Illegalen die in vrachtwagens inbreken of truckers aanvallen zijn schering en inslag de laatste weken en maanden. Het probleem lijkt erger te worden en dreigt uit de hand te lopen. De truckers zijn bang en teleurgesteld in het lakse beleid omtrent dit probleem. Ook de politie klaagt over haar onmacht in deze problematiek.

De problematiek van illegalen die via onze snelwegen Groot-Brittannië willen bereiken, sleept al jaren aan. Geweld en agressie jegens vrachtwagenchauffeurs en politie door de zogenaamde ‘transitmigranten’ zijn schering en inslag op tal van snelwegparkings tussen Brussel en de kust. Vorige week werd een politiepatrouille nog aangevallen door een 40-tal migranten die gewapend waren met ijzeren baren en knuppels.

De incidenten lijken zich de laatste weken echter in sneltempo op te stapelen. Zo werden gisteren opnieuw twee vrachtwagenchauffeurs aangevallen door een groep illegalen. Een trucker probeerde zich te verdedigen en liep daarbij snijwonden op aan zijn gezicht. Hij werd tevens beroofd van zijn gsm en portefeuille. De vrachtwagenchauffeurs zijn bang en teleurgesteld in het lakse beleid, zo getuigen ze bij Het Laatste Nieuws.

“Ik zit langer bij de politie dan zij”

Vrachtwagenchauffeur David rijdt regelmatig vanuit Brussel richting kust en werd al verschillende keren aangevallen. “Hoe ze er soms in geraken, ik wéét het niet.” Vier keer trof hij illegalen aan in zijn laadruimte. Vier keer werd hij aangevallen. “Mijn respect is verdwenen. Ik ben een boze man geworden. Opstandig. Ze pakken mijn broodwinning af. Als ik straks in Calais verstekelingen tussen mijn lading heb zitten, kan ik het uitleggen. Ik zit langer bij de politie dan zij.”

De Hasseltse trucker Jean Van Berghen trof vorige week nog een groep van 6 illegalen aan in zijn vrachtwagen. Zes migranten hadden zich ’s nachts verschanst tussen zijn lading. “Toen ik aankwam op mijn bestemming in Roeselare, sprongen ze er ineens allemaal tegelijk uit.” Hij belde de politie, maar zij kunnen naar eigen zeggen niets doen. “Weet ge wat ze zeiden? ‘Maar mijnheer, daar komen wij niet voor langs… Dat heeft toch geen zin…’”

Naast het geweld en de vaak traumatische ervaringen, hekelen de truckers ook een totaal gebrek aan respect van de illegalen. “Als die zo’n uur of tien tussen je lading zitten, doen ze daar gewoon hun behoefte”, aldus trucker Peter. “Vandaag heb ik winkelkarretjes bij voor een warenhuis. Die spuiten we wel even proper als het nodig is. Maar als je voedingswaren bij hebt, kan je álles weggooien. Leg dat maar even uit aan je baas.”

Respect

Ook Jean-Claude Henquinet (72), een gepensioneerde man die in de buurt van een snelwegparking woont, klaagt over een gebrek aan respect. “Da’s hier vijf van de zeven dagen zo”, zegt hij. “Van middernacht tot vijf uur ’s ochtends. Ze maken kabaal, komen hier luid pratend voorbij. Bellend naar de andere kant van de wereld met smartphones van de nieuwste generatie. Dat kan ik met mijn pensioentje allemaal niet betalen, hoor!”

“Ze laten alles achter in dat bos of op terugweg naar het Maximiliaanpark, waar ze verblijven. Daar krijgen ze van hulporganisaties dan toch weer alles opnieuw. En hier ligt het vol. Kom morgenvroeg maar kijken. Kleren, schoenen, plastic zakken, dekens, flesjes… Er is een tijd geweest dat ik dat ’s morgens allemaal opruimde. Ik doe het niet meer. Het heeft allemaal geen zin. Ook de politie heeft het opgegeven. Die zagen we vroeger drie keer per nacht, nu nog één keer per week.”

Papiertje

Wanneer de politie illegalen betrapt, proberen diezelfde illegalen vaak daags nadien al opnieuw in te breken. Veel kunnen ze er niet tegen doen. “Doorgaans is dat die mensen een papiertje meegeven waarop staat dat ze binnen de vijf dagen het land moeten verlaten. Die documenten vinden we dan terug in de bossen rond de parkings. Alsof ze met ons lachen. Soms zijn wij nog met ons papierwerk bezig terwijl een andere ploeg die mannen al opniéuw oppakt. Dat slaat toch nergens meer op?”

Abes, een 24-jarige Soedanees, probeerde de afgelopen week drie keer Groot-Brittannië te bereiken door in een vrachtwagen te klimmen, drie keer zonder succes. Opgeven doet hij echter niet. “Ik ga nog eens proberen. Zo snel ik kan. Gesloten parkings en politiecontroles gaan ons niet tegenhouden. We vinden de vrachtwagens wel.”

ADVERTENTIE