Kris Peeters is gekomen, Kris Peeters is gegaan en de relatie van de joodse gemeenschap met CD&V zal blijven bestaan”. Aan het woord? Michael Freilich, de hoofdredacteur van Joods Actueel en een prominente stem binnen de joodse gemeenschap, in een interview met SCEPTR over de gemeenteraadsverkiezingen en zijn blad. “De relatie met CD&V ligt moeilijk” geeft hij mee, “maar dat gaat niet op voor alle christendemocratische politici, het tegendeel is waar”.

SCEPTR spreekt met Freilich nadat De Standaard een (uiterst) kritisch artikel over de Joods Actueel-hoofdredacteur publiceerde. Zo citeerde de krant onder meer voormalig sp.a-politicus Fred Erdman die verklaarde dat het magazine met de (N-VA)-wind meedraait. “Ze hebben gekozen voor de macht. In Israël, waar de Arbeiderspartij al jaren in de oppositie zit. En in Vlaanderen, waar Michael Freilich nu steeds bij de N-VA te biechten gaat”, aldus Erdman.

Bij de joodse gemeenschap viel deze “persoonlijke aanval” niet in goede aarde. Zo stelde het FORUM der Joodse Organisaties (FJO) in (ongebruikelijk) scherpe bewoordingen dat velen “de persoonlijke aanval van De standaard op Michael Freilich […] als een aanval op de gemeenschap als zodanig ervaren”. “Dit temeer daar tal van positieve reacties die leden van de gemeenschap aan de schrijvers van het artikel over Freilich gaven niét in het artikel terug te vinden zijn”, aldus het FJO.

Freilich zelf is opgetogen met deze rugdekking. “Die steun gaat zelfs zo ver dat het FJO – de koepelorganisatie van joodse organisaties – verklaarde dat ze deze berichtgeving als een aanval op de gehele joodse gemeenschap beschouwt”, stelt Freilich. “De reden daarvoor is eenvoudig: we vertolken de stem van de overgrote meerderheid van de joodse mensen. De Standaard heeft me proberen weg te zetten als één persoon die in eigen naam spreekt en niet door de joodse gemeenschap wordt gevolgd”.

Freilich: “Daarnaast heb ik altijd gesteld dat ik geen woordvoerder van de joodse gemeenschap ben maar een onafhankelijke journalist. Net zoals bijvoorbeeld de Gazet van Antwerpen niet voor alle Antwerpenaren spreekt, doet Joods Actueel dat niet voor alle joodse mensen. Dat neemt niet weg dat Joods Actueel bijna 60 jaar bestaat en dat een dergelijke prestatie niet mogelijk zou zijn mochten we maar een minderheidsstem binnen de joodse gemeenschap vertolken. Integendeel, wanneer het gaat over onder meer het bestaansrecht van de staat Israël of het migratiebeleid, dan ontvangen we veel steun”.

Merkte u, in verband met het stuk van De Standaard, ook veel steun in uw omgeving en op straat?

Freilich: “De dag voordat het stuk verscheen – want het was aangekondigd als ‘wat is de agenda van Michael Freilich?’ – kreeg ik al veel berichten. Mensen lezen dat dan en denken ‘waar zijn we mee bezig’. Dat is jammer want net in een democratie is een vrije pers van groot belang. Wij kunnen immers politici kritisch ondervragen, tot de orde roepen en opiniërend werken. Alleen lijkt de algemene pers – die nu toch vooral links georiënteerd is – niet blij te zijn met de megafoon die wij krijgen”.

Is Joods Actueel niet vooral kritisch ten aanzien van CD&V en partijen ter linkerzijde van het politieke spectrum? Neem nu uw berichtgeving omtrent de kandidatuur van Rezi Friedman. Was die niet te hard?

Freilich: “Neen, we hebben in twee paragrafen geschreven waarom wij bedenkingen hebben bij de keuze van CD&V. Waarom zet de partij een dame op de lijst die binnen de joodse gemeenschap onbekend is en wiens vader wordt gehaat? Daarnaast zegt ze meteen dat koosjer slachten voor haar niet hoeft, ook al is dat iets waar de joodse gemeenschap voor vecht. Is het dan realistisch dat de CD&V verwacht dat juffrouw Friedman joodse stemmen gaat halen? Ik denk van niet en dat heb ik als commentator geschreven”.

