Het aantal repatriëringen van vreemdelingen naar hun land van herkomst daalt voor het tweede jaar op rij, net als het aantal vrijwillige terugkeren. Toch stijgt het totaal aantal uitzettingen licht. Dat komt echter door het gestegen aantal ‘terugdrijvingen aan de grens’ – geen echte uitzettingen – en de stijging in Dublin-transfers, waarna vreemdelingen makkelijk terug naar België kunnen komen.

Op sociale media wordt regelmatig een streng migratiebeleid verkondigd. Sinds Theo Francken (N-VA) staatssecretaris voor Asiel en Migratie is, nam het aantal terugsturingen van illegale vreemdelingen jaar na jaar een klein beetje toe. In 2016 werden 10.907 vreemdelingen teruggestuurd, in 2017 waren dat 11.069 vreemdelingen. Dat maakte Francken gisteren bekend in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken.

Repatriëringen dalen

De vraag is echter waar die lichte stijgingen vandaan komen. Het aantal repatriëringen van vreemdelingen naar hun land van herkomst is voor Francken altijd de belangrijkste waardemeter geweest om een migratiebeleid te beoordelen. In zijn eerste beleidsjaar steeg het aantal repatriëringen, daarna namen ze echter jaar na jaar af. Dit ondanks het feit dat er intussen meer terugkeerakkoorden gesloten werden en de capaciteit van gesloten centra verhoogd is.

Naast gedwongen repatriëringen naar land van herkomst, geven ook vrijwillige terugkeren een goed beeld over hoe veel vreemdelingen daadwerkelijk terug naar hun land van herkomst gaan, en dus buiten de Schengenzone. “Vrijwillig als het kan, gedwongen als het moet”, klinkt het vaak bij de regering. Het aantal vrijwillige terugkeren nam echter fors af vorig jaar. De ambitie om dit jaar 1.000 vreemdelingen per maand zo terug te sturen (12.000 per jaar), werden in januari en februari ook niet gehaald.

(Lees verder onder de tweet.)

Waar komen de stijgingen in totaal aantal uitgezette vreemdelingen dan vandaan? Voor 2017 is de stijging volledig toe te wijzen aan ‘terugdrijvingen aan de grens’. Het gaat om vreemdelingen die officieel nooit voet op ons grondgebied hebben gezet, maar al bij aankomst op de luchthaven worden tegengehouden. In het verleden had Francken nog kritiek op zijn voorganger Maggie De Block (Open Vld) die op die manier haar cijfers wilde “pimpen”, aldus Francken.

Ook het gestegen aantal Dublin-overnames zorgen voor de stijgingen in terugkeer. Volgens de Dublin-akkoorden moet een asielzoeker asiel aanvragen in het eerste land dat hij binnen de Schengenzone betreedt. Omdat de vreemdelingen echter binnen de Schengenzone blijven, is de kans reëel dat ze terug naar België komen. “Deze cijfers worden uiteraard selectief vergeten om de feitelijke balans niet te moeten presenteren, maar wel om zo veel mogelijk overnames als repatriëring te boeken”, schreef Francken ooit.