Maar liefst 64 procent van de asielzoekers in belgië liegt bij hun asielaanvraag. Dat blijkt uit informatie van de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ) die De Tijd publiceerde. Heel vaak betreft de fraude het gebruik van schuilnamen, valse papieren of het liegen over de leeftijd, iets wat eerder al bekend werd. Opvallend: Toch kreeg vorig jaar de helft van de asielzoekers zijn asiel of beschermd statuut toegekend.

In 2017 vroegen in België 19.700 vreemdelingen asiel aan. Het overgrote deel van hen zou moeten gelogen hebben bij hun aanvraag. De DVZ verrichtte een steekproef in opdracht van staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA). Van de 545 asielzoekers die men onderzocht, bleken 351 van hen leugens verwerkt te hebben in hun asielaanvraag. Dit gaf Francken mee in een parlementaire vraag aan Kamerlid Benoit Hellings (Ecolo), die hem uitdaagde om eerdere beweringen ten aanzien van BELGA te staven.

Meer dan 2/3 asielaanvragen frauduleus, maar 1/2 erkend

Wie in België asiel aanvraagt, wordt onderzocht. Dat onderzoek moet nagaan of de asielzoeker in kwestie niet reeds in een ander EU-land asiel aanvroeg (en dus terug moet naar dat land conform de Dublinverordening). Ook worden gedetailleerde interviews georganiseerd. In 1 op 5 gevallen oordeelt het Commissariaat-Generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen (CGVS) dat het verhaal van de ‘would-be’-vluchteling ongeloofwaardig is. Maar ook het gebruik van valse papieren komt veelvuldig voor. Dit gebeurt evenzeer in 20% van de gevallen. Andere frauduleuze zaken die vaak ontdekt worden zijn het aangeven van verkeerde reisroutes, valse namen, het gebruik van een andere identiteit of nationaliteit en het liegen over de leeftijd. Vorig jaar bleek reeds dat 1 op 3 niet-begeleide ‘minderjarige’ asielzoekers in feite meerderjarig zijn.

Opvallend echter, vorig jaar kreeg toch de helft van de asielzoekers een asiel of een beschermd statuut toegekend. Dat is heel wat meer dan de 36 procent van aanvragen die niet frauduleus bleken te zijn. Op het kabinet van Francken benadrukt men dat één leugen niet per se betekent dat een aanvraag wordt afgewezen. “Een leugen op een deelaspect is een negatief element dat meespeelt, maar het vluchtelingencommissariaat CGVS zal ook dan onafhankelijk oordelen over het globale dossier en inschatten of de asielzoeker terecht vreest voor vervolging in zijn land van herkomst”, zo luidt het op het kabinet in De Tijd. “Als een Syriër zegt nog geen visum te hebben aangevraagd en dat blijkt niet te kloppen, wil dat niet zeggen dat hij zijn recht op asiel verliest. Als de onwaarheid de geloofwaardigheid van een mogelijke vervolging onderuithaalt, is dat [wel] doorslaggevend voor het CGVS.”

(Lees meer onder de tweets.)

Om het CGVS extra te bewapenen in hun speurtocht naar de waarheid wil Francken echter wel nog een extra middel voorzien. Men mag nu reeds de sociale mediaprofielen van de aanvragen doorpluizen om fouten op te zoeken, maar Francken werkt ook al geruime tijd aan een KB die de mogelijkheid moet voorzien om gsm’s en laptops van asielzoekers in te kijken.

ADVERTENTIE