Leerkrachten waren in het jaar 2016 opvallend meer ziek dan in 2015. Dit blijkt uit data van het Agentschap voor Onderwijsdiensten (AGODI) die BELGA bracht. In 2016 namen leerkrachten gemiddeld circa 19 ziektedagen op. Dat zijn maar liefst meer dan 2,5 dagen meer dan in 2015. Ter vergelijking, bij de ambtenaren van de Vlaamse overheid lag het gemiddelde in 2016 op 12,3 dagen.

Elke leeftijdsgroep van Vlaams onderwijspersoneel was in 2016 vaker ziek dan het jaar hiervoor. Maar vooral in de groep van 56-jarigen tot 65-jarigen was de stijging het meest merkbaar. “Daar zitten de verhoogde pensioenleeftijd en het uitdoven van een aantal verlofstelsels voor iets tussen”, zo schrijft BELGA. Ook vorig jaar bleek het verzuim bij leerkrachten al gestegen. Opvallend: de stijging in ziekteverzuim is sterker te merken bij directieleden.

Stress, depressie en burn-outs leeuwendeel

Belangrijke oorzaken in 2016 zijn onder meer griep, maar ‘psychosociale aandoeningen’ als stress, depressie of burn-out nemen het gros op van de ziektedagen. Een griep duurt immers minder lang dan een depressie of burn-out. Het psychosociale aandeel was in 2016 goed voor maar liefst 36 procent van de ziektedagen.

Het dient echter gezegd te worden dat meer dan 40% van de leerkrachten in 2016 géén enkele ziektedag opnam. Dat wil ook zeggen dat de leerkrachten die dat wel deden, nog een veel hoger aantal ziektedagen opnemen dan dat het gemiddelde doet vermoeden. West-Vlaamse leerkrachten namen het minst ziektedagen op. Limburgse leraars het meest.

Maar, “ook in andere sectoren stijgt het aantal opgenomen ziektedagen”, benadrukt Vlaams minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V). Dat klopt: bij de Vlaamse overheid in zijn geheel werden er in 2015 slechts 11,4 ziektedagen opgenomen, tegenover het bovenvermeld aantal van 12,3 in 2016: een stijging van 7,54%.

HR-wetenschap

Verzuim of ‘absenteïsme’ is het verschijnsel waarbij een werknemer niet komt opdagen op zijn werk met ziekte als reden. In welke mate er ook steeds sprake is van daadwerkelijke ziekte is niet altijd duidelijk en stof voor studies en onderzoek binnen de HR-wetenschappen en arbeidspsychologie.

Meldt de werknemer zich ziek en is hij als dusdanig vastgesteld door een arts, spreekt men van ‘wit verzuim’. Maar wanneer een werknemer zich ziek meldt, zonder daadwerkelijk ziek te zijn, heeft men het over ‘zwart verzuim’. ‘Grijs verzuim’ is dan weer wanneer een werknemer echte klachten heeft, maar het twijfelachtig is of de werknemer effectief niet tot werken in staat is. ‘Roos verzuim’ is dan weer wanneer een werknemer echt ziek is, maar toch komt werken.

Verzuim, al dan niet zwart, komt niet alleen voor in de private werkwereld en de ambtenarij. Ook in het parlement en in de politiek is verzuim soms een probleem. Zo stelde in 2013 het Nederlandse GeenStijl het grootschalige absenteïsme in het Europees Parlement aan de kaak.

3 REACTIES

  1. Leerkracht zijn is vandaag niet meer zoals vroeger. De leraar staat alleen voor de klas, terwijl de leerling enorm veel macht gekregen heeft en het respect voor het beroep is gedaald. Tel daarbij de vele nieuwkomers die liever voor de straat kiezen dan voor de school, en je hebt een risicoberoep.