Binnen Open Vld zit het er weer bovenarms op. De kritiek op de partijleiding en voorzitter Gwendolyn Rutten houdt al even aan binnen Open Vld na de nieuwste nederlaag op 26 mei, maar bereikt nu een voorlopig dieptepunt. Vorige week liet Vincent Van Quickenborne, de Open Vld-burgemeester van Kortrijk, opnieuw zijn kritiek op zijn partij horen. Maar voorzitter Rutten liet vandaag op Twitter echter weten dat “de enige Q waar ik naar luister tijdens de onderhandelingen” Q-music (de popradiozender) is. Een signaal dat kan tellen in een partij waar de buitenstedelijke basis al langer zich vervreemd voelt van de kosmopolitische leiding.

Van Quickenborne liet eerder al weten dat de partij “terug naar rechts” moet, maar voegde vorige week daaraan toe dat hij Kamerlid Egbert Lachaert – een gezicht van de rechtervleugel binnen Open Vld – als kandidaat-voorzitter zou steunen. En indien die laatste zich geen kandidaat zou stellen (Lachaert verloor de voorzittersverkiezingen binnen de partij met een respectabele 40,6% van de stemmen eind 2012 aan Rutten), wil Van Quickenborne zelf voorzitter worden. Op de koop toe liet hij weten dat een nieuwe staatshervorming nodig is om Vlaanderen meer economische hefbomen te geven. Dat kan tellen, want Rutten zal later onder meer herinnerd worden als de partijleider die het confederalisme uit het Open Vld-programma haalde in 2013 en een meer pro-Belgische koers ging varen, fel gekant tegen elk communautaire ‘gekkigheid’.

Rutten liet dan ook weten de kritiek van Van Quickenborne niet ernstig te nemen, en nog eerder naar popradio Q-Music te luisteren tijdens deze regeringsonderhandelingen, dan naar haar partijgenoot uit Kortrijk. Dat ‘het kan verkeren’, zoals Bredero schreef, mag dus nog eens duidelijk zijn. Ooit werd Rutten geprezen als ‘mirakelvoorzitter’ door Van Quickenborne. Dit nadat Open Vld een milde overwinning behaalde in 2014, meteen ook de laatste ooit sinds 2003.

Is er storm op komst binnen Open Vld of houdt de oude (nieuwe) garde stand?

De onenigheid binnen de Vlaamse liberalen is niet exclusief weggelegd voor een ruzie tussen ‘Quickie’ en Rutten. Veeleer heeft de nieuwste kiesnederlaag, waarbij Open Vld in het Vlaams parlement 3 zetels verloor en in de Kamer 2, een ouder zeer blootgelegd binnen de partij.

En dat is de kloof tussen de landelijke oude VLD die buiten de grote centrumsteden actief is en de nieuwe generatie stedelijke, kosmopolitische, progressieve liberalen. Dat zijn zij die in hippe bars rondhangen in groenpaars Gent, met plezier met Kristof Calvo in Mechelen besturen en toch een beetje op hun plaats lijken mondiale festivals als Tomorrowland. Als hun iconen dienen Mechels burgemeester Bart Somers, Gents burgemeester Matthias De Clercq, voorzitter Gwendolyn Rutten zelf ‘and last but not least’ de grondlegger van de nieuwe richting: een ‘van gedacht veranderde’ Guy Verhofstadt, ooit nog ‘baby Thatcher’ genoemd wegens zijn rechts-Vlaamse standpunten, maar vandaag virulent anti-nationalistisch.

De lokale oude ‘VLD’ ziet zichzelf dan weer vertegenwoordigd met burgemeesters als Ward Vergote van Moorslede en Filip Anthuenis van Lokeren. Beiden lieten ook hun kritiek al horen na 26 mei. Gezien dit kamp de communicatiekanalen van de partij niet in handen heeft, lijkt de groep echter een minder grote stem te hebben, maar dat kan bedriegen. Donkerblauwe figuren uit dit kamp zoals de opzij geschoven Lode Vereeck of Egbert Lachaert zien zich nu dus gesterkt door Van Quickenborne, die aanzienlijke populariteit geniet binnen én buiten Kortrijk.

Lees ook:

Gwendolyn “Nooit met Vlaams Belang” Rutten onder druk

Inhoud niet beschikbaar.
Accepteer cookies door op Accepteren in de banner te klikken