De benoeming van Cédric Frère, kleinzoon van Albert Frère, tot regent bij de Nationale Bank, veroorzaakt veel kritiek. Het opmerkelijke hieraan? Hoewel de (politieke) benoeming van Cédric Frère geschiedde onder impuls van de Franstalige liberalen van MR, loopt de N-VA de meeste schade op.

De huidige centrumrechtse coalitie zou een einde maken aan de ‘typisch’ Belgische politieke benoemingen. “Wij willen uitdrukkelijk af van het PS-systeem met een kadaster van topbenoemingen, waarbij dure consultants de kandidaten met de juiste partijkaart aanduiden”, klonk het voor de verkiezingen nog bij de N-VA. Wat blijkt enkele jaren – zonder socialisten – later? De door Gwendolyn Rutten (Open Vld) politiek kaltgestelde Annemie Turtelboom (Open Vld) kreeg een (lucratief) baantje bij de Europese Rekenkamer en de niet onbesproken Fientje Moerman (Open Vld) werd rechter bij het Grondwettelijk Hof.

Gérald Frère: “Het is een recht van de familie”

Hoewel de cadeautjes voor de (Vlaamse) liberalen heel wat deining veroorzaakten, vallen deze in het niets bij de kritiek op de benoeming van Cédric Frère. Net zoals zijn eigenlijke benoeming, heeft dit veel te maken met zijn achternaam. De man is namelijk lid van de steenrijke en belgicistische familie Frère. Tevens is hij al de derde Frère die een zitje bij de Nationale Bank in de wacht sleept. “Het is een recht van de familie”, zei zijn vader Gérald Frère er in het verleden over.

Dit plaatst de Vlaams-nationalisten van de N-VA voor een groot probleem. Hoewel de partij – in ruil voor de benoeming van Frère – zelf de voormalige hoofdeconoom van KBC, Edwin De Boeck, mocht afvaardigen is de schade geleden. De reden? De benoeming van een nieuw lid van de familie Frère doet sterk denken aan het in Vlaams-nationalistische kringen vervloekte “Belgique à Papa” waar Franstalige ‘zonen van’ lekkers in de wacht slepen. Dat N-VA daarin meegaat, moet bij heel wat flaminganten hard zijn aangekomen.

Een ander element is dat het algemeen geweten is dat socialisten en liberalen niet voor elkaar moeten onderdoen wanneer het op politieke benoemingen aankomt. De N-VA zou het echter anders doen. Wanneer dit evenwel bij ‘zou’ blijft, dan loop je als witte ridder dubbel zo hard op het mes en kan je het niet zoals CD&V-Kamerlid Eric Van Rompuy als een “fait divers” afdoen.

Belgique à papa

Voor Veerle Wouters (V&W) en Meyrem Almaci is de benoeming van Frére echter alles behalve een “fait divers”. “Dit is een terugkeer naar het Belgique à papa, waarin de Franstalige elite zijn kroost kan droppen op strategische plaatsen, al naargelang de goesting”, stelde Groen-voorzitter Almaci gisteren in de Kamer.

Veerle Wouters noemde de familie Frère dan weer spottend de “tweede koninklijke familie. De troonopvolging en de dotatie zijn voorzien”. Hangt het van Wouters af, dan komt er een grote hervorming van de Nationale Bank waarbij er verschillende postjes sneuvelen.

De kritiek op de benoeming van Cédric Frère valt niet enkel in de Kamer te horen. “Koning Albert zei me ooit dat hij spijt had dat hij van de socialisten (Willy Claes) Albert Frère baron had moeten maken, omdat hij ons land economisch uitverkocht had aan Frankrijk”, stelt Jean Marie Dedecker op Twitter. “Vandaag krijgt de Frère-dynastie van de N-VA een erfelijk zitje in de NBB. Schaamteloos”.

Jan Segers, editorialist van Het Laatste Nieuws, stelde het vandaag zo mogelijk nog scherper. “Bébé Frère wordt regent van de Nationale Bank”, tweette hij. “Zou Jan Jambon beseffen hoe cynisch hij overkwam in de Kamer? Hij lachte niet alleen Meyrem Almaci uit, hij lachte vooral zijn eigen kiezers uit. N-VA verloochent stilaan zichzelf op elk gebied. Communautair. Budgettair. Elementair”.