In zijn maandelijkse column hekelt zakenman en opiniemaker Filip Meert het cordon sanitaire, dat op voorhand het Vlaams Belang uitsluit van de macht en vandaag voor bestuursproblemen zorgt in onder onder meer Ninove. Daar behaalde Vlaams parlementslid Guy D’haeseleer een monsterscore van 40%. “Het is welletjes geweest. Je kan het de migrant niet kwalijk nemen dat hij of zij hier een nieuw leven wil opbouwen”, aldus Meert. “Maar je mag het onze politici wél kwalijk nemen wanneer ze omwille van eigenbelang twee maten en twee gewichten hanteren, en de terechte bekommernissen van de autochtoon manifest negeren.”

“Van masturberen word je blind”, zei mijnheer pastoor ooit eens tijdens de catechismus. “Maar niet als ik het bij iemand anders doe”, dacht hij er, zo bleek later, voor zichzelf bij. Ik kreeg hetzelfde schunnige gevoel toen ik de geestelijke vader van het cordon sanitaire, Jos Geysels, enkele dagen geleden bezig hoorde in Terzake. Bijna dertig jaar geleden leek me dat cordon erg voor de hand liggend, maar is het dat vandaag nog? Is Geysels wel de grote visionair die ‘de aanstokers’ van de toen aangekondigde WOIII heeft ‘kaltgestellt? Zit er niet meer achter? Ik denk van wel.

Het aantal linkse kiezers loopt jaar na jaar terug, Vlaanderen verrechtst verkiezing na verkiezing. Om dat te verdoezelen is het behoud van het cordon sanitaire het perfecte wapen, het ideale politieke manoeuvre om de linkse stem meer te laten doorwegen dan de rechtse stem. Het cordon is echter, net als de veroordeling van het Vlaams Blok in 2004, een aanfluiting van de democratie.

Een krakkemikkige veroordeling

Toen na jaren getouwtrek het Blok veroordeeld werd voor racisme, was ik vooral gechoqueerd over de manier waarop deze veroordeling tot stand gekomen is: toen de correctionele rechtbank én het Hof van Beroep te Brussel zichzelf onbevoegd verklaard hadden en zelf stelden dat het om een politieke afrekening ging, duurde het toch niet lang vooraleer een vastberaden premier Guy Verhofstadt (Open Vld) een bereidwillige rechter vond. Montesquieu begon onmiddellijk in z’n graf te tollen, maar verder kraaide er geen haan naar.

Ver moest Verhofstadt niet zoeken. In zijn thuishaven Gent liep immers de voorzitter van de – Franstalige – Lions Club rond, de man was toevallig ook voorzitter van het Gentse Hof van Beroep. Dit hof veroordeelde het Blok voor racisme en op 9 november 2004, de zelfde dag als Kristallnacht, werd het arrest bevestigd door het Hof van Cassatie. Een rechter op dat niveau kent z’n geschiedenis. De gescheiden machten bleken in ons land verbazend verbonden door politieke achterkamertjes…

(Lees verder onder de tweet.)

“Jarenlang hebben alle ‘democratische’ partijen boven hun electorale stand geleefd”

Samenwerken of besturen met het Vlaams Belang is geen evidente keuze, maar ze op voorhand de politieke gevangenis insteken komt neer op het verkrachten van de democratie. Jarenlang hebben alle ‘democratische’ partijen boven hun electorale stand geleefd, vervalsen we de facto verkiezingsuitslagen en zetelen sommigen op plaatsen waar ze niet thuishoren. Nagenoeg iedereen behalve het Belang heeft er alle belang bij om eensgezind het groter wordende Vlaams Belang-kiespubliek buitenspel te zetten of, dankzij het cordon, net naar zich toe te trekken.

“In onze partijstatuten staat dat we niet samenwerken met diegenen die de UVRM niet respecteren”, zo zei Open Vld-voorzitter Gwendolyn Rutten onlangs omtrent de coalitievorming in Grimbergen. Iemand moet haar wakker schudden. De schade die het cordon aanricht, is immers nefast tenzij we denken dat de eenzame blanke verkozene op de Molenbeekse sp.a-kieslijst zal waken over onze identiteit en Catherine Moureaux, die het Kanaalplan wil afschaffen, een meerwaarde is voor onze veiligheid.

Het cordon-verhaal klopt ook gewoonweg niet meer. Jos Geysels, de oud-politicus voor Agalev die in ’91 het cordon mee uitvond en tot vorig jaar 11.11.11 leidde, keek in Terzake presentatrice Annelies Beck recht in de ogen, zwaaiend met de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (die UVRM dus), en zei: ”Onze meningen mogen botsen maar binnen de democratie moeten we het eens zijn dat elke mens ongeacht z’n afkomst, seksuele voorkeur, godsdienst of wat dan ook, gelijkwaardig moet zijn”. Dat klinkt mooi en nobel, Jos, maar telt de UVRM niet wanneer hier politieke partijen toestaan dat er échte wapens geleverd worden die échte kinderen in Jemen de échte (honger)dood injagen? Kijk hen misschien eens in de ogen. En wat met Spanje waar échte politici in échte gevangenissen zitten met de impliciete goedkeuring van Wouter Beke en z’n échte partij.

(Lees verder onder de tweet/video.)

Dat klinkt mooi en nobel, Jos, maar telt de UVRM niet wanneer hier politieke partijen toestaan dat er échte wapens geleverd worden die échte kinderen in Jemen de échte (honger)dood injagen?

Grossiert Geysels in naïviteit of is hij niet langer oprecht? De puntjes moeten op de i voor Vlaams-nationalisten, maar wel verregaande tolerantie voor islamisten, die de UVRM bijlange niet onvoorwaardelijk erkennen, maar wel ongestoord onze kieslijsten kunnen bestormen. Intussen laat Turks president Recep Erdogan zonder blozen weten de democratie te misbruiken om later een wereld volgens de wetten van Allah te installeren. Ook rond zijn geallieerde Grijze Wolven zien we geen cordon verschijnen. De demografische groeiende groep bepaalt meer en meer de politieke agenda… En onze kinderen? Die zullen hun weg wel vinden, zeker? Toch?

Het cordon is een draak met heel veel koppen: De remedie is erger dan de kwaal

Het is welletjes geweest. Je kan het de migrant niet kwalijk nemen dat hij of zij hier een nieuw leven wil opbouwen, maar je mag het onze politici wél kwalijk nemen wanneer ze omwille van eigenbelang twee maten en twee gewichten hanteren, en de terechte bekommernissen van de autochtoon manifest negeren. Je mag het met veel oneens zijn, maar je moet wel de democratie respecteren. Het cordon is institutionele censuur om een onwelgevallige mening buiten spel te zetten.

De blijvende verheerlijking van dit cordon moet dan ook stoppen. Het maakt, in tegenstelling tot masturbatie, mensen en onze democratie blind.

ADVERTENTIE