De VN-vluchtelingenorganisatie UNHCR veroordeelt het opsluiten van migrantenfamilies met kinderen in gezinswoningen in het gesloten opvangcentrum 127bis in Steenokkerzeel. Vanaf vandaag kunnen in die woningen ook kinderen geplaatst worden. Dat schrijft UNHCR in een persbericht.

Vanaf vandaag kunnen in het repatriëringscentrum in Steenokkerzeel tot vier gezinnen worden opgevangen. Er zijn twee woningen voor zes en twee voor acht personen beschikbaar. De gezinnen die erin terecht kunnen zijn volgens Bruzz uitgeprocedeerd en ontsnapten eerder al uit een open gezinswoning. Hun verblijf in het gesloten centra bedraagt maximaal vier weken. Naast de vier woningen is er ook een speel- en ontspanningsweide en kunnen de kinderen er les volgen. Er worden ook activiteiten georganiseerd en de gezinnen kunnen gratis contact hebben met hun advocaat.

Volgens de UNHCR zou de opsluiting van de kinderen echter schadelijke gevolgen voor hun gezondheid en hun welzijn met zich mee kunnen brengen. Volgens de organisatie blijkt uit studies dat de opsluiting van kinderen vaak ontwikkelingsvertragingen en emotionele problemen zoals slapeloosheid, eetlustverlies en gedragsproblemen veroorzaakt. “Kinderen, en in het bijzonder kinderen die in een ander land op zoek zijn naar internationale bescherming, zijn uiterst kwetsbaar en hebben specifieke zorg nodig. We moeten hen in de eerste plaats als kinderen behandelen, niet als vreemdelingen in irregulier verblijf”, reageert UNHCR adjunct regionaal vertegenwoordiger voor West-Europa Veronique Robert.

Volgens het UNHCR werd België al eerder door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens veroordeeld voor het opsluiten van kinderen in ongeschikte omstandigheden. “Daarna ontwikkelde België alternatieven, zoals de ‘open terugkeerhuizen’, die algemeen als een goede praktijk worden beschouwd. Door terug kinderen in gesloten centra te plaatsen zet België helaas een stap achteruit op het gebied van kinderrechten”, reageert de organisatie.

In het centrum zijn 19 personeelsleden aan de slag: 1 leerkracht, 1 verpleger, 1 opvoeder, 1 administratief personeelslid, 3 coaches en veiligheidspersoneel. Daarnaast is er een uitbreidingsmogelijkheid voor nog eens vijf gezinswoningen, maar daar zijn nog geen concrete plannen voor. De gezinnen die er verblijven krijgen met behulp van een tolk uitleg over hun procedure. Maar de UNHCR en andere ngo’s zien het als een gevangenis. “Opsluiting is nooit in het belang van het kind. Deze schadelijke praktijk is in veel opzichten in strijd met het Verdrag van de Rechten van het Kind en moet worden gestopt”, besluit Veronique Robert.