Na Pukkelpop: “Iedereen verwacht de politiek correcte inquisitie”

0
8765

Afgelopen week werd flink wat geschreven, gefilmd, getweet… over een gebeurtenis op Pukkelpop. Een zwarte dame trok naar Twitter met een verhaal over racisme en wat beeldmateriaal van enkele dronken jongens die een aangebrand kolderliedje zongen. De tweets waren genoeg aanleiding voor de reguliere pers – en wellicht welgekomen tijdens de komkommertijd – om het hele verhaal op te kloppen en zonder al te veel controle massaal over te berichten. Linkse opiniemakers kwamen al snel hierna met het opgeheven vingertje ten aanzien van ‘racistisch Vlaanderen’. In zijn opinie-editoriaal hekelt SCEPTR-hoofdredacteur Jonas Naeyaert de politiek-correcte inquisitie en hun nood tot stigmatisering en roept hij op tot nuchtere verslaggeving.

Vlaanderen is een nieuwe rel rijker. Deze keer was het de beurt aan enkele zatte jongeren op Pukkelpop om door de mangel gehaald te worden. Tijdens een concert van rapper Kendrick Lamar hingen ze flink het varken uit. Tijdens een onbewaakt – maar gefilmd – moment zongen de dronken vrienden de weinig smaakvolle tekst: “Handjes kappen! De Congo is van ons!. Een zwarte blogster trok met een uitgebreid klaagverhaal naar Twitter, de reguliere pers nam het verhaal zonder veel controle over en zo eenvoudig en snel was een nieuwe racisme-rel geboren. Dat de aanklager zelf een raciste bleek, haar racisme-verhaal met haken en ogen aan elkaar hing, en ze zichzelf verplicht voelde om finaal zelfs haar Twitterprofiel te verwijderen, werd niet of nauwelijks in de reguliere pers gebracht.

De politiek correcte inquisitie

Het Britse comedy-collectief Monty Python filmde in 1970 een sketch die spotte met de Spaanse Inquisitie: een katholiek inlichtingenorgaan onder leiding van de Spaanse koning dat werd opgericht in de late middeleeuwen. De organisatie werd later berucht wegens haar uitgebreide folterpraktijken, die zonder al te veel bewijs werden ingezet. De centrale pointe van de inmiddels beroemde sketch is dat ‘niemand de Spaanse Inquisitie verwacht’.

Maar zo onverwacht als de Spaanse Inquisitie van Monty Python was, zo voorspelbaar is de inquisitie van eigen bodem. De inquisitie van de Politieke Correcte Kerk. Enkele uren na de eenzijdige en uitgebreide verslaggeving in de reguliere pers, waarbij het narratief van Sarah G. klakkeloos werd overgenomen, was het de beurt aan de politiek correcte meute van opiniemakers en ‘influencers’ om de afrekening volledig te maken. De slordige verslaggeving van de pers stigmatiseerde de dronken jongeren waarna de ‘duiding’, ‘analyse’ en het geopinieer een breder publiek kon culpabiliseren: de Vlaming. Of tenminste de blanke Vlaming.

“Zwart zijn is permanent boos zijn”

Eerst was het de beurt aan opiniemaker Tracy Bibo-Tansia, vroeger parlementair medewerker bij CD&V en thans actief bij het Minderhedenforum. Zij schreef een opiniestuk op VRT NWS “vanuit haar eigen ervaring als jonge zwarte vrouw”. Wat dat precies betekent, is me niet geheel duidelijk. Ik weet wel wat er zou gebeuren moest ik over pakweg ‘de Plaasmoorde’ in Zuid-Afrika schrijven ‘vanuit mijn eigen ervaring als jonge blanke man’. Maar dat terzijde.

Volgens Bibo-Tansia is “zwart zijn [in Vlaanderen] permanent boos zijn”. Voordat de ‘jonge zwarte vrouw’ een snotterverhaal bovenhaalt over hoe ze gepest werd in het vijfde middelbaar, moet de lezer begrijpen dat “het duidelijk [is] dat de Congolese bevolking het slachtoffer was van de economische hebzucht van België”. De feiten zijn echter dat Congo aanvankelijk de persoonlijke kroonkolonie was van Leopold II, de barbaarse rubberoogstpraktijken – met het ‘kappen van handjes’ – onder zijn bewind plaatsvonden en de Belgische regering de kolonie pas in 1908 overnam. Dit met flinke tegenzin overigens. Congo was heel lang verlieslatend en de Belgische politiek was weinig eensgezind over de overname. Maar zo’n triviale zaken als historische feiten hielden Bibo-Tansia niet tegen om te verkondigen dat er “structureel racisme is in onze maatschappij” dat “enkel [zal] verdwijnen als er consequente sancties komen”.

“Unia onderzoekt het incident dat op Pukkelpop heeft plaatsgevonden. Waarom iets onderzoeken dat zo duidelijk is?”, schreef Bibo-Tansia verder. Ja, waarom niet direct zonder proces iemand aan de schandpaal nagelen? Die ‘consequente sancties’, weet je wel? De vraag rest echter waar de schandpaal is nu de feiten veel meer duidelijk zijn geworden en het blijkt dat Sarah G. zelf racistische praat verkocht – bloednuchter en met een duidelijk niet-humoristisch motief. Alle dieren zijn gelijk, maar sommige zijn meer gelijk dan anderen, zo schreef George Orwell echter.

(Lees verder onder de tweet.)

“Zware gevolgen” voor ‘witte mensen’

Hierna kwam Dalilla Hermans op de proppen, een andere ‘jonge zwarte vrouw’. (Waarom is dat jong in feite van belang? Worden jonge vrouwen minder gediscrimineerd? Verdien ikzelf slachtofferpunten omdat ik jong ben?). Hermans werd iet of wat bekend met een open klaagbrief die op het radicaal-linkse medium ‘De Wereld Morgen’ werd gepubliceerd in 2014. Hieruit moest blijken dat ondanks hoofdleidster te worden in een jeugdbeweging en het verslijten van “vriendjes aan de lopende band”, het best vervelend is om als zwarte in Vlaanderen te wonen.

Volgens Hermans – die “weet dat een feestje met overwegend witte mensen waar er gedronken wordt niet veilig is” – moeten de “festivals die overwegend witte festivalgangers aantrekken” eens grondig “aan zelfreflectie doen”. Je zou bijna denken dat er anti-allochtone kleurcodes gebruikt worden op die racistische Vlaamse zomerfestivals in plaats van metaalscanners. En ja, beste Pukkelpop-leiding, ondanks jullie snelle en voorspelbare morele veroordeling van de twee dronken jongetjes en hun gelal, worden jullie ook aangesproken. Immers, “65% van de jongeren (-25) in Antwerpen heeft migratieroots en in alle andere grote steden loopt dat percentage ook in de tientallen”, oordeelt Hermans in het links-feministische Charlie Magazine. Dus zijn kleurcodes – om voldoende kleurlingen binnen te laten welteverstaan – aan de ingangen van festivals misschien nog niet zo’n gek idee om een banvloek vanwege de politiek correcte inquisitie te ontlopen. 65% allochtonen afdwingen is misschien wat veel. Zullen we afronden op 60%? Of misschien kan een ‘allochtonen-only’ korting soelaas bieden? Immers, “De tijd van hoofdschuddend ondergaan is voorbij”.

(Lees verder onder de tweet.)

Voor de politiek correcte inquisitie is geen buiging diep genoeg

Voor mensen als Hermans en Bibo-Tansia zal het wellicht nooit genoeg zijn. Zij ‘weten’ immers dat racisme in Vlaanderen alomtegenwoordig is en eisen dat er “zware gevolgen […] vast hangen” aan racistische moppen of liedjes. De feiten rond die ‘alomtegenwoordigheid’ zijn echter dat er in 2015 amper 19 veroordelingen voor racisme en xenofobie werden geregistreerd. In het jaar ervoor telde men hetzelfde aantal. Nochtans interpreteren rechters de antiracismewet correcter dan vroeger, zo stelde rechtsantropoloog Jogchum Vrielink (KU Leuven) in 2016. Maar dat zijn details, niet waar? Wat zijn statistieken immers anders dan dat, in vergelijking met het buikgevoel van mensen als Hermans en Bibo-Tansia?

Dat de politiek correcte inquisitie een grimmige agenda heeft en feiten slechts van secundair belang vindt, is begrijpbaar. Maar kunnen we alstublieft verwachten van onze pers dat zij wél bij de feiten blijven? En moet komkommertijd betekenen dat kattenkwaad van enkele pubers op deze manier opgeblazen moet worden? Op festivals wordt drugs gedeald, gevochten en is sluikstorten en wildplassen schering en inslag, maar één specifieke baldadigheid moest men uitvergroten. Waarom precies dit feit? Als we weten dat over het racisme van de beschuldiger nauwelijks of niet werd bericht, kan men bijna alleen kwaad opzet vermoeden. Bewijs alstublieft ons ongelijk.

Inhoud niet beschikbaar.
Accepteer cookies door op Accepteren in de banner te klikken

ADVERTENTIE