Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken haalt in een opiniestuk in Knack fors uit naar het immigratiebeleid van de afgelopen jaren. Volgens Van Grieken bleef het al te vele bij “getoeter en getwitter”, maar was van een streng beleid geen sprake. “We kunnen niet anders dan vaststellen dat het immigratiebeleid dat de afgelopen vijf jaar werd gevoerd, maar bitter weinig verschilt van dat van de regering-Di Rupo.”

De verkiezingen naderen en dan wordt traditioneel de balans opgemaakt van de vorige legislatuur en wordt vooruitgeblikt op wat de komende jaren moet gebeuren . Daarom binnenkort een verkiezingsdebat over asiel en migratie. In de aanloop daarnaartoe schreef Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken een opiniestuk waarin hij het migratiebeleid van de afgelopen jaren grondig fileert.

“Bitter weinig verschil met regering-Di Rupo”

Migratie is een thema dat de burger nauw aan het hart ligt. Dat bevestigde ook een recente bevraging van VRT waaruit blijkt dat na ongeneeslijk ziek worden – de ongecontroleerde immigratie de Vlamingen het meeste angst inboezemt. Dat was ook al zo in 2014. “Deze opmerkelijke gelijkenis hoeft niet te verbazen. De afgelopen vijf jaar is de immigratiedruk namelijk niet afgenomen, wel integendeel.Midden vorig jaar stelde het federaal migratiecentrum Myria in een rapport zelfs dat België ‘vandaag de dag vooral een immigratieland’ is”, aldus Van Grieken.

Ondanks die bezorgdheden van de burgers, is er volgens Van Grieken geen trendbreuk gekomen in het immigratiebeleid. Meer zelfs, hij stelt dat het beleid van de linkse regering onder Di Rupo gewoon werd verdergezet onder de nieuwe ‘centrumrechtse’ regering en staatssecretaris Theo Francken (N-VA). “We kunnen niet anders dan vaststellen dat het immigratiebeleid dat de afgelopen vijf jaar werd gevoerd, maar bitter weinig verschilt van dat van de regering-Di Rupo.”

(Lees verder onder de video.)

Gezinshereniging, asiel, nationaliteit en migratiewetboek

“Om te beginnen, bleef de voorbije jaren het nefaste systeem van de gezinshereniging onverminderd het belangrijkste immigratiekanaal naar dit land. Een verstrakking van de regels – waaronder het optrekken van de inkomensvoorwaarde om een partner vanuit het buitenland te laten overkomen en de invoering van een verplichte test over de basiskennis van onze waarden, normen en taal voor degenen die naar Vlaanderen willen komen – kwam er niet”, aldus Van Grieken.

Naast de poort van gezinshereniging, bleef ook die van asiel wagenwijd opstaan, klinkt het. “Tegen de algemene Europese trend in steeg het aantal asielaanvragen in dit land vorig jaar met 19 procent, terwijl zich inzake de terugkeercijfers een omgekeerde beweging aftekende. Het feit dat er nog steeds geen sprake is van een ommekeer in het terugkeerbeleid hoeft niet te verbazen, want ook vandaag er is nog altijd een schrijnend tekort aan plaatsten in de gesloten terugkeercentra. Het aantal keren dat Theo Francken een wezenlijke uitbreiding van de capaciteit beloofde, overtreft ondertussen het aantal plaatsen dat er effectief is bijgekomen: amper 200.”

Daarnaast vindt Van Grieken dat vreemdelingen veel te snel de Belgische nationaliteit in hun schoot geworpen krijgen. “Voor het Vlaams Belang is de nationaliteit geen recht, maar iets dat moet verdiend worden. Concreet is onze partij van oordeel dat men onze identiteitskaart enkel kan verwerven wanneer men hier minstens tien jaar legaal en ononderbroken verblijft, een loyaliteitsverklaring aflegt, economisch actief bijdraagt aan onze samenleving en slaagt in een burgerschapsproef”, aldus Van Grieken. “Daarvan kwam de afgelopen jaren echter niets in huis. Bovendien werd zelfs niet geraakt aan de dubbele nationaliteit, die een rem vormt op de integratie en ons paspoort feitelijk degradeert tot een soort voordeelkaart van de nv België.”

Ook een noodzakelijke hervorming van de vreemdelingenwet kwam er niet. “De huidige Vreemdelingenwet, die dateert uit 1980, is na jaren van veranderingen en toevoegingen als gevolg van nieuwe nationale en internationale regels een kluwen geworden waarin geen kat haar jongen terugvindt, maar waarin advocaten van de immigratie-industrie zich als een vis in het water voelen”, klinkt het. “Groot was dan ook de hoop toen Theo Francken in 2014 als kersvers staatssecretaris voor Asiel en Migratie aankondigde dat het herschrijven van het Belgische migratiewetboek het belangrijkste werk was dat hij de komende vijf jaar wilde realiseren. Nog groter is de ontgoocheling wanneer we vijf jaar later moeten vaststellen dat zelfs van dit ‘belangrijkste werk’ niets terecht is gekomen.”

“Geen woorden, maar daden”

Van Grieken besluit dat er ondanks de bezorgdheden van de Vlaming weinig tot geen verandering kwam in het immigratiebeleid. “De beloofde en door de grote meerderheid van de Vlamingen gewenste ‘verandering’ in het asiel- en immigratiebeleid kwam er niet. Al te veel bleef het bij gerommel in de marge, sussende praatjes, ronkende verklaringen, getoeter en getwitter, en werden oude beloftes vervangen door nieuwe aankondigingen.”

Hij hoopt dat dat komende legislatuur wel gebeurt. “Het Vlaams Belang deelt in ieder geval de grote zorg van de Vlamingen en wijst erop dat de massale immigratie geen onvermijdelijkheid is die we als een soort natuurramp moeten ondergaan. Het tij kan wel degelijk gekeerd worden. Maar dan zal méér nodig zijn dan de politiek van ‘window dressing’ die we de afgelopen vijf jaar gekend hebben. Geen woorden, maar daden”, besluit Van Grieken. “Er zijn er die praten en er zijn er die handelen.’ Dat is wat het Vlaams Belang voor de Vlamingen wil. Dat is de inzet van 26 mei.”