De wind zit in de zeilen van de PVDA. De afgelopen verkiezingen konden de communisten op tal van plaatsen doorbreken, en de partij lijkt ook eindelijk eens de kiesdrempel in Vlaanderen te zullen overwinnen op 26 mei, tenminste als de peilingen volharden. Maar de wind zorgt dan wel voor goed zeilen, tal van getaande matrozen willen niet meevaren. De Antwerpse PVDA-fractie is intussen al gehalveerd en ook elders keerden heel wat extreemlinkse raadsleden de partij de rug toe. Hoe is dit te verklaren? Onervarenheid? Te weinig discipline? Allicht, maar politicoloog Dave Sinardet (VUB) ziet ook een ander patroon in de ongehoorzaamheid: “Opvallend is dat het hier in alle gevallen om mensen met een migratieachtergrond gaat”, zo noteert VRT NWS.

De extreemlinkse PVDA deed het best goed de afgelopen gemeenteraadsverkiezingen. In verschillende Vlaamse gemeenten zit men aan de gemeenteraadstafel, en in sommige gemeenten, zoals Zelzate, bestuurt men zelfs mee. Maar in nog geen 4 maanden sinds de eedaflegging hebben al tal van PVDA’ers hun partij de rug toegekeerd, en hun zetels geven ze uiteraard niet af. In Antwerpen stapte de helft van de fractie op waardoor men niet 4, maar slechts 2 gemeenteraadsleden overhoudt en ook in Brussel-stad halveerde men van 6 naar 3. De PVDA-fracties in Molenbeek en Vorst verloren dan weer elk 1 raadslid. Krijgt de stalinistische partij van weleer haar huis niet op orde?

Bloedverlies bij PVDA: Etnocultureel verkozen, ideologisch/partijpolitiek opgestapt

Politicoloog Dave Sinardet (VUB) vermoedt dat er meer aan de hand is dan enkele te verwachten persoonlijke twisten. “Dit is niet meer puur lokaal en begint toch op een breder fenomeen te lijken”, zo vertelt hij via VRT NWS. In de meeste gevallen gaat het om allochtone kandidaten die verkozen werden door een hoog aantal voorkeursstemmen, ondanks hun lijstplaats en met grote steun uit de eigen etnische gemeenschap. Dit “tegen de wens van de leiding van de PVDA in, want die hadden uiteraard liever de mensen die hoger op de lijst stonden, verkozen zien worden. Anders zet je hen daar niet.”

Sinardet ziet ook een zeker opportunisme in de allochtone kandidaturen: een weinig (ideologische) integratie en/of affiniteit stond politieke participatie via de PVDA niet in de weg. “Zulke mensen op de lijst zetten is natuurlijk een potentieel risico”, weet Sinardet.

Opgestapte allochtone PVDA-raadsleden daagden veelal niet op en staken zitpenningen tegen partijregel volledig in eigen zak

Dirk De Block, regionaal PVDA-voorzitter in het Brussels Gewest, bevestigt dat het om nieuwkomers ging. “En we zien dat de nieuwste mensen het eerst afhaken.” Hij neemt ook het woord ‘miscasting’ in de mond, in de filmwereld gekend als het inhuren van de verkeerde acteur voor een bepaalde rol. En dat er nu op hetzelfde moment verschillende mensen uit de fractie stappen, heeft volgens De Block vooral te maken met de parlementsverkiezingen die eraan komen. “Ze zijn opgestapt omdat ze niet tevreden waren met hun plaats op de regionale lijst. Bijvoorbeeld in Brussel had geen enkele van de 3 opgestapte gemeenteraadsleden een plaats op de lijst gekregen.”

Dat deze leden geen verkiesbare plaats kregen om in het parlement te zetelen had overigens een goede reden, argumenteert De Block. Ze stuurden immers geregeld hun kat naar de voorbereidende vergaderingen en kwamen zelfs vaak niet naar de gemeenteraden zelf. Bovendien staken ze de zitpenningen in hun geheel op zak, iets wat niet de regel is binnen de egalitaire PVDA. “Zij vonden dat ze wel recht hadden op die zitpenningen, omdat ze veel voorkeurstemmen hadden gehaald, maar wij zijn nu eenmaal een partij met principes. We zijn daar authentiek in en we zijn daar fier op.” 

Said Talbi, een van de PVDA-malcontenten die opstapte, zei afgelopen weekend via RTL dan weer dat de PVDA de allochtonen enkel gebruikt als kiesvee en dat hun verkozenen voor de rest hun mond moeten houden.

Lees ook: 

PVDA’er stemt voor hogere zitpenningen: ‘beginnersfoutje’