Afgelopen maandag tot woensdag verzamelden honderden joodse geleerden in de grote balzaal van het Hilton Hotel in Antwerpen. Ze bespraken er kwesties als vrijheid van godsdienst, de fysieke veiligheid van joden en wetgeving die men als anti-joods ervaart, zoals ook het totaalverbod op onverdoofd slachten dat sinds dit jaar geldt in Vlaanderen. Opvallend: het Duits-Joodse blad Jüdische Allgemeine (JA) sprak omtrent dat laatste onderwerp met N-VA-voorzitter en Antwerps burgemeester Bart De Wever“We waren ons eenvoudigweg niet bewust van hoezeer [het verbod op onverdoofd slachten] de joodse gemeenschap treft”, liet de N-VA-kopman in het blad optekenen. Volgens JA zou De Wever nu zelfs “berouwvol” zijn, al reageert men op het N-VA-hoofdkantoor wel beduidend anders.

Sinds dit jaar geldt er in Vlaanderen een totaalverbod op onverdoofd slachten. Nochtans is dat een essentieel onderdeel van de rituele slachtvoorschriften in het joodse en islamitische geloof. Ook bij ons verzette een belangrijk deel van deze gemeenschappen zich tegen het verbod, niet in het minst de joods-orthodoxen. Volgens JA zou De Wever daarom “berouwvol” zijn, “maar de burgemeester hoopt dat door de uitspraak van het Europese Hof kan. kan nog steeds iets verplaatsen. De rechters in Luxemburg behandelen momenteel een rechtszaak door de joodse gemeenschap van België.” Opmerkelijk, want het is uitgerekend Vlaams Dierenwelzijnminister Ben Weyts (N-VA) die het verbod invoerde.

N-VA blijft achter verbod op ritueel slachten staan: “Niets met antisemitisme te maken, maar met dierenwelzijn”

Gevraagd om een reactie blijkt echter een meer genuanceerde N-VA-positie naar voren te komen en zou de JA-journalist wat creatief de zaken hebben geïnterpreteerd. Wat De Wever “heeft gezegd, is dat die wet unaniem is gestemd, er niets meer aan zal veranderen, en dat het verbod niets met antisemitisme te maken heeft, maar met dierenwelzijn”, aldus De Wevers woordvoerder Johan Vermant in een reactie aan SCEPTR. “Er is wel een zaak ingespannen voor het Grondwettelijk Hof, dat de vraag heeft voorgelegd aan het EHRM. Men zal die uitspraak moeten afwachten.” Verder verwijst men bij de N-VA naar De Wevers recent boek ‘Over identiteit’.

De Wever schreef over het verbod op ritueel slachten in zijn boek het volgende: “De groeiende gevoeligheid voor dierenwelzijn maakte dat het Vlaams Parlement unaniem van oordeel was dat we daarvan in onze res publica afscheid moeten nemen. Alle begrip voor de gelovige joden en moslims die het zeer grondig oneens zijn met deze maatregel”, zo staat te lezen op bladzijde 139. “Maar de voortgang van de Verlichtingswaarden maakt eveneens dat de vrijheid van religie bij ons volledig is gaan samenvallen met de vrijheid van meningsuiting. Een mening is dus niet meer of minder waardevol omdat ze religieus gefundeerd is. Uitzonderingen op de wetgeving omwille van religieuze overtuiging hebben derhalve steeds minder draagvlak. Godsdienstige tradities kunnen worden gevraagd zich aan te passen om te voldoen aan de democratische consensus. Uiteraard mag iedereen het blijvend oneens zijn met een maatregel en trachten om draagvlak te zoeken om de democratische consensus opnieuw te veranderen.”

Opmerkelijk, begin dit jaar vond nog een gelijkaardig mediavoorval plaats, toen het Jewish Telegraphic Agency-persbureau parlementskandidaat Michael Freilich (5de plaats op N-VA-lijst Antwerpen ietwat creatief citeerde. De titel van het stuk liet toen uitschijnen dat Freilich de overstap van het tijdschrift Joods Actueel naar de politiek maakte om het ritueel slachtverbod terug te draaien. “De titel en het artikel zelf blijken door verschillende mensen geschreven. Ik ben niet in de politiek gestapt om te zeggen: ‘Jongens, kom, herstem dat hier even’.”, zei de Joodse opiniemaker en aspirant-politicus toen echter aan onze redactie. “[…] Maar mogelijk komt het debat rond ritueel slachten wel terug. Ik schat de kans daarop tussen de 20 en 30 procent. Momenteel loopt immers een klacht aan het Grondwettelijk Hof, en het kan dus dat het Grondwettelijk Hof die wet terugtrekt. Als dat gebeurt, wil ik graag bemiddelen om een nieuw compromis te bekomen.”