Alweer is een zware misdadiger door de mazen van de wet geglipt. Of eerder, passiemoordenaar Paul Bloemen maakte misbruik van zijn mogelijkheid om thuis te verblijven met een enkelband tot zijn gevangenisstraf zou van start gaan. Hij is momenteel voortvluchtig, zo werd donderdag bekend. De zaak doet herinneren aan de moord op Julie Van Espen, gepleegd door de reeds veroordeelde verkrachter Steve Bakelmans. Maar N-VA-parlementslid Sophie De Wit heeft nu een wetsvoorstel ontwikkeld om dit soort voorvallen te voorkomen. Rechters zouden meer slagkracht krijgen. De vraag is echter of met dit voorstel Bloemen wel in de gevangenis zou zitten.

Bloemen werd eind mei veroordeeld voor de doodslag op zijn vriendin in Kortenaken, in Vlaams-Brabant. De feiten speelden zich af in augustus 2017. Na een ruzie zou hij zijn vriendin, de kapster Anja Vanheer, wurgen. De familie vond haar enkele dagen later dood terug in de zetel in een onnatuurlijke houding. Bloemen was al die tijd ook in het huis, maar kon geen verklaring bieden over zijn daden, omdat hij naar eigen zeggen dagenlang een black-out had. Een deskundige psycholoog zou die stelling echter afwijzen tijdens het proces.

Het parket vroeg 21 jaar, maar het assisenhof veroordeelde Bloemen voor 15 jaar. Hierop werd de onmiddellijke aanhouding gevraagd door het parket, maar daar werd niet op ingegaan. Deze week moest Bloemen naar de gevangenis, maar hij verdween dus met de noorderzon.

N-VA op zoek naar meerderheid om nieuwe Julie Van Espen te voorkomen, maar zet voorstel wel zoden aan dijk?

Kamerlid Sophie De Wit (N-VA) heeft nu een wetsvoorstel afgewerkt om dit soort incidenten te voorkomen. De bedoeling is dat rechters meer armslag krijgen. “Ze zullen niet alleen met vluchtrisico rekening moeten houden, maar ook met het recidivegevaar: het risico dat een dader opnieuw toeslaat”, legt ze uit via BELGA. De Wit wil pro-actief op zoek gaan naar een meerderheid bij andere partijen. Uittredend minister van Justitie Koen Geens (CD&V) zei eerder dat hij openstond voor een wetswijziging, maar de vraag laat zich stellen waarom er dan nog geen wetsontwerp (uitgaand van de regering) werd ontwikkeld hier rond.

(Lees verder onder de tweet.)

Een andere vraag is nog maar of dit voorstel veel zal veranderen als het ook echt gestemd wordt: Finaal beslissen nog steeds de rechters over voorhechtenis/onmiddellijke aanhouding. Bloemen is gevlucht net terwijl vluchtrisico reeds een wettig criterium was voor onmiddellijke aanhouding. De rechter achtte de maatregel dus onnodig. Daarbij: een rechter moet nu wel motiveren waarom men denkt dat een veroordeelde zich aan de uitvoering van een straf zou onttrekken, maar hiertegen is toch geen beroep mogelijk. Ten derde, in het geval van passiemoordenaar Paul Bloemen, was het risico op recidive ook klein tot nihil gezien de aard van zijn misdaad. Veel verschil zou de nieuwe wet dan ook niet uitgemaakt hebben.

Mogelijk is het effectiever om rechters net minder armslag te geven en hun vrijheid te beperken om onmiddellijke aanhoudingen níet toe te kennen. De overbevolking van de gevangenissen speelt hierin echter een belemmerende rol. Deze capaciteitssituatie ligt overigens aan de oorzaak van een opvallende maatregel die afgelopen legislatuur onder Geens werd genomen. De drempel voor een onmiddellijke aanhouding werd door de vorige regering – N-VA inclusief – namelijk recentelijk niet verlaagd, maar verhoogd. Celstraffen die minder dan 3 jaar duren, kunnen zo sinds 21 januari 2018 niet meer leiden tot onmiddellijke aanhouding.

Lees ook:

Julie vocht als een leeuw om niet verkracht te worden

Inhoud niet beschikbaar.
Accepteer cookies door op Accepteren in de banner te klikken

De Wever over Julie Van Espen: “Geens treft geen enkele schuld”

Inhoud niet beschikbaar.
Accepteer cookies door op Accepteren in de banner te klikken