Er wordt een sterke stijging vast gesteld in het aantal Zuid-Afrikanen dat een alternatief paspoort zoekt in het buitenland. Dat schrijft Business Insider op basis van cijfers van Henley & Partners. De meest populaire bestemmingen zijn landen zoals Malta, Cyprus, Moldavië en Portugal. De meeste aanvragers zijn vermogende, oudere mannen, maar het gaat niet exclusief om blanken. De meesten van hen vertrekken nog niet uit Zuid-Afrika, maar willen wel een ‘plan B’ ter beschikking hebben omdat ze zich zorgen maken om de economische en politieke situatie in het land.

Henley & Partners – een wereldwijd adviesbureau op het gebied van burgerschap – registreerde in de eerste helft van 2018 – na het aantreden van Cyril Ramaphosa (ANC)  ter vervanging  van Jacob Zuma (ANC) als president van Zuid Afrika – een toename van 229% in het aantal aanvragen van Zuid-Afrikanen die op zoek zijn naar een buitenlands staatsburgerschap of residentievergunning.

Malta, Cyprus, Moldavië en Portugal.

De meerderheid haalde geen geld weg uit Zuid-Afrika of verliet het land nog niet. “De meeste van onze klanten wilden niet onmiddellijk emigreren, ze zijn op zoek naar een alternatief, naar een optie, voor als en wanneer”, zegt Amanda Smit van Henley & Partners aan Business Insider.

Er wordt een verschuiving waargenomen in de landen waar paspoorten of residentierechten verworven worden. Traditioneel zijn de favoriete emigratiebestemmingen Australië en de Verenigde Staten. Nu zijn de meest populaire bestemmingen landen zoals Malta, Cyprus, Moldavië en Portugal.

Plan B

Alle klanten zijn vermogend. Ongeveer 10% van de aanvragers is gepensioneerd, ongeveer de helft is zelfstandig ondernemer, 80% is ouder dan 45 en 85% is mannelijk. De meest opmerkelijke vaststelling is dat ‘slechts’ 55% van de aanvragers blank is. Men stelde dit jaar een sterke toename van zwarte, gekleurde en Indiase aanvragers vast.

“We hebben twee soorten klanten”, zegt Smit. “De ene zijn zakenmensen die veel reizen en die visumbeperkingen uiterst beperkend en frustrerend vinden, ze doen het gewoon om reisdocumenten te verkrijgen die hen meer mobiliteit geven, zodat ze op korte termijn kunnen reizen. Het andere type, de grote meerderheid, wil een plan B omdat ze zich zorgen maken over de economie of de politieke situatie, zich zorgen maken over hoe het onderwijssysteem er over 10 jaar uit zal zien of dat hun kinderen werk kunnen vinden in Zuid-Afrika”.