Sp.a Rood 2.0. Zo heet de nieuwste beweging binnen sp.a die is opgericht na de bolwassing die de partij kreeg tijdens de lokale verkiezingen afgelopen 14 oktober. “De partij ligt op apegapen”, klinkt het. De initiatiefnemers spiegelen zich aan het in 2011 ter ziele gegane sp.a Rood van Erik Debruyn. Die formatie was uitgesproken links en wilde de sp.a terug een echt socialistische koers laten varen. Opvallend: De hervormers van sp.a Rood 2.0 spreken zich nu ook duidelijk uit vóór de Westerse Verlichtingswaarden én stellen zich migratiekritisch op. Dat brengt De Morgen.

De jongere lezer zal het zich misschien niet herinneren, maar niet iedereen binnen sp.a was bijzonder enthousiast over de paarse regeringen onder oud-premier Guy Verhofstadt (Open Vld). In het bijzonder was het zogenaamde Generatiepact – een amalgaam van allerlei besparingsmaatregelen waaronder een verhoging van de brugpensioenleeftijd – een doorn in het oog voor sp.a’er Erik De Bruyn. Hij startte een interne ‘dissidente’ beweging en deed in 2007 zelfs een gooi naar het partijvoorzitterschap, maar met 33,6% had hij niet genoeg om Caroline Gennez te kloppen, die hem tijdens de kiesstrijd een communist noemde.

In 2011 verliet hij dan de partij om na gefaalde onderhandelingen met de extreemlinkse PVDA in 2012 met een eigen lijst in Antwerpen (Deurne) op te komen. Dat werd echter een flop en hijzelf behaalde slechts 200 voorkeursstemmen. Hierna stopte hij met de politiek, om zich in 2014 echter opnieuw aan te sluiten bij de sp.a. Thans zou hij evenwel opnieuw niet langer sp.a-lid zijn, maar wel zijn medewerking verlenen aan het nieuwe Rood-project.

‘Roodboek’ van sp.a Rood stippelt donkerrood beleid uit én schuwt migratiekritiek niet

En dat nieuwe Rood-project wil een economisch linksere sp.a verwezenlijken. Men heeft in dit kader een ‘Roodboek’ geschreven. Een sterke overheid, met veel aandacht voor de zwakken is het doel hiervan. Maar ook wat betreft integratie en de multiculturele samenleving verschilt Rood 2.0 van het klassieke (centrum)linkse verhaal. Men staat duidelijk voor de Westerse Verlichtingswaarden en een seculiere staat. Hoofddoeken (maar ook andere religieuze symbolen) horen daar volgens de heroprichters van sp.a Rood dus niet bij, “wel een streng migratiebeleid”, zo schrijft ook Het Laatste Nieuws.

Men kijkt daarvoor naar socioloog Mark Elchardus, die regelmatig de heilige huisjes van de multiculturele kerk durft slopen“Het verhaal van de sp.a is op die vlakken veel te vaag geweest”, zegt ook De Bruyn in De Morgen. “Tijd om duidelijke lijnen te trekken, op basis van onze seculiere waarden. We moeten rust brengen, en ons niet laten vangen door een soort cultuurrelativisme, waar alles maar kan en mag.” Frappant: dat klinkt heel hard als wat sp.a-voorzitter John Crombez liet optekenen in een interview met SCEPTR eind vorig jaar.

(Lees verder onder de tweet.)

De inhoudelijke kritiek van ‘sp.a Rood 2.0’ volgt op de pragmatische kritiek van de burgemeester van Vilvoorde, Hans Bonte (sp.a). Bonte hekelde zondag in ‘De Zevende Dag’ op de Vlaamse staatstelevisie de decumulregeling van John Crombez“De grootste masochistische maatregel die mijn partij ooit heeft ingevoerd”, klonk het. Crombez zelf reageerde op het initiatief van sp.a Rood 2.0 niet afwijzend en zou met iedereen willen praten, zo luidde het.

De sp.a let best op, want (extra) interne twisten kan de partij nu missen als kiespijn. Binnen enkele maanden zijn er immers alweer nieuwe verkiezingen. Op 26 mei 2019 bepalen we wie er in onze Vlaamse, federale en Europese parlementen zetelt.