Vandaag eist het Europees Parlement meer duidelijkheid over de benoeming van Martin Selmayr, kabinetschef van Europees Commissievoorzitter Juncker, tot secretaris-generaal van de Commissie. De snelheid en de manier van waarop de benoeming, die weliswaar volgens de regels plaatshad, gebeurde roept vraagtekens op. Beschuldigingen lopen uiteen van nepotisme tot een ‘coup’ met insinuaties dat Selmayr zelf aan de touwtjes trekt.

Jean-Claude Juncker, de voorzitter van de Europese Commissie, benoemde zijn kabinetschef, Martin Selmayr, tot secretaris-generaal van de Commissie. De secretaris-generaal is de hoogste ambtenaar in Brussel, verantwoordelijk voor zo’n 33.000 werknemers. De benoeming zou veel te snel zijn gegaan, wat vragen oproept. Voorheen was het altijd iemand met jarenlange ervaring die gaandeweg zijn weg omhoog werkte naar functie. De Europese Commissie beweert dat alle regels strikt nageleefd worden.

Binnen enkele minuten gepromoveerd

Selmayr stelde zich in januari kandidaat om adjunct-secretaris-generaal te worden toen die post net was vrijgekomen. Men dient deze post enige tijd te bekleden om ervaring op toen te doen, alvorens men kan solliciteren om secretaris-generaal te worden. Clara Martínez Alberola, een adjunct van Selmayr, stelt zich ook kandidaat. Zij trekt zich meteen terug, hierdoor ontstaat de indruk dat ze slechts een schijnkandidaat is.

Op 21 februari riep Jean-Claude Juncker haastig een persconferentie bijeen, hoogst ongewoon, aangezien Juncker zelden persconferenties geeft. Op de persconferentie kondigde hij de verrassende promotie aan van Selmayr tot secretaris-generaal. Niemand was op de hoogte van een vacature. Er waren geen aanwijzingen dat de toenmalige secretaris-generaal, de 61-jarige Alexander Italianer, van plan was met pensioen te gaan.

Iets eerder op die dag keurden Juncker en de 27 andere commissarissen de promotie van Selmayr goed. Zodra Selmayr als adjunct-secretaris-generaal benoemd werd, kondigde Juncker vrijwel meteen aan dat Italianer met ontslag ging. Selmayr, die slechts enkele minuten lang adjuncy was geweest, zou dus vanaf 1 maart zijn plaats innemen. Clara Martínez Alberola, die zich eerder kandidaat stelde en meteen terugtrok voor de functie van adjunct-secretaris-generaal, promoveert meteen tot kabinetschef van Juncker.

Royaal cadeautje voor de Commissie van Selmayr

Het gemak waarmee de commissarissen de beslissing goedkeurden roept ook vragen op. Dit valt misschien te verklaren door het feit dat Selmayr de voordelen voor gepensioneerde commissarissen beloofde uit te breiden. Gepensioneerde commissarissen hebben recht op een royale ‘overgangstoelage’ van maximaal twee derde van hun basissalaris gedurende ruwweg twee jaar, dit kan oplopen tot ongeveer € 13.500 per maand.

Selmayr is nu van plan dit uit te breiden tot drie, of misschien zelfs vijf jaar. Bovenop het extra geld zouden ze genieten van een reeks voordelen in natura: een kantoor in het hoofdkantoor van de Commissie – iets waar voorheen enkel voorzitters recht op hadden -, een bedrijfswagen met chauffeur en twee assistenten. Dankzij Selmayr zou een vertrekkende Europese commissaris dus het dubbel, zo niet het driedubbel kunnen krijgen wat hij of zij op dit moment ontvangt, allemaal belastingvrij.

In 2004 trad de 47-jarige Duitse jurist en mediamanager als persvoorlichter toe tot de Europese Commissie. Hij hielp Jean-Claude Juncker in zijn verkiezingscampagne om voorzitter van de Commissie te worden. Later werd hij benoemd tot kabinetschef. Hij heeft meerdere bijnamen gekregen, zoals het Monster of het Beest van de Berlaymont – de naam van het gebouw waar de Commissie gehuisvest is -.

De ‘echte’ voorzitter van de Europese Commissie?

Het is maar de vraag wie werkelijk de touwtjes in handen heeft, Juncker of Selmayr. Selmayr was geen gewone stafchef, maar handelde vaak als de-facto plaatsvervangend voorzitter. Dankzij deze ‘coup’ is Selmayr een van de machtigste mensen in het hele EU-apparaat geworden. Selmayr kan vanuit deze positie, vanwaar hij aan niemand verantwoording hoeft af te leggen, een opvolger voor Juncker klaarstomen.

Die opvolger zou Michel Barnier zijn. Het was met de goedkeuring van Selmayr dat Barnier de Brexit-onderhandelaar van de EU kon worden. Nu zou Selmayr van plan zijn om Barnier bovenaan de lijst binnen de Europese Volkspartij (EVP) te plaatsen. Hierdoor zou hij in het ‘Spitzenkandidat’-systeem, dat Selmayr overigens hielp uitbouwen, de meest waarschijnlijke kandidaat zijn om Commissievoorzitter te worden.

Selmayr heeft geen tijd verspild om zijn macht verder te consolideren. Hij heeft zijn kantoor verplaatst tot dichtbij dat van de voorzitter. Hij zou bovendien de vergaderingen in het kabinet van de president blijven voorzitten. Hij zou zelfs van plan zijn om de, tot nu toe onafhankelijke, Europese juridische dienst onder zijn bevel te brengen.

https://sceptr.net/campaigns/doneer/donate/