Er zitten acht extremisten in de radicaliseringsvleugel van de Hasseltse gevangenis. In juni van vorig jaar waren er dat nog maar drie.

In de radicaliseringsvleugel zitten gevangenen die een ernstig risico tot radicalisering vormen. Het zijn ook personen waarvan men vreest dat ze zich verder zullen engageren in een gewapende strijd vanuit hun geloof of ideologie. Op deze manier wil men extremisten gescheiden houden van de andere gevangenen. Dit dient vooral om te voorkomen dat hun radicale ideeën zich verspreiden.

Van drie naar acht

Momenteel telt de radicaliseringsvleugel – die in april vorig jaar in het leven werd geroepen – van de Hasseltse gevangenis acht gevangenen. In juni vorig jaar waren er dat nog maar drie. Samen met de gevangenis van Itter, die ook een radicaliseringsafdeling telt, hebben beide vleugels een capaciteit van 40 plaatsen. Daarnaast zijn ook nog vijf andere gevangenissen aangeduid als satellietgevangenis, zonder dat zij extra capaciteit krijgen. Het gaat om Brugge, Gent, Sint-Gillis, Andenne en Lantin.

“Cijfermatig klopt dit. We opteren er echter bewust voor om niet alle gedetineerden met een radicaal profiel, zoals bijvoorbeeld leiders en volgers, samen te plaatsen”, zegt Kathleen Van De Vijver, woordvoerster van de FOD Justitie. “We kiezen er voor om leiders, ideologen en charismatische figuren te scheiden van kwetsbare gedetineerden. Ervaringen in de Franse gevangenissen bevestigen namelijk het risico van het samen plaatsen van diverse radicale, dan wel extremistische profielen.”

Hans Bonte

In oktober liet burgemeester van Vilvoorde Hans Bonte (sp.a) nog weten zich zorgen te maken over de deradicalisering.  Het is voor hem zeer onduidelijk welke criteria er gebruikt worden om te bepalen wie in zo’n deradicaliseringsvleugel thuishoort.

Bonte: “Er zou toch ergens een leidraad moeten zijn. In het begin zat er nauwelijks iemand in die twee vleugels, en sinds daarover een parlementaire vraag is gesteld, zitten ze vol. Dat lijkt me ook niet echt het juiste criterium.”