Europarlementsleden krijgen een onkostenvergoeding van meer dan 4.000 euro per maand. Omdat hierop haast geen controle bestaat, stelde een parlementaire werkgroep verschillende transparantiemaatregelen voor. Deze werden maandag evenwel afgewezen door het Bureau van de supranationale assemblee.

Europarlementariërs, royale voordelen en controverse, het lijkt stilaan een steeds terugkerend verhaal te worden. Zo ontstond er in het verleden discussie omtrent leden van het Europees Parlement die snel even hun aanwezigheid kwamen opgeven – om zodoende zitgelden te ontvangen – en dan weer weg waren. Ook de onkostenvergoedingen worden niet altijd gebruikt waarvoor ze dienen. Een parlementaire werkgroep wou deze situatie evenwel rechtzetten en kwam met een hele batterij aan voorstellen aandraven. Deze werden echter niet goedgekeurd door het Bureau van het Europees Parlement.

Riante onkostenvergoeding

Leden van het Europees Parlement krijgen een riante onkostenvergoeding van ruim 4.400 euro om uitgaven zoals telefoonkosten en de huur van een bureau te dekken. Momenteel is de controle hierop minimaal. Wie met andere woorden van dit bedrag eens op vakantie wil gaan, krijgt hier weinig problemen door.

Als gevolg stelde een parlementaire werkgroep voor om onder meer een externe accountant één keer per jaar naar de uitgaven te laten kijken. “Zomaar even roepen dat je bonnetjes kwijt zijn is er straks niet meer bij. En als iemand de accountantscontrole weigert, komt dat op de EP-website te staan. De betrokkene riskeert dan bovendien een nacontrole door het Parlement zelf”, citeerde De Morgen eerder het Nederlandse Europarlementslid Dennis de Jong (SP) over deze maatregel.

(Lees verder onder het uitgelicht artikel.)

Kostprijs Europees Parlement loopt op tot astronomisch bedrag

Volgens de Jong zijn de voorgestelde maatregelen evenwel zeer bescheiden. “De lijst van uitgaven die zijn toegestaan is nog steeds zo vaag dat controle voor elke accountant eigenlijk een onmogelijke opgave is. En eigenlijk zou er ook gewoon zicht moeten komen op die uitgaven zelf”, klonk het.

Tajani en co blokkeren maatregelen

Hoewel deze voorstellen relatief bescheiden zijn, overleefden ze de stemming in het Bureau van het Europees Parlement niet. Alleen het voorstel om de onkostenvergoeding op een specifieke rekening te storten haalde het. Het enige probleem? Er zal geen controle zijn op de naleving hiervan.

“Het is tragisch kortzichtig dat de Europese Parlementsleden onder impuls van de EVP tegen maatregelen stemden die voor meer transparantie en verantwoording moeten zorgen over hoe ze bijna 40 miljoen euro per jaar besteden”, citeert Politico Heidi Hautala van de Europese groenen. “Het feit dat sommige leden van het Bureau hebben gestemd om het status quo te behouden toont aan dat sommige politieke fracties niet luisteren naar burgers hun zorgen over de besteding van hun belastinggeld”.

Vergoedingen al langer onder vuur

Het is niet de eerste keer dat de onkostenvergoedingen van de Europarlementariërs in het vizier komen. Zo bleek vorig jaar in mei uit een onderzoek van ‘The MEPs Project’ dat drie Belgische Europarlementariërs kantoorruimte huurden bij hun eigen partij. Onder hen bevond zich ook bijvoorbeeld sp.a-Europarlementslid Kathleen Van Brempt. Marie Arena (PS) en Philippe Lamberts (Ecolo) hanteerden eenzelfde praktijk. Ivo Belet (CD&V) daarentegen huurde een kantoor van zichzelf.