anti-Vlaamse tante die regelmatig uithaalde naar het Vlaamse beleid in de Rand”, stelde Vlaams Belang eerder over Wilmès. Sterker nog: Vlaams Belang-kopstuk Barbara Pas ziet Wilmès [als] één van de symbolen van het meest agressieve francofone imperialisme in de Vlaamse Rand rond Brussel”.