Volgens de Haïtiaanse president is het seksueel wangedrag door personeel van Britse NGO Oxfam “slechts het topje van een ijsberg”. Hij roept op tot een onderzoek naar andere NGO’s die sinds 2010 in Haïti actief zijn. Intussen wordt meer en meer duidelijk dat het om een sectorwijd en jarenlang aanslepend probleem gaat.

“De zaak-Oxfam is slechts het topje van de ijsberg. Oxfam is niet alleen, er zijn andere NGO’s in dezelfde situatie, maar zij verbergen de informatie ook intern. Er zou een onderzoek moeten zijn naar andere organisaties die hier sinds 2010 werken”, zegt de Haïtiaanse president Jovenel Moïse tegen Reuters. “Artsen zonder Grenzen moest bijvoorbeeld ongeveer 17 mensen repatriëren voor wangedrag dat niet werd uitgelegd.”

Mosoel

Intussen wordt meer en meer duidelijk dat het een sectorwijd en jarenlang aanslepend probleem betreft. In het Laatste Nieuws lijst men enkele getuigenissen op: “In dit vluchtelingenkamp kun je niet aan eten komen, zonder eerst seks te hebben. Ze zeggen: ‘een kilo voor seks’”, staat te lezen in een rapport van Save the Children uit 2002. “Het leek op een heftige orgie. Op één feest waren zeker vijf meisjes, die halfnaakt rond renden. Twee van hen droegen witte Oxfam-shirts”, zegt een anonieme hulpverlener over Haïti. 

“West-Mosoel was nog maar net bevrijd van IS of medewerkers van een Westerse medische hulporganisatie hadden er seks met lokale vrouwen. Die vrouwen gaan dat echt niet zomaar doen, hoor, voor hen is het een overlevingsmechanisme”, zegt een Nederlandse hulpverleenster na de bevrijding van Mosoel in 2017.

Hulpverleners als CEO of als God

“Het geld gaat naar de hulporganisaties, niet naar de overheid van het land waarin ze werken. Daardoor belanden mensen in een illusionaire wereld waarin ze denken: ik ben van Oxfam, ik ben God. Je kunt doen waar je zin in hebt”, zegt journaliste Linda Polman, die onderzoek doet naar de hulpverleningswereld, aan het Laatste Nieuws.

“Men wil ons een beeld schetsen dat het allemaal dappere vrijwilligers zijn die er op uit trekken, maar het gaat hier om een industrie waarin vele miljarden omgaan, met alle belangen van dien”, aldus Polman. “Het hoofd van zo’n missie in Haïti is gewoon een CEO, een carrièrehulpverlener die over miljoenen gaat.”

“Probleem is endemisch voor de sector”

“Dit probleem is endemisch voor de sector, het systeem is fout.”, zegt Andrew McLeod, voormalig afdelingshoofd bij het ‘Emergency Coordination Centre’ van de VN. “Als je een Unicef-shirt draagt, zal niemand je vragen waar je mee bezig bent. Je bent onschendbaar.” Een Nederlandse hulpverleenster noemt het “een ‘old boys netwerk'” van “mannen die elkaar beschermen”

Dat de vele schandalen zo vaak in de doofpot werden gestoken komt door de vrees voor het imago, maar ook door de vrees om overheidssubsidies te verliezen. Volgens Polman moeten de ngo’s minder een verlengstuk van regeringsbeleid worden. Zij is alleszins cynisch over de beloofde beterschap en transparantie die de ngo’s de afgelopen week beloofden: “Ze zijn weer eens betrapt, gaan weer vergaderen en stellen weer een nieuwe gedragscode op. Ondertussen is er nog steeds geen begin van een verandering.”

https://sceptr.net/campaigns/doneer/donate/

4 REACTIES

  1. het is wel opvallend stil bij rood en groen !!! op de BRT nog niets gehoord !!! en KALFO , besien ,almaci en UNIA : slapen die nog ????

  2. Daar heb je het. Het idee dat de vrouwen die betrokken zijn bij prostitutie in Haïti op een of andere manier profiteren van het feit dat ze worden gekocht en verkocht door precies die mannen die geacht worden hen te helpen omgaan met hun helse bestaan. Deze mannen maken verschrikkelijke mensenrechtenschendingen mogelijk. Ze ondersteunen letterlijk een systeem dat ellende en verdriet veroorzaakt voor vrouwen en kinderen. Er zijn talloze gevallen van kindermisbruik en mensenhandel in de weeshuizen van Haïti na de aardbeving geweest, en sommige jonge vrouwen hebben gesproken over de wanhoop en armoede die hen naar straatprostitutie hebben geleid.

    Oxfam moet kwetsbare vrouwen en kinderen centraal stellen in haar inspanningen, en toch lijken sommige van de hoogste mannelijke functionarissen van de organisatie het tegenovergestelde te hebben gedaan. Het is niets minder dan een schande dat prostitutieapologeten op de een of andere manier een verdediging van deze verachtelijke seksuele roofdieren creëren door te suggereren dat de vrouwen en meisjes die in de seksindustrie worden gelokt op de een of andere manier een “keuze” maken, en dat “professionals” een “Job” doen. Deze vrouwen en meisjes worden misbruikt en uitgebuit
    door mannen die enorme salarissen krijgen om hun leven minder afschuwelijk te maken.

    Degenen die beweren dat betalen voor seks verdedigbaar is omdat het een inkomen is voor arme vrouwen kunnen dit niet zeggen als die persoon het zich niet kan veroorloven om zichzelf te voeden. Het juiste ding om in hun mond te stoppen is voedsel, niet …….?

    Waar er ook conflicten, natuurrampen en ontzettende armoede zijn, zullen vrouwen en kinderen in de prostitutie worden misbruikt omdat vrouwen en meisjes dan extra kwetsbaar zijn. Het is duidelijk dat rijke, machtige mannen het hun “recht” vinden om dergelijke vrouwen en meisjes als handelswaar te gebruiken.

    Er zijn ook beschuldigingen dat enkele hoge mannelijke functionarissen bij de liefdadigheidsinstelling in 2006 prostituees en meisjes in Tsjaad gebruikten. Veel mannen die in ontwikkelingslanden werken, overwegen vrouwen op deze manier als een “extraatje” te gebruiken. We weten dat veel seksmarkten in landen zoals de Filippijnen bestaan ​​vanwege de
    aanwezigheid van het leger en de zogenaamde ‘vredeshandhavers’. Hier zou veel meer controle en veel zwaardere sancties tegenover moeten staan. Laat ons hopen dat dit niet de regel maar de uitzondering is.

Comments are closed.