Niet ontslagnemend minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR) maar de Kroatische minister van Buitenlandse Zaken Marija Pejcinovic Buric zal de nieuwe voorzitter van de Raad van Europa worden, de internationale organisatie die vooral bekendheid geniet omwille van het Mensenrechtenhof te Straatsburg. De Franstalige liberaal grijpt zo – nadat eerder Marianne Thyssen (CD&V) het Belgische Eurocommissariaat kreeg toegewezen – opnieuw naast een internationale topjob.

Reynders wist sinds eind maart dat hij een serieuze kanshebber was om de voorzitter van de Raad van Europa te worden. Woensdag verloor hij evenwel de stemming tegen Buric. Opmerkelijk: vooraf werd verwacht dat de overwinnaar slechts op een nipte meerderheid zou kunnen rekenen.

Dit was evenwel niet het geval. Reynders kon (amper) 105 leden van de parlementaire assemblee overtuigen terwijl Buric op 159 stemmen kon rekenen. “Ik feliciteer Marija Pejcinovic Buric met haar verkiezing als secretaris-generaal en wens haar veel succes”, reageert Reynders op microblogsite Twitter. “Ik bedank de Belgische parlementsleden voor hun steun en de teams die mij hebben geholpen een goede campagne te voeren”.

Vrouwenkaart en of te sterk profiel?

Rik Daems (Open Vld), fractievoorzitter van de liberale fractie in parlementaire assemblee, merkt op dat dit “een heel diverse instelling [is] waarin heel veel invloeden een rol spelen”. Een element dat volgens de liberaal invloed had was het geslacht van de kandidaten. “Een derde van de raad bestaat uit vrouwen. Het feit dat het in de laatste rechte lijn tussen een man en een vrouw ging, heeft zeker een rol gespeeld”, stelt hij tegenover De Morgen.

Daarnaast had Reynders volgens de Open Vld’er mogelijks een te sterk profiel. Zo had de Franstalige liberaal een duidelijk toekomstplan voor de internationale organisatie. “Je mag niet vergeten dat wij een orgaan zijn dat landen op de vingers tikt wanneer ze bepaalde mensenrechten niet respecteren. Misschien hadden sommige landen uiteindelijk toch liever niet een ambitieus iemand als mijnheer Reynders aan het hoofd van zo’n orgaan”, klinkt het.

Gegokt en verloren?

Reynders zette zwaar in op deze verkiezingen en investeerde veel tijd in lezingen en persoonlijke ontmoetingen. Zo actief hij internationaal was, zo onzichtbaar was de Franstalige liberaal in de verkiezingscampagne, iets waar hij intern stevige kritiek voor kreeg. Rivaal Charles Michel (MR) nam ondertussen bij de liberalen de touwtjes stevig in handen.