De Libische burgeroorlog is donderdag geëscaleerd nadat de oostelijke Libische bevelhebber Khalifa Haftar zijn troepen het bevel gaf om naar de Libische hoofdstad Tripoli te marcheren. Libië heeft sinds de val van Moammar al-Qadhafi twee parallelle rivaliserende regeringen: één door de VN-erkende regering in Tripoli en één in het oosten van het land, verbonden met Haftar.

De oostelijke Libische bevelhebber Khalifa Haftar gaf zijn troepen van het Libische Nationale Leger op donderdag het bevel om naar de Libische hoofdstad Tripoli te marcheren. In een audio-opname op Facebook had Haftar het over een “zegevierende mars”. “Aan ons leger dat aan de rand van Tripoli is gestationeerd. Vandaag voltooien we onze mars”, zei de bevelhebber. “Wij komen Tripoli, wij komen.” 

Dramatische escalatie

Haftar drong er bij zijn troepen op aan om de stad op vreedzame wijze binnen te trekken en niet het vuur te openen op burgers of ongewapende mensen. Er zou enkel geschoten mogen worden op diegenen “die onrechtvaardigheid zoeken en de confrontatie en het vechten verkiezen”“Degenen die hun wapens neerleggen zijn veilig, en degenen die de witte vlag hijsen zijn veilig”, klinkt het.

Het offensief vormt een dramatische escalatie van de jarenlange machtsstrijd in Libië. Het land ontaardde in chaos sinds de NAVO in 2011 Moammar al-Qadhafi uitschakelde. Libië kreeg twee parallelle rivaliserende regeringen. De regering in Tripoli – onder leiding van Fayez al-Serraj – werd door de Verenigde Naties en het Westen erkend. De regering verbonden met Haftar bevond zich in de oostelijke stad Tobroek en werd vooral gesteund door Egypte.

Het offensief kwam als een donderslag bij heldere hemel voor de Verenigde Naties en het Westen. In een gezamenlijke verklaring riepen de Verenigde Staten, Frankrijk, Groot-Brittannië, Italië en de Verenigde Arabische Emiraten op tot een onmiddellijke de-escalatie.

Zelfde aanvalspatroon als in 2011

Haftar wist de steun te vergaren van voormalige soldaten van al-Qadhafi. Hij veroverde de afgelopen jaren Benghazi, de belangrijkste stad in het oosten van Libië, en de zuidelijke olievelden. Hij leverde daarbij vooral strijd met islamisten en jihadisten, wat hem Egyptische en Russische steun opleverde.

Het offensief van Haftar volgt ongeveer hetzelfde patroon als dat van de anti-Qadhafi-rebellen in 2011. Eerst werd Gharyan, ten zuiden van Tripoli, veroverd. Het stadje vormt een strategische uitvalsbasis om Tripoli te veroveren. Ook toen werd vanuit het oosten opgerukt.

De chaos en het machtsvacuüm die ontstonden na de val van al-Qadhafi hebben enorm bijgedragen aan de migratiecrisis in de Middellandse Zee. Mensensmokkelaars kregen lange tijd vrij spel en het land werd een belangrijke toegangspoort voor migranten die Europa wilden bereiken.

ADVERTENTIE