Een jaar nadat Amerikaans president Donald Trump (Rep.) uit het klimaatakkoord van Parijs stapte, tot groot ongenoegen van heel wat andere landen en linkse opiniemakers, worden er opvallende cijfers gepubliceerd. Amerika blijkt de beste leerling van de klas te zijn in het tegengaan van de CO2-vervuiling terwijl de rest van de wereld achterloopt.

Uit data over 2017 blijkt nu dat de uitstoot van broeikasgassen in de VS sterk zakt. Nochtans draaide de huidige president heel wat milieumaatregelen van zijn voorganger Barack Obama (Dem.) terug. Maar de verminderde overheidsregulering lijken de schone evolutie in de VS niet om te keren. De reden van het succes komt grotendeels door de vrije markt die zorgde voor het goedkoper worden van hernieuwbare energie en van natuurlijk gas, het dalen van de kostprijs van elektrische batterijen en een sterk lokaal beleid.

Sterke daling CO2-uitstoot in VS

Officiële cijfers van de Amerikaanse overheid tonen aan dat de uitstoot van CO2 tussen 2005 en 2016 met 12 procent is gedaald. Tegen 2020 zou het verschil met 2005 tussen de 15 procent en 17 procent moeten bedragen.

Volgens oliebedrijf BP werd er in 2017 maar liefst 42 miljoen ton minder CO2 uitgestoten dan in het jaar daarvoor. Hiermee was Amerika onder het eerste jaar van Trump de grootste daler in uitstoot van koolstofdioxide in heel de wereld.

Niet in rest van de wereld

In schril contrast daarmee staat de EU. Volgens de data van BP steeg de uitstoot van koolstofdioxide met 92 miljoen ton, of 2,5 procent voor het jaar 2017 tegenover 2016. Eurostat klokt af op 1,8 procent meer CO2-uitstoot in Europa. Spanje stootte maar liefst 7 procent meer uit. Italië en Frankrijk kenden een stijging van elk meer dan 3 procent. Ook China – volgens sommige progressieve opiniemakers de nieuwe wereldleider inzake milieu – stootte 119 miljoen ton extra uit, of 1,6 procent meer ten opzichte van 2016. In het Canada van de links-liberale president Justin Trudeau, steeg de koolstofuitstoot dan weer met 3,4 procent.

Het nieuws lijkt een opsteker voor de Amerikaanse president die een sterke economische groei kan koppelen aan een lagere broeikasgasuitstoot en daarmee exact het omgekeerde bereikt van wat zijn tegenstanders hem verwijten. De internationale verdragen met dure beloften blijken geen garantie te zijn voor schonere lucht, zo blijkt.