In een interview met VTM nieuws trok N-VA-voorzitter Bart De Wever fel van leer tegen het asielbeleid van Maggie De Block (Open Vld). Sinds De Block het quotum van 50 asielaanvragen per dag losliet dat voormalig staatssecretaris Theo Francken invoerde, stijgt het aantal aanvragen zienderogen. “Mevrouw De Block laat die gewoon allemaal binnen”, klinkt het.

“Ik kan u zeggen dat we nu richting de 200 aanvragen per dag gaan, voornamelijk van mensen uit de Gazastrook”, vertelt N-VA-voorzitter Bart De Wever in de studio van VTM. “En dat zijn geen oorlogsvluchtelingen, dit is pure mensensmokkel. Ik kan u als burgemeester van  Antwerpen zeggen: die mensen krijg je nooit nog buiten, zelfs als je hen geen asiel geeft.” Het probleem is volgens hem dat Israël zulke Palestijnen niet terug neemt. “En wat moeten we doen dan? Met Hamas bellen?” De Wever zit ook helemaal niet te wachten op de asielzoekers uit Gaza. “Dit zijn geen oorlogsvluchtelingen. Zij komen vaak vanuit Egypte en gaan door drie, vier veilige landen.”

(Lees verder onder de video.)

 

De Wever is niet te spreken over het opheffen van het asielquotum door De Block. Het feit dat de Raad van State ondertussen dit quotum eveneens verworpen heeft, is geen bezwaar voor de burgemeester van Antwerpen: “Ja, dan doe je 51, 49… Je kan dat volhouden. Op den duur werkt dat heel afschrikwekkend voor mensen die komen. Zij zeggen dan ‘Belgium is no good, je geraakt daar toch niet binnen’ en dan komen zij niet.”

Opmerkelijk: De Wever verwijt minister De Block in zijn kritiek dat zij de Palestijnen “gewoon allemaal binnenlaat”. Dit argument werd ook vaak gebruikt door het Vlaams Belang als kritiek op het beleid van Theo Francken. Toen N-VA nog in de regering zat, pareerde Francken die kritiek steeds met de vaststelling: “die mensen staan daar gewoon”. Nu N-VA in de oppositie zit, lijkt de N-VA-partijvoorzitter de argumentatie van Vlaams Belang over te nemen.

“Menselijker” beleid

Toen de regering-Michel I al op haar laatste benen liep, voerde Theo Francken het quotum in kwestie in omdat het aantal asielaanvragen plotseling piekte. Ons land bleek ineens ‘the place to be’ te zijn voor Palestijnen uit de Gazastrook, die in België bijna automatisch erkend werden. Het CGVS besliste daarop om elke Palestijnse asielaanvraag individueel te onderzoeken en Francken beperkte het aantal aanvragen eerst tot 60 en dan maximaal 50 per dag.

Toen Michel I kopje onder ging en de N-VA naar de oppositie verhuisde, nam minister van Volksgezondheid Maggie De Block haar oude bevoegdheid van Asiel en Migratie opnieuw op. Natrappend naar Francken was één van haar eerste beleidsbeslissingen het loslaten van diens quotum. Het beleid zou “streng maar rechtvaardig” blijven, maar “weer menselijker” worden.