Het wetsvoorstel om abortus uit het strafwetboek te halen kreeg gisteren de zegen van de Kamer. Van een volledige depenalisering is evenwel geen sprake. Zo blijven de strafbaarstellingen op het overtreden van het wettelijk kader behouden.

In België worden elk jaar ongeveer 20.000 ongeboren baby’s geaborteerd. Het grote aantal abortussen staat in schril contrast met de lange wachttijd voor gezinnen die willen adopteren in ons land. Tot 2015 was binnenlandse adoptie zelfs onmogelijk.Sinds de registratie van het aantal abortussen (in 1993) stijgt het abortuscijfer. Dit komt onder meer door steeds lagere drempels zoals de terugbetaling van de ingreep door het RIZIV (2002) en een veranderde publieke opinie. Zo omschreef in het kader van dit laatste Open Vld-Kamerlid Carina Van Cauter de bestraffing van abortus in het strafwetboek als “culpabiliserend en stigmatiserend voor de vrouw”.

Meerderheidspartijen Open Vld, N-VA, CD&V en MR werkten evenwel een compromisvoorstel uit dat het gisteren – met steun van cdH – haalde. Concreet worden de artikelen van het strafwetboek overgeplaatst naar een bijzondere wet. In de praktijk zal de wijziging – volgens CD&V – dan ook niet heel ingrijpend zijn. Zo zal de handeling tot het einde van de twaalfde week na de bevruchting mogelijk blijven en moet de vrouw grondig worden ingelicht over de ingreep en de alternatieven. Ook van de reflectieperiode stapt men niet af.

Naar een ‘recht’ op abortus?

Hoewel het op het eerste zicht een louter symbolische wijziging betreft, trok advocaat Fernand Keuleneer enkele maanden gelden nog aan de alarmbel. Zo is er tot op heden, noch in de grondwet noch in het EVRM, sprake van een ‘recht op abortus’. Verschillende lobbygroepen zijn het daar evenwel niet mee eens en ijveren voor een vergrondrechtelijking van dit zogenaamde recht.

Volgens de christelijk geïnspireerde advocaat geeft de Belgische wetgever evenwel een aanzet voor deze vergrondrechtelijking. “Al in de toelichting bij het wetsvoorstel wordt abortus als een grondrecht voorgesteld, met verwijzing naar internationale en supranationale soft law die dat stelt”, schreef hij in een opiniestuk voor De Morgen. “Dit is een van de waardevolste bijdragen aan de doelstellingen van de oppositie en van sommigen in de meerderheid, want daarmee wordt getimmerd aan een “internationale consensus”, die soft law in hard law zou omzetten”.

Het gevolg? De materie zou de bevoegdheid worden van “(supranationale) rechtscolleges waarop de Belgische wetgever nauwelijks nog invloed heeft”. “Eens te meer geeft de Belgische wetgever een blanco cheque aan rechtscolleges, mede door toedoen van hen die gewoonlijk geen goed woord over hebben voor ‘rechterlijk activisme'”, klonk het.

https://sceptr.net/campaigns/doneer/donate/