Tegenover BRUZZ hekelen de onafhankelijke Kamerleden Hendrik Vuye en Veerle Wouters de gebrekkige toepassing van de taalwetgeving in Brussel. Zo spreken steeds meer en meer ambtenaren bij de Brusselse gemeentebesturen geen Nederlands. Via een nieuw wetsvoorstel proberen de Kamerleden de taalweging op dit vlak afdwingbaar te maken. Nu laat de Brusselse regering gewoon de 40 dagen schorsing passeren en dan zijn ze er ‘vanaf’, om het zo te zeggen”, stelt Wouters.

Geen beterschap

Vicegouverneur Jozef Ostyn  controleert of het gemeentepersoneel voldoet aan de taaleisen. Is een ambtenaar niet in orde, dan dient de vicegouverneur de aanwerving voor veertig dagen schorsen. Doch – en hier wringt het schoentje volgens Vuye – “het zijn alleen de Brusselse ministers die kunnen beslissen de aanwerving definitief te vernietigen. In 2015 is dat maar één keer gebeurd […] in 2016 zelfs geen enkele keer.”

Wouters stelt tegenover BRUZZ dat er geen beterschap is. “De cijfers worden jaar na jaar slechter, en de vicegouverneur krijgt ook almaar minder dossiers. Mij maak je niet wijs dat de aanwervingen die hij niet te zien krijgt, in orde zijn.”

Vernietigen

Op federaal niveau valt er evenwel een oplossing te bedenken voor deze problematiek. Zo krijgt in hun wetsvoorstel de vicegouverneur niet alleen de mogelijkheid om de aanwerving te schorsen maar ook het recht om de beslissing te vernietigen. “Als hij vernietigd heeft en het lokale bestuur is het er niet mee eens, dan moet het maar naar de Raad van State trekken. Nu laat de Brusselse regering gewoon die veertig dagen schorsing passeren en dan zijn ze er ‘vanaf’, om het zo te zeggen”, aldus Wouters.

Van een wijziging van de taalwetgeving is er echter geen sprake beklemtonen de Kamerleden. De enige verandering is dat deze nu volgens Vuye valt af te dwingen. “Een wet die niet wordt nageleefd, heeft geen enkele zin.”

19 REACTIES

  1. Klopt. Brussel is echter zodanig ver verfranst, dat zelfs de meest strenge wet niets meer uithaalt. De verfransingsmachine had al in het begin van de vorige eeuw gestopt moeten worden, en vandaag zijn we een eeuw later. De enige oplossing is om dit disfunctionele non-land zo snel mogelijk op te delen. Vlaanderen en Wallonië moeten zoveel mogelijk hun eigen pot koken, en laat de Brusselse gemeenten kiezen bij wie ze willen horen.

    • Mijn voorkeur gaat naar: 1- Afschaffing van de taalfaciliteiten en 2.- de tweetaligheid van personen in Brussel vervangen door tweetaligheid van diensten. Quid België? BDW is een pragmaticus en in zijn agenda staat de splitsing van België niet vermeld. Nu niet en na 2019 ook niet. Net zoals bij OVLD, SP-A, Groen, CD&V en de PVDA. En als de Vlamingen zouden consequent zijn, dat ze dan een Vlaamse stad als hoofdstad kiezen in plaats van het Franstalige Brussel.

      • U zegt terecht ‘als de Vlamingen consequent zijn’. Het grootste probleem is niet BDW maar de Vlaming zelf. Hij is een harde werker, maar mist assertiviteit en debatcultuur. Als gevolg daarvan kon België hem al twee eeuwen onderdrukken. U stelt terecht dat de taalfaciliteiten moeten worden afgeschaft. Akkoord, maar daarvoor is een sterk politiek signaal nodig dat de Vlaming nooit zal geven. Hij blijft maar doorwerken, zijn mond houden en betalen. In die context is het confederalisme de meest pragmatische oplossing. Het is het enige dat – de Vlaming kennende – politiek haalbaar is. Deel België zoveel mogelijk op en stel Brussel voor de keuze. Laat het kiezen bij wie het zich aansluit.

      • België bevindt zich al gedeeltelijk in een confederale structuur met het resultaat dat de regio’s elkaar kunnen blokkeren en het dossier opnieuw in de federale regering belandt.

        Oplossing: federale wetgeving moet primeren op gewestelijke regels.

      • Ik stel voor dat we een “cordon financier” rond Bruxelles zouden leggen. Wij laten Brussel los. Alle Nederlandstalige overheidsdiensten weg uit die pluriculturele en multicriminele stad, en ze verspreiden over heel Vlaanderen. Fileprobleem deels opgelost. We behouden wel al ons onroerend patrimonium in de stad die ooit van ons was, in afwachting dat Napoleon het veld ruimt en we in andere tijden naar Moskou-aan-de-Zenne kunnen terugkeren. Gedaan met de unilaterale geldstroom en met het dure Nederlandstalig onderwijs, waarvan grotendeels anderstaligen profiteren die daarbij het niveau omlaag halen. De Brusselse Vlamingen die dat wensen, bieden we bij voorrang en aan gunstvoorwaarden een comfortabele woning aan in de Vlaamse rand die zodoende meer bescherming krijgt tegen de invasie van anderstaligen. Uiteraard blijven wij de rechten verdedigen van de Vlamingen die in de stad wensen te blijven. Wij laten de Brusselse Vlamingen niet los. Niet realistisch? Als de politieke wil aanwezig is, is zo een drastische ingreep wel te realiseren. Als deze politiek zou gevoerd worden, zou het rap gedaan zijn met de franskiljonse arrogantie. Helaas, dat vraagt wel veel meer moed dan het bouwen van wc’s voor transgenders of het organiseren van “terugkeermomenten”. A bon entendeur, salut!

      • De Vlaamse verkozenen zijn in de meerderheid in het parlement en de federale regering. Numeriek dus geen probleem om uw strategie uit te voeren. Ik laat het aan uw verbeelding over om al die mensen te overtuigen van uw visie. Quid Brusselse Vlamingen? De meerderheid verklaart in de eerste plaats Brusselaar te zijn en dan pas Vlaming of Nederlandstalige.

      • U stelt de vraag “Quid Brusselse Vlamingen?” Hierop antwoord ik met een zinsnede uit mijn bovenstaande reactie: “Uiteraard blijven wij de rechten verdedigen van de Vlamingen die in de stad wensen te blijven. Wij laten de Brusselse Vlamingen niet los.” Wij blijven de burgerrechten van die enkele duizenden “blijvers” natuurlijk verdedigen, zowel binnen de de Belgische als de Europese context. Wie zich in de eerste plaats Vlaamse Brusselaar noemt, moet de gevolgen dragen van die vrijwillige keuze. We gaan zes miljoen Vlamingen toch niet blijvend laten chanteren omwille van wat Nederlandstalige yuppies van de Dansaertstraat. Maar u stelt terecht dat het een sisyfusarbeid zal zijn om onze Vlaamse politieke weekdieren ervan te overtuigen hun nek voor één keer uit te steken: ze zijn toch zo bang, meneer.

      • De N-VA is solidair met de andere regio’s (website van N-VA). Voor die solidariteit is er geen nood aan confederalisme. Trouwens BDW heeft bij de Franstalige pers formeel verklaard dat wat hem betreft, er geen sprake is om de SZ te splitsen.

        Quid Bruxelles? Brussel heeft zijn keuze gemaakt : zie La Fédération Wallonie-Bruxelles. Het is een instelling ten dienst van de francofonen, van Brussel en Wallonië. Haar bevoegdheden bevatten Onderwijs, cultuur, sport, jeugdbeleid, wetenschappelijk onderzoek en justitiehuizen.

        De federatie beschikt over een een Parlement, Regering en Publieke diensten (zoals “le Ministère de la Fédération Wallonie-Bruxelles).

        Zij int geen directe belastingen. Haar belangrijkste bron van financiering vindt ze in de fiscale toelagen verstrekt door de federale overheid… Momenteel de regering Michel , en dus ook door zijn belangrijkste coalitiepartner N-VA […]

        De federatie heeft in de verlopen tijd haar banden en samenwerking met Europa en de Francofonie verstevigd en bezit wereldwijd lokale vertegenwoordigers. Het symbool van de federatie is “een haan”.

        Mededeling van 31.01.2018 : La Fédération Wallonie-Bruxelles approuve seule, l’accord de coopération avec la Palestine […]

        Vraagstelling:

        Welk akkoord heeft de Vlaamse regering van Geert Bourgeois (N-VA) afgesloten met de regering van Catalonië ?

  2. De kartonnen vlamingskes van bazenpoeppers partij NV-Asociaal, o.l.v. VOKA’s onderdanige butler Bart De PezeWever, zullen weer “duiken” Hun enige betrachting is immers de rijken nog rijker te maken en het communautaire weg te moffelen in de diepvries. BetonBLOK Vlamingen hebben de perverse strategie van die geel-zwart gecamoufleerde kazakkendraaiers wel door.

  3. Afdwingbare taalwetgeving? Een wetgeving moet ALTIJD afdwingbaar zijn, anders heet dat WETTELOOSHEID. Wat mevrouw Wouters en mijnheer Vuye, voor wie ik overigens de hoogste achting heb, hier voorstellen is een het maken van een wet om een andere wet te doen toepassen. Waarom zou die wet dan wel werken, wanneer die andere wet niet werkt? Dit is gewoon een voorstel op maat van Absurdistan, waarmee de Franstaligen eens goed zullen lachen.

    • Minister Jambon (N-VA) heeft recent, in het Parlement (sic) medegedeeld dat de naleving van de taalwetten in Bruxelles voor hem niet prioritair zijn.

      Anderzijds is het (wets) initiatief van Wouters en Vuye wel degelijk relevant omdat overtredingen op de taalwetgeving niet kunnen gesanctioneerd worden.

      Horresco referens, het zijn de snode Vlaamse politici die zich verzetten tegen de sanctionering ervan, als ik Défi mag geloven.

      Wel was mij al bekend dat premier Gaston Eyskens in 1970 een deal heeft gesloten met de liberalen om in ruil voor hun stemmen voor de eerste staatshervoming, de naleving van de taalwetgeving in Bruxelles niet juridisch afdwingbaar te maken.

      Kort samengevat: Olivier Maingain (Défi) heeft al verschillende malen tevergeefs gepleit om taalwetovertredingen strafbaar te maken.

      Blijkt dat Vlaamse lokale besturen [in casu Vlaamse burgemeesters] de grootste incivieken zijn in de Brusselse rand.

      Dus ik verwacht niet dat N-VA het wetsvoorstel van Vuye-Wouters zal stemmen.

  4. De Vlamingen in Brussel zijn meestal Meertalig, wat niet van de walen en vreemdelingen kan
    gezegd worden. De vreemdelingen, incluis de migranten spreken meestal Engels, Frans , Arabisch en/of zijn eentalig. Vroeger was het zo dat een waal die gebroken (slecht) Nederlands
    sprak maar moeite deed vlug tegemoet gekomen werd door de Vlaming die het gesprek verder zette in het Frans, wat de verfransing nog meer in de hand werkte. Aangezien de Vlaming meertalig en pragmatisch was paste hij zich aan iedere situatie aan wat de totale verfransing nog meer in de hand werkte. Een polarisering is volgens mij ook niet de oplossing. Meertaligheid wel, maar die komt meestal van een kant. Hopelijk biedt de spraaktechnologie in de toekomst hier een oplossing voor zodat iedereen verstaanbaar, spreekbaar en leesbaar is in zijn eigen moedertaal.