Als gevolg van een beslissing van de regering-Verhofstadt II, dient de Belgische staat vanaf 2022 ieder jaar zo’n 470 miljoen euro extra uit te geven. Dit geld is nodig om de pensioenen van de voormalige ambtenaren van Belgacom te betalen. Dat brengt Het Nieuwsblad vandaag.

De oorzaak van de extra uitgaven schuilt in de (gedeeltelijke) privatisering van Belgacom in 2003. Toen de regering-Verhofstadt het telecombedrijf naar de beurs bracht, wilde men het bedrijf aantrekkelijker maken. Dit gebeurde via het overnemen van de pensioenen van het bedrijf. In plaats van het telecombedrijf, zou de Belgische Staat de pensioenen gaan betalen. Onder het motto ‘voor wat hoort wat’, kreeg de overheid het pensioenfonds van Belgacom in ruil. Dat had toen een waarde van zo’n vijf miljard euro.

Met deze financiële middelen moest men de pensioenen van alle statutaire werknemers van Belgacom betalen. De vraag is echter hoelang dit pensioenfonds het nog trekt voordat de staat moet bijspringen. Niet zo lang meer, zo blijkt nu.

Bogaert: “Wij zullen er in de toekomst het gelag voor moeten betalen”

Dit kan volgens CD&V-Kamerlid Hendrik Bogaert een stevige duit gaan kosten. Uit de cijfers die hij opvroeg bij de minister van Begroting, Sophie Wilmès (MR), blijkt dat de staat voor zo’n 470 miljoen euro zal moeten bijspringen. Hoewel dit bedrag op termijn gaat afnemen, is dit toch een tegenvaller.

Aan Het Nieuwsblad laat het Kamerlid weten dat het een “crazy” zaak betreft. Bogaert, die vanaf het begin tegen de overname van het pensioenfonds was, ziet in deze ook een bevestiging van zijn eerdere kritiek. “Het geld werd in 2003 en 2004 al opgesoupeerd, terwijl er nog jaren moest worden betaald. Dit is het omgekeerde van de toekomst voorbereiden”, aldus de christendemocraat.

Toenmalig criticus en huidig econoom bij Itinera, Ivan Van de Cloot, omschrijft tegenover Het Nieuwsblad de operatie van de regering-Verhofstad in nog krachtigere woorden. “Dat een regering in Griekenland die in heel diepe nood zit zoiets zou doen… Maar toen waren het hier tijden van hoogconjunctuur. Dit is gewoon schaamteloos. Een après nous le déluge-beleid”.

Aan SCEPTR laat Van de Cloot weten dat het parlement het algemeen belang moet verdedigen. Bij de ‘beruchte’ maatregel van de regering-Verhofstadt II gebeurde dit echter niet. Zo jaagde volgens de econoom de meerderheid die maatregel “met bruut geweld” door het parlement. “En de Europese instanties, die volgden een slavenmoraal: Frankrijk had eerder met France Telecom iets gelijkaardigs gedaan, ook met complete minachting voor fatsoen en moraliteit”, aldus Van de Cloot.