Groen-kopstuk Kristof Calvo slaat in een Facebookbericht mea culpa naar aanleiding van de voor Groen tegenvallende verkiezingsresultaten. Zo was hij, naar eigen zeggen, “te veel deel van het politiek gekrakeel”. “Ik heb te veel campagne gevoerd voor mezelf en mijn partij, te weinig voor de politiek als geheel en niet genoeg voor een ander België”, klinkt het.

Aangevuurd door positieve peilingen, klimaatspijbelaars en een gunstige wind in de media rekende Groen zichzelf al voor de verkiezingen rijk. Calvo klonk bijvoorbeeld bijzonder zegezeker ten aanzien van zijn N-VA-concurrent Jan JambonZo dook er een Instagram-filmpje op waar Calvo in verklaarde dat hij Jambon ging opeten. Het probleem? Op verkiezingsdag kreeg Jambon 187.826 stemmen. Calvo moest tevreden zijn met 39.216 stemmen. Hoewel Groen effectief een kleine winst kon noteren, was het (veel) minder dan verwacht. Naast de magere winst voor Groen betreurt Calvo de “comeback van Vlaams Belang” en de blanco kiezers.

De oorzaken volgens het Groen-kopstuk? Particratie, discussies over mandaten en gekibbel. “Dat is meteen ook wat ik mezelf verwijt […]”, schrijft Calvo op Facebook. “Ik was de voorbije tijd zelf te veel deel van het politiek gekrakeel. Van het onaantrekkelijk mediagedoe over veto’s, postjes, de rel van de dag, wie-met-wie, de kleine politiek. Als oppositieleider was dat deels onvermijdelijk. Mensen die mij goed kennen weten hoe frustrerend ik dat soms vond. Net daarom had de campagne beter gemoeten. Ik heb te veel campagne gevoerd voor mezelf en mijn partij, te weinig voor de politiek als geheel en niet genoeg voor een ander België”, schrijft de Groen-fractieleider.

“Leken plots weer een één-thema-partij”

Volgens Calvo verliep de groene campagne allerminst perfect. “De tot nu aanslepende onduidelijkheid over bepaalde voorstellen heeft ons zeker parten gespeeld. We leken in de laatste rechte lijn plots weer een één-thema-partij”, klinkt het. Verder maakten de ecologisten volgens Calvo onvoldoende duidelijk “dat het klimaatvraagstuk en het sociale twee kanten van dezelfde medaille zijn”.

Inhoud niet beschikbaar.
Accepteer cookies door op Accepteren in de banner te klikken

Dat sociale brengt Calvo ook in verband met de opkomst van “extreemrechts”. “Ongelijkheid is de oorzaak, cultureel onbehagen eerder het gevolg. Wanneer mensen onzeker zijn over hun baan, loon of pensioen, is men bang voor concurrenten. En nieuwkomers zijn dan altijd concurrenten”, analyseert Calvo.

“Tijd om op te staan”

Aan opgeven denkt Calvo niet. “Wie hoopte dat ik zou blijven zwijgen, zal ik moeten teleurstellen […]”, stelt de Groen-kopman. “Het is net een tijd om op te staan, weerbaarheid te tonen. Ik blijf een possibilist. Hoopvol en strijdbaar. Nog altijd met veel passie, energie en overtuiging. Ik geloof dat dit land vooruit kan, stap voor stap”, aldus Calvo op Facebook.