Freilich: “Bovendien heb ik in dat stuk opgemerkt dat een joodse kandidaat geen voorwaarde is voor een goede relatie met onze gemeenschap. Gedurende de voorbije jaren hadden we een uitstekende relatie met CD&V’ers Marc van Peel, Philip Heylen en Caroline Bastiaens. Naast die positieve zaken heb ik geschreven – en dat was niet om CD&V te benadelen – dat het meisje gecontamineerd is door haar vader (Moshe Friedman, n.v.d.r.). Die man heeft heel zijn leven de joodse gemeenschap liggen pesten, jennen en verklikken. Hij nam ook bijvoorbeeld het initiatief om meneer Berger van de CD&V-lijst te halen. Is het niet raar dat die meneer Friedman eerst zegt ‘Berger moet weg want hij is een extremist’ en twee maanden later zijn eigen dochter naar voren schuift?”

(Lees verder onder het uitgelicht artikel.)

Ultraorthodoxe Berger geen CD&V-kandidaat meer

Inhoud niet beschikbaar.
Accepteer cookies door op Accepteren in de banner te klikken

Maar toch: juffrouw Friedman heeft nog geen twee politieke stappen gezet of ze krijgt een zeer kritisch artikel van Joods Actueel achter zich dat resoneert in haast alle kranten.”

Freilich: “Ik heb – als journalist – mijn bedenkingen geuit bij de vraag of ze stemmen gaat halen. Van een persoonlijke aanval is geen sprake. Zo schreef ik dat ze geen schuld treft. Integendeel: ik vind het spijtig dat een ultraorthodox meisje, dat universitaire studies heeft gedaan, zich door haar vader in een dergelijk positie bevindt. Wel blijf ik de verwachtingen van CD&V niet realistisch vinden. Dat is geen aanval maar een eerlijke opinie”.

Ik hoor u zeggen dat de christendemocraten niet juist hebben gehandeld.

Freilich: “Het heeft eerder te maken met ego’s die het grote eigen gelijk boven het partijbelang stellen. Persoonlijk betreur ik dat want we onderhouden goede relaties met CD&V. Dat toont bijvoorbeeld de toespraak van Wouter Beke naar aanleiding van het Joods Nieuwjaar aan. Sta mij toe een passage te citeren: ‘de wortels van de beschaving van de christelijke levensbeschouwing, het humanisme en de gelijkheid van de mensen zitten diep verankerd in het jodendom. Boven de ingang van de synagoge in de Koningsstraat in Brussel staat de spreuk van de profeet Maleachi: ‘Hebben wij allemaal niet één Vader. Heeft één God ons niet allemaal geschapen'”.

Freilich: “Gelet op zo’n duidelijke handreiking is het heel spijtig hoe sommige politici van de partij in Antwerpen de voorbije maanden zijn omgegaan met de Joodse gemeenschap, dat getuigt van weinig respect”.

Freilich: “Vandaag is het echter bon ton om te beweren dat links de mensen in nood helpt en dat rechts de armen slechts jent. Die redenering moeten we omkeren”.

De relatie met Peeters is allesbehalve optimaal”.

Freilich: “Inderdaad, maar dat valt ook niet aan ons te wijten. Toen de kandidatuur van Aron Berger bekend raakte heb ik dat als een positieve stap omschreven.  Zo was ik verheugd dat CD&V respect had voor iemand uit de ultraorthodoxe gemeenschap. Ik kwam echter van een kale reis terug want wat bleek? CD&V had helemaal geen respect voor hoe de ultraorthodoxen al ruim duizend jaar leven. Niet alleen kwam ik bedrogen uit, men nam het mij ook nog eens persoonlijk kwalijk dat ik de informatie over Berger had gebracht”.

“Dus ja, de relatie met CD&V ligt momenteel moeilijk maar dat valt voornamelijk aan de Antwerpse kopman te wijten. Ik neem hem dat persoonlijk kwalijk en hij heeft dat aan zichzelf te danken. In plaats van de hand in eigen boezem te steken gaf hij eerst de schuld aan Joods Actueel en nadien luidde het dat Aron Berger door de Joodse gemeenschap zelf naar voren was geschoven. Tegen die foute informatie hebben de Joodse organisaties zich fel verzet. Laat ik het zo stellen Kris Peeters is gekomen, Kris Peeters is gegaan en de relatie van de joodse gemeenschap met CD&V zal blijven bestaan”.

Maar toch: kan het soms niet genuanceerder in uw blad?

Freilich: “Wanneer je vandaag een grijze muis bent luistert er niemand. Sinds ik hoofdredacteur ben durven wij onze mening geven. Maar genuanceerder? Ik vind dat wij genuanceerd onze mening geven en deze baseren op feiten”.

Valt uw blad toch niet aan de rechterzijde te plaatsen?

Freilich: “In het voorwoord van de komende editie schrijf ik letterlijk dat geen enkele politieke partij een monopolie op sociale hulp heeft. Of je nu links of rechts stemt, dat mag er geen invloed op hebben. Wij als joodse mensen geloven dat je anderen moet helpen. Vandaag is het echter bon ton om te beweren dat links de mensen in nood helpt en dat rechts de armen slechts jent. Die redenering moeten we omkeren. Neen, iedereen (nadruk) moet mensen die het nodig hebben helpen. Wat we niet moeten doen is carte blanche geven aan mensen die misbruik willen maken van onze barmhartigheid. Dat is de filosofie die ik aanhang”.

Om af te ronden: is er volgens u één partij waarvoor joodse mensen best niet stemmen?

Freilich: “Normaliter geef ik geen stemadvies. Wel heb ik in een van onze vorige edities geschreven dat ik heel teleurgesteld ben in Groen en sp.a. Zo hadden we naar aanleiding van de zeventigste verjaardag van Israël alle partijen gevraagd om ons een boodschap te sturen. Enkel Groen en sp.a kregen het woord ‘felicitatie’ niet over hun lippen. Hoewel men het perfect oneens kan zijn over de keuzes van Israël, verloochenen die twee partijen liever hun waarden in ruil voor stemmen uit een bepaalde groep”.

Onderbreek: u verwijst naar leden van de islamitische gemeenschap?

Freilich: “Onder meer, maar ook naar de linkse organisaties. Hoewel ik nooit stemadvies geef, vind ik wel dat onze lezers dat mogen weten. Wij geven deze feiten, maar de mensen mogen natuurlijk zelf kiezen. Welke partij ijverde bijvoorbeeld voor de militaire bewaking van de joodse buurt? Mocht dat de sp.a zijn, dan had ik dat evident ook geschreven. Maar als de N-VA nu eenmaal heel veel gemeenschappelijke standpunten inneemt over Israël, onze beveiliging en de strijd tegen antisemitisme, dan moet ik dat niet wegmoffelen?”

Kortom, had Groen dezelfde standpunten, dan zou u op dezelfde wijze over die partij berichten.

Freilich: “Natuurlijk. Zo hebben we bijvoorbeeld forse kritiek op Ben Weyts (Vlaams N-VA-minister voor Dierenwelzijn, n.v.d.r.) geuit omdat hij geen uitzondering wou maken voor het koosjer slachten. Zo is er immers een groot verschil tussen hoe wij de dieren slachten en hoe de moslims dat doen. Enkel erkende slachters mogen met respect voor het dier in één beweging de luchtpijp en slokdarm – waardoor de toevoer van het bloed naar de hersenen stopt en het dier geen pijn voelt – doorsnijden. Vergelijk dat met de moslims, waar spreekwoordelijk Jan en alleman zonder enige training met een bot mes een arm dier mag slachten. Dat Weyts daarin geen onderscheid wou maken hebben we hem bijzonder kwalijk genomen. Zo schreef ik zelfs dat hij ontslag moest nemen. Wij zijn dus wel degelijk open in onze kritiek, ook op de N-VA”.

https://sceptr.net/campaigns/doneer/donate